Vrouw/Opgebiecht
160167923
Opgebiecht

Opgebiecht

’Ik mag mijn kleindochter niet meer zien’

In onze populaire rubriek Opgebiecht kun je anoniem je geheim delen. Deze week: een lezeres die haar kleindochter niet meer ziet.

„De feestdagen komen er weer aan en dat is voor mij de moeilijkste tijd van het jaar. Op tv zie ik al die reclames met gelukkige gezinnetjes en opa’s en oma’s die met hun kleinkinderen samen zijn. En dan kan ik alleen maar huilen. Ik zie mijn eigen prinsesje, mijn prachtige kleindochter nauwelijks meer. Waar heb ik dat aan verdiend, ik kan het niet vatten.

Bemoeial

Jarenlang paste ik op haar op, kocht ik cadeautjes voor haar, gaf ik haar kleding, nam ik haar mee naar dierentuinen en pretparken. En ineens werd ik bedankt voor de moeite. Werd ik bestempeld als een bemoeial en moest ik vooral niet denken dat ik ergens recht op had.

Oma

Ik weet dat ik de enige niet ben die zijn of haar kleinkind(eren) niet meer ziet en meestal wordt de moeder dan als schuldige aangewezen. Maar ik kan het juist heel goed vinden met mijn schoondochter. Zij is een schat, een lieverd en veel te goed voor mijn zoon. Het ligt aan hem. Ik heb altijd al een moeilijke relatie met hem gehad. Hij was een lastige puber en deed steevast alles wat ik hem verbood. De grootste ruzies hebben we daarover gehad, hij heeft zelfs even bij mijn zus gewoond omdat het tussen ons echt niet boterde. Mijn man overleed toen hij drie was, dus ik stond er ook alleen voor.

Toen hij eenmaal ging werken en op eigen benen kwam te staan, ging het tussen ons een stuk beter. Hij legde me toen uit dat het gemis van zijn vader het grootste probleem tussen ons was geweest. Maar nu was hij volwassen en dolgelukkig met zijn vriendin. Hij was helemaal in de wolken toen zij zwanger bleek te zijn. Een jaar later werd hun kleine meisje geboren... ik was er bijna nog blijer mee dan met mijn eigen kind. Ik was oma! Je kon me niet gelukkiger maken dan met een weekend oppassen. En ze maakten veelvuldig gebruik van mij, want ze hadden allebei een hectische baan en een druk sociaal leven. Ik vond alles best, als ik maar voor haar mocht zorgen.

Affaire

En toen was er die affaire. Mijn schoondochter kwam in tranen bij mij thuis en vertelde dat ze appjes had gezien in zijn telefoon. Die lieten niets te raden over. Hij ging vreemd. Ze wist niet wat ze moest doen. Nou, ik wel. Ik heb hem geconfronteerd en gevraagd waar hij in vredesnaam mee bezig was. Dat hij alles op het spel zette. En of hij wel wist wat hij daarmee veroorzaakte bij zijn vriendin, want daar wist ik alles van; zijn vader was vaak genoeg vreemdgegaan.

Hij liep weg en wilde daarna niet meer met me praten. Ze bleven wel bij elkaar en van haar hoor ik dat hij die ander niet meer ziet, maar hij wil mij dus ook niet meer zien. En hij wil ook niet dat ik zijn dochter nog zie. Eerst dacht ik nog dat het allemaal zo’n vaart niet zou lopen. Maar op mijn verjaardag bleef hij weg, ik kreeg geeneens een kaartje, helemaal niks. Als ik belde, nam hij niet op. En hij smeet zelfs de deur voor me dicht toen ik wanhopig een poging wilde doen om mijn kleindochter te zien.

Volgens mijn schoondochter – die me stiekem af en toe appt – heb ik hem enorm gekwetst met dat verhaal over zijn vader. Misschien had ik dat niet moeten zeggen. Maar het was wel de waarheid. Uit wraak houdt hij nu m’n kleindochter bij me weg en dat duurt al zo’n tweeënhalf jaar. Dit kan toch niet? Wat moet ik doen?”

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.