Vrouw/Mama
162728071
Mama

Met sprongen vooruit dankzij een orgaantransplantatie Tijn kreeg de nier van zijn vader

niertransplantatie

niertransplantatie

Bijna een op de vier Nederlanders is orgaandonor. In totaal komt dat neer op 2 miljoen vrouwen en 1,6 miljoen mannen. Dat een donororgaan een enorm verschil kan maken, vertelt Lieke van Heeswijk. Haar zoontje Tijn van drie kreeg de nier van zijn vader Art.

niertransplantatie

niertransplantatie

Lieke van Heeswijk schonk in september 2012 na 32 weken zwangerschap het leven aan een eeneiige tweeling, Tijn en Lukas. Na 6 weken op de couveuseafdeling van een streekziekenhuis mocht Lukas naar huis. Met zijn broertje Tijn ging het nog niet zo goed. Tijn groeide slecht, spuugde veel, hield vocht vast en had een bloedtransfusie nodig.

Lieke: "Een verpleegster zei dat ze zijn gedrag veranderd vond en dat ze het niet vertrouwde. Ze wilde een uitgebreid bloedonderzoek doen. Het bleek dat Tijn is geboren met chronische nierinsufficiëntie; beide nieren waren onderontwikkeld en hij had een nierfunctie van slechts 10 procent. Dat was natuurlijk heel erg slecht nieuws, waar we behoorlijk van zijn geschrokken."

Match

Tijn werd direct overgeplaatst naar het Radboudumc en lag daar twee weken. Lieke en Art verbleven met Lukas in het nabijgelegen Ronald McDonaldhuis. Het jaar daarna ging het vrij goed met Tijn. Wel spuugde hij veel en moest hij dagelijks medicijnen nemen. "We kregen te horen dat het goed was om aan een transplantatienier te denken," vertelt Lieke. "Na uitgebreid onderzoek bleek dat we allebei een match zijn voor Tijn, zowel ik als mijn man. Omdat we nog een kinderwens hadden, besloten we dat Art het traject in zou gaan. Met één nier kun je namelijk complicaties krijgen tijdens de zwangerschap. En ik had natuurlijk al eens een tweeling gehad."

Psycholoog

"Art heeft zonder te aarzelen toestemming gegeven. Je krijgt dan ook gesprekken met de psycholoog, dat vond hij maar onzin. Hij wilde het doen. Punt. Daar was geen discussie over mogelijk. Pas later, toen het al voorbij was, besefte hij de impact van de operatie en de transplantatie. Gelukkig is alles goed verlopen. Toch is er weinig ruimte geweest voor reflectie. Je gaat eigenlijk maar door, tijdens zo'n heftige situatie zit je in een sneltrein. Bij Art zie ik nu pas het besef dat het niet iets alledaags is, dat het ingrijpend is geweest. Het is niet alsof je je kind een paar sokken geeft. Hij moest de eerste paar maanden herstellen, maar heeft nu lichamelijk nergens last van, gelukkig."

Groeihormonen

Om in aanmerking te kunnen komen voor een niertransplantatie van een volwassen donor, moest Tijn groeien en kreeg hij sondevoeding en groeihormonen. Op 7 oktober 2014, net 2 jaar oud, ontving hij de nier van zijn vader. Hij had op dat moment een nierfunctie van nog maar 5 tot 7 procent. Tijn was het zevende kindje in Nederland dat op zo’n jonge leeftijd een volwassen nier ontving, en het lichtste kindje dat ooit in aanmerking kwam voor een donornier.

Inmiddels gaat Tijn met sprongen vooruit. Lieke: "Het is een verschil van dag en nacht. Hij spuugde vier tot zes keer per dag en at niet. Kreeg alleen flesjes melk. Nu staan we op het punt dat we de sondevoeding willen stoppen. Hij heeft wel nog steeds een sonde voor zijn medicatie en vochtinname, maar het spugen is vrijwel verleden tijd."

"We zien een hele andere kant van Tijn. Hij was energieloos. Waar je hem neerzette, daar bleef hij zitten. Hij kon niet lopen. Nu is het een energiek kereltje. Tijn doet nu bijna niet meer onder voor zijn tweelingbroertje en samen hebben ze de grootste lol."

Erfelijk

Uit onderzoek bleek dat Tijn geen erfelijke aandoening heeft. Lieke en haar man Art durfden het daarom aan te kiezen voor nog een kindje. Hun wolk van een dochter werd vier maanden geleden geboren.

Helemaal zonder zorgen zijn Lieke en Art nog niet. Lieke: "Ik ben bang dat dat nooit helemaal zo zal zijn."

Toekomst

Over de toekomst denkt Lieke liever niet te veel na. "Het kan zijn dat zijn lijf de donornier volgende week afstoot, maar het kan ook over dertig jaar zijn. Die toekomst blijft onzeker. Tot nu toe genieten we van het moment. Het feit dat Tijn loopt, dat hij vrolijk is. Je ziet dat hij motorisch nog wat achterloopt, maar hij gaat de goede kant uit. Hij is een kind als alle andere kinderen. Daar zijn we zo dankbaar voor."

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.