Nieuws/Vrouw
1572322413
Vrouw

Godzijdank stammen jullie niet van de bavianen af

"Willem, ben jij een borsten- of een billenman?" Je wilt niet weten hoe vaak mij deze vraag de afgelopen jaren is gesteld. Een vraag van een zelfde kaliber als: "Ben je liever doof of blind?" Het gekke is dat ik inmiddels 45 ben en eigenlijk nog steeds niet weet wat mij nu het meest kan bekoren. Ik kan ongegeneerd wegdromen bij de aanblik van een mooie borstpartij of goed geconserveerde billen. Maar wat ik nu begeerlijker vind? Ik zou het eerlijk gezegd niet weten.

Billen en borsten, twee lichaamsdelen van de vrouw waar we maar niet over uitgepraat raken. En dan bedoel ik met 'we' niet hoofdzakelijk mannen. Vrouwen praten namelijk graag over hun meest opzienbarende rondingen, heb ik gemerkt. Rondingen die de vrouwelijkheid benadrukken, waarmee steeds vaker ook een statement wordt gemaakt.

"Borstvoeding was een grote boosdoener voor het verval van mijn tieten", vertelde een kennis recentelijk. "Ooit was ik trots op mijn borsten, maar nu hangen ze er een beetje bij als theezakjes. Lang leve de push-upbeha", gierde ze het uit (als een boerin met kiespijn).

Plastische en cosmetische chirurgen verdienen al vele jaren goud geld om een oneindige stoet vrouwen te voorzien van een gerenoveerde voorgevel. Dat niet al deze chirurgen bedreven zijn in hun vak wordt pijnlijk duidelijk als er foto's opduiken van vrouwen wiens nieuwe borsten meer weg hebben van onooglijke, onnatuurlijke schepsels.

Marktwaarde is belangrijk

Vrouwen die zich na een jarenlange relatie weer op de datingmarkt begeven, zijn dikwijls onzeker over hun borsten en/of billen, weet ik uit ervaring. Ik snap dat wel: ze willen immers toonbaar zijn om in de gunst van een man te komen. Allemaal uiterlijke bullshit, maar toch.

Wat dat betreft heb ik meer bewondering voor vrouwen die oké zijn met zichzelf. Die niet zo gefixeerd zijn op hun uiterlijk. Aan de andere kant: het mannelijk oog wil ook wat. Ik zal wel een oppervlakkige boerenkinkel zijn, maar ik zie liever ook een parmantig stel borsten van enige omvang dan een vormloos stel.

Als puber droomde ik weg bij Sabrina. Een belabberd zingende Italiaanse schone, maar gezegend met een stel borsten van hemelse omvang. Ik weet zeker dat iedere man van mijn generatie haar natte-T-shirtplaatjes nog zo voor de geest kan halen. Jemig, wat hield ik van die vrouw. Net als van onze eigen troetel-Kroaatse, Tatjana.

Je billen laten doen

Maar we hadden het over borsten én billen en over die billen hebben we het nog nauwelijks gehad. En dat komt omdat we er volgens mij minder aan kunnen doen. Althans, ik hoor eigenlijk nooit een vrouw zeggen dat zij haar billen heeft laten doen. Het zal ongetwijfeld mogelijk zijn om vet uit die regionen weg te laten zuigen, maar dat moet dan wel simultaan gebeuren, anders ontstaat er een a-symmetrische situatie. Dat is natuurlijk geen porem.

In grote delen van de wereld, met name in Afrikaanse landen, de Caraïben en Latijns-Amerika, is de omvang van de billen bepalend voor de schoonheid van een vrouw. Hoe volumineuzer de bilpartij hoe aantrekkelijker de vrouw wordt gevonden.

Ik heb het gemerkt toen ik lang geleden met mijn toenmalige vrouw ergens op het strand van Cuba liep. Zij is een lange, wat vollere vrouw. Een heel bataljon van strandwachten, die bezig waren aan hun dagelijkse oefeningen, floot haar na. "Ik denk dat ik hier maar ga wonen", zei ze lichtelijk opgewonden. Hier in Nederland is doorgaans de slankere, ronde bilpartij in trek. Een bilpartij die zich goed voelt onder een zomers jurkje, rokje of een strakke jeans. Mannen verdraaien er schaamteloos hun nek voor als het moet.

'Wat steviger zou best mogen'

Ik sprak onlangs een buurtgenote in de supermarkt. Ze leest trouw mijn columns, vertelde ze. Hoe we er op kwamen weet ik niet meer, maar ze vond dat mijn billen ook wel een boost konden gebruiken. "Ze zijn een beetje plat. Wat steviger zou best mogen", zei ze. Ergens had ik bewondering voor haar directheid, maar in gedachten kermde ik "nou ja zeg!".

Die avond heb ik een tijdje met mijn zij voor de spiegel in de kamer van mijn dochtertje gestaan. Ik bekeek mijn kont met meer dan gemiddelde interesse, zoals een vrouw dat ongetwijfeld ook dikwijls doet.

Twee weken later stuurde dezelfde vrouw me een berichtje via Messenger. Of ik interesse had om mee te doen aan een online challenge in oktober om strakkere billen te krijgen. "Dat is toch alleen maar voor vrouwen?", schreef ik verongelijkt terug. "Daar is vast geen reet aan", schreef ik, met de bedoeling grappig te zijn, verder. Toen ik haar website had bekeken, stelde ik voor om de vrouwelijke deelnemers straks allemaal te voorzien van een webcam. Wel zo gezellig, dacht ik zo. "Jullie mannen denken ook maar aan één ding hè", reageerde ze gevat.

Trouwens, over één ding gesproken... Godzijdank stammen jullie niet van de bavianen af!

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.