Vrouw/Columns & Opinie
1620552192
Columns & Opinie

Column & Opinie

’Nog te vaak hoor ik dat de omgekomen vrouwen al maanden ondergedoken zaten’

’Zoals gender een rol speelt bij deze vorm van geweld, moet het ook een rol spelen bij het voorkomen en bestrijden ervan.’

’Zoals gender een rol speelt bij deze vorm van geweld, moet het ook een rol spelen bij het voorkomen en bestrijden ervan.’

Hester Zitvast schrijft over dat wat haar opvalt in het nieuws. Dit keer over een 34-jarige vrouw uit Utrecht, die woensdag op straat werd doodgestoken. Achter de kinderwagen. Door de vader van het kind ín die wagen; een ’verwarde man’, zoals een buurtbewoner hem in de media beschrijft. ’Het zoveelste geweld tegen vrouwen, waar we - laten we dat nou eens toegeven - steeds minder van opkijken.’

’Zoals gender een rol speelt bij deze vorm van geweld, moet het ook een rol spelen bij het voorkomen en bestrijden ervan.’

’Zoals gender een rol speelt bij deze vorm van geweld, moet het ook een rol spelen bij het voorkomen en bestrijden ervan.’

Verwarde man

„Ik probeer me er een voorstelling van te maken, van hoe die vrouw daar liep in de nazomerzon waar we allemaal zo van genoten. En hoe haar leven toen ten einde kwam, voor de ogen van haar kind. De paniek, de pijn, de reactie van omstanders, het bloed, de hulpdiensten die niets meer voor haar konden betekenen. En die verwarde man, haar ex, de dader, die ’ontzettend moest huilen’. Zinloos. Volstrekt zinloos.”

Onthutst

„Ik weet nog goed dat de term ’zinloos geweld’ z’n intrede deed in de maatschappij. Niet dat geweld voor die tijd wel enig zinvol doel diende, maar ineens had iedereen het erover. Het was 1996 en Joes Kloppenburg werd op 26-jarige leeftijd tijdens het uitgaan neergestoken. Een jaar later werd in Leeuwarden Meindert Tjoelker een week voor zijn huwelijk op 30-jarige leeftijd doodgetrapt. Onthutst waren we, in stille tochten uitten we onze emoties.

Iedere elf dagen

En overal in ons land verschenen stoeptegels met lieveheersbeestjes, als protest tegen de waanzin. Joes en Meindert: namen die we nooit vergeten. Maar kan iemand mij twee namen noemen van vrouwen die vermoord zijn door hun ex-partner? Ver in het verleden hoef je er niet voor te graven, want iedere elf dagen wordt er, al jarenlang, een vrouw afgeslacht door iemand die ooit „van haar hield” of „het deed uit liefde”.

Doodstraf

Ik schreef in mijn inleiding dat we er steeds minder van opkijken. Onzin natuurlijk. Ik blijf het onbegrijpelijk vinden. En schokkend. En het ergst denkbaar. En wat mij betreft reden om de doodstraf weer in te voeren; wie ben jij namelijk om nog te mogen leven, om nog een kans te krijgen, terwijl je een ander het leven doelbewust ontnomen hebt. En dan ook nog eens de vrouw die je ooit beminde? De moeder van je kinderen, misschien wel.

Nog meer leed

Maar die doodstraf, dat wil ik helemaal niet. Want hoe rechtvaardig dat ergens ook voelt; ook dát brengt weer zoveel verdriet met zich mee. Dan wordt die kinderen ook nog eens hun vader ontnomen. En zo’n man, zo’n doorgeslagen (ex-)partner, zo’n ’verward persoon’ is ook weer iemands kind. Het zorgt alleen maar voor nog meer leed en dat leed is nou juist wat moet stoppen, maar hoe?

Rol van gender

Nog te vaak lees ik dat ’er al langer sprake was van dreiging’. Of je hoort dat de omgekomen vrouwen al maanden ondergedoken zaten of vergeefs wanhopig bij politie aan de bel trokken. Waar twee vechten, hebben niet altijd twee schuld – echt niet. Er is meer nodig om dit probleem aan te pakken, stelt het College voor de Rechten van de Mens: Erkenning voor de relatie tussen gender en geweld in de privésfeer. Zoals gender een rol speelt bij deze vorm van geweld, moet het ook een rol spelen bij het voorkomen en bestrijden ervan.

40 vrouwen

„De pijlen op mannen gericht dus. En niet alleen op mannen, maar ook op jongens en jongetjes. Want voor hoe een man later zijn vrouw alle hoeken van de kamer laat zien, haar dwingt tot seks, haar kleineert en haar uiteindelijk met een keukenmes op straat, in bijzijn van haar kind, ombrengt: daar moet wel een eerdere ontsporing aan ten grondslag liggen. Dit moet echt een nummer één punt op agenda’s worden, want 40 vrouwen per jaar, zijn er 40 te veel. We mogen hen nooit vergeten.”

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.