Vrouw/Columns & Opinie
1569205779
Columns & Opinie

Opinie

Wat moeten ouders van vermoorde Hümeyra met spijtbetuiging politie en OM?

Journalist Hester Zitvast schrijft over dat wat haar opvalt in het nieuws. Dit keer over het vernietigende rapport dat uitkwam naar aanleiding van de dood van Hümeyra, het 16-jarige meisje dat vorig jaar door haar ex-vriend Bekir E. (32) in de fietsenkelder van haar school werd doodgeschoten – al haar hulpvragen bij politie ten spijt.

Als het kalf verdronken is, dempt men de put, luidt het spreekwoord. En oh, wat is dat in dit geval zuur. Hümeyra’s dood heeft geleid tot een vragenlijst om de risico’s bij stalking in te schatten. Het heeft geleid tot een wake-upcall bij politie en OM, zo lijkt het althans. Het thema stalking heeft nu de allerhoogste prioriteit. Maar wat koop je daarvoor als je kind niet meer lacht. Niet meer thuiskomt. Niet meer ademt.

Het is niet te verkroppen.

Wapens

Ik probeer me voor te stellen hoe het voor haar ouders en familie is geweest, die tijd van terreur door Bekir E. – een naar nu blijkt narcistische, verstandelijk beperkte man. Wat doet het met je, dat je minderjarige dochter foto’s krijgt van een volwassen man, met wapens in zijn handen? En hoe ga je ermee om dat de politie zulke beelden bestempeld als ’geen acute dreiging’?

Ik stel me meteen een schuilkelder voor, ergens waar niemand het weet. Waar je dan met je dochter in gaat zitten, veilig met je armen om haar heen, want dat is het enige dat je nog lijkt te kunnen doen. Maar zo werkt het natuurlijk niet. In zo'n kelder hou je het niet lang genoeg uit en de veiligheid is slechts schijn. Du moment dat je weer naar buiten komt, is daar die dreiging weer. En niemand die iets doet.

Vergeten

Dus bewandel je de weg die je hoort te bewandelen. Je doet aangifte, trekt aan de bel. Je uit je angst, je vertelt je verhaal. Maar hoe ernstig de bedreigingen ook zijn, hoe beklemmend de druk ook is die Bekir E. uitoefent op Hümeyra, geen van de ruim vijftig politiemedewerkers die bij de zaak zijn betrokken, pakt door. Het OM helpt haar niet. Veilig Thuis biedt geen veilig thuis. En het Veiligheidshuis vergeet de zaak op de agenda te zetten. VERGEET. Denk daar maar eens over na.

Er is natuurlijk maar één echte schuldige. Bekir E. had na de relatiebreuk z’n verlies moeten pakken, hulp moeten zoeken en in geen geval een trekker mogen over halen. Hij verdient een straf die als voorbeeld wordt gesteld voor álle andere stalkers; zo lang mogelijk. Mannen als Bekir E. zijn zo gevaarlijk, daar hoort de maatschappij tegen beschermd te worden. Iets wat in dit geval te laat kwam.

Bloed

En die laksheid, de verkeerde inschatting of hoe je het ook wil noemen, valt de politie, het OM, Veilig Thuis en het Veiligheidshuis aan te rekenen. Er hoeft toch niet eerst iemand te sterven, wil er eindelijk actie worden ondernomen? Het mag toch niet zo zijn dat een meisje bij zulke ernstige bedreigingen niet beschermd wordt. Er kleeft niet alleen bloed aan de handen van de dader. Voor Hümeyras dood zijn er veel meer verantwoordelijk. Het is 'netjes' dat de politie de fouten erkent. Alleen dit is niet de categorie 'sorry' waar je als ouders iets mee kunt.

Leegte

Dat stalking nu de hoogste prioriteit krijgt, is veel te laat. Er worden goede stappen gezet, maar er wordt tussen betrokken instanties nog steeds niet gecommuniceerd over contactverboden. Hoe kan dat? Waarom niet op alle punten kei- en keihard doorpakken?

Er is een kalf verdronken. Er is een jong meisje gestorven. Haar ouders leven met de afschuwelijke leegte die zij achterlaat. Maak haar dood de laatste in z'n soort, demp de put op de best mogelijke manier, en niet half!

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.