Nieuws/Vrouw
1600906496
Vrouw

'Tot mijn verbazing pas ik in maat 52 in plaats van 56'

doosje bonbons

doosje bonbons

Er staat een bakje chocolaatjes op het bureau naast me. Een collega heeft het daar neergezet. Normaal gesproken heb ik daar dus écht last van. Ik kan me dan zelfs niet meer concentreren en vraag me steeds af of ik 't al kan maken om er nóg eentje te pakken. Maar vandaag is dat anders. Het kost me geen moeite om de chocolaatjes te negeren. Ik heb er niet eens zin in! Hongergevoel is écht anders na een maagverkleining.

doosje bonbons

doosje bonbons

Het deel van de maag, waar het hongergevoel wordt gestimuleerd, is losgekoppeld van mijn kleine maagje, en daardoor ben ik eindelijk verlost van die eeuwige kwellende honger. Wat een verademing! Eten is voor mij niet meer de obsessie die het lange tijd is geweest.

Eigen lotgenotengroep

Toch kan het wel weer terugkomen, die lekkere trek. Daarom is het belangrijk om juist in de eerste maanden na de operatie echt een andere levensstijl aan te leren, met een andere manier van eten, bewegen én denken. Gelukkig sta ik hierin niet alleen. Ik krijg goede begeleiding en ik heb mijn eigen lotgenotengroep.

Wat mij enorm verbaast, is dat er niet één standaard in Nederland is voor een medische ingreep, zoals een maagverkleining. De diverse ziekenhuizen kennen verschillende voor- en na-trajecten. Bij de een moet je twee weken voor de operatie aan de shakes en bij de ander moet je eerst minimaal 6 kilo afvallen.

Met tien personen

In mijn voortraject moest ik juist zoveel mogelijk eten zoals ik dat ná de ingreep ook zou gaan doen: zes keer per dag een kleine portie. Ook de begeleiding na de operatie verschilt sterk; van helemaal niet tot intensief, van individueel tot groepsbegeleiding.

Ik heb zelf bewust voor een groep gekozen. Ik vind het fijn dat we het traject met tien personen doorlopen. We delen veel via een WhatsApp-groep en steunen elkaar enorm.

Verplicht onderdeel

De begeleiding is het eerste jaar intensief. Er zijn veel bijeenkomsten met een arts, een diëtist, een bewegingsdeskundige en een psycholoog. Deze bijeenkomsten zijn een verplicht onderdeel. Op teveel afwezig zijn, zonder geldige reden, staat zelfs een boete.

De eerste ontmoeting, zes weken na de operatie, is het al duidelijk te zien: we hebben allemaal een goede start gemaakt met afvallen. Er zijn verhalen over broeken die echt niet meer passen en kilo’s die eraf zijn gevlogen.

Maat 52

Iedereen is blij. Het is leuk om elkaar hierin ook te volgen. Hoewel de kilo’s niet meer zo snel gaan als de eerste weken, ben ik nu 14 kilo kwijt. Nog even en ik kom onder de 100 kilo. Dat is écht een mijlpaal voor mij.

Tijd om mijzelf te belonen met iets nieuws. Ik koop een jurkje en tot mijn verbazing pas ik eentje die twee maten kleiner is: maat 52 in plaats van 56. Het is nog steeds heel groot - de gemiddelde VROUW-lezeres heeft maat 40, las ik - maar ik ben hier al heel erg blij mee.

Langzaam vervaagt de schaamte, het eeuwige gevoel van falen. Hoe meer kilo’s ik verlies, hoe meer ik het gevoel heb dat ik in balans kom. Mijn gewicht mag dan lager worden, mijn geluksgevoel rijst de pan uit!

Over Marian van den Hul

Marian (54) heeft jarenlang als freelance journalist voor diverse bladen geschreven. Tegenwoordig werkt zij in een daklozenopvang. Marian is weduwe en heeft een dochter van 18 en een zoon van 15.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.