Vrouw/Seks & Relaties
1640546964
Seks & Relaties

Feuilleton - De Vechtscheiding

De Vechtscheiding deel 41: ’Als ik omhoog kom staat Sara opeens voor me’

Anouk en Bas lijken het helemaal voor elkaar te hebben: ze hebben een goedlopende zaak, een mooi huis en een leuke tweeling (14). Ze vormen het ’perfecte’ plaatje, totdat Anouk en Bas plotseling lijnrecht tegenover elkaar staan. Ze delen wekelijks hun verhaal, vanuit beide kanten bekeken. Deze week: Anouk.

De verwarring op Bas’ gezicht is kostelijk. Dit maakt een hoop goed. Natuurlijk kijkt een man op als Lara, mijn advocaat, de kamer binnenkomt. Ze is een prachtige verschijning: groot, een stralende lach, prachtig gekleed en dansende haren. Iedere man kijkt naar haar. Maar er meteen werk van maken doet niet iedere man. Bas wel.

Na mijn ontmoedigende woorden gaat Bas weer zitten: schouders breed, borst vooruit. Kin licht geheven. Typisch Bas. Altijd bewust van zijn lijf en zijn uitstraling, zeker als de naam van zijn broer valt.

Leerdoel

De mediator zweeft naar binnen. Ze gaat aan het hoofd van de tafel zitten: „Welkom allemaal. Ik ben Sarijn. En jij bent Bas?” Ze kijkt vragend naar Bas. Hij knikt braaf. Dan buigt ze zich voorover en zegt: „Dank je Bas, wat fijn dat je hier bent. En wat fijn dat jij er ook bent, Anouk. Dankjewel.” Ze leunt naar Lara en als door een wesp gestoken trekt die haar hand snel terug: „Dat is Anouk.” Ik proest het uit. „Ach, wat prachtig dat jullie naast elkaar zitten. Heel fijn. Ik had verwacht dat jullie tegenover elkaar zouden zitten.”

Sarijn kijkt me doordringend aan. Ik moet moeite doen om niet te lachen. En dat voelt ze, want ze houdt mijn blik ongekend lang gevangen. „We zijn hier vandaag bijeen om een leerdoel te formuleren. Vertel eens Anouk, waarom hebben jullie een leerdoel nodig?”

Soepel

„Nou eh, we zijn aan het scheiden en dat loopt niet zo soepel.” Ze knikt bedachtzaam: „En wil jij wel soepel, Bas.” Bas verschiet van kleur: „Nou eh, tja eh wat is soepel? Wat bedoel je daarmee?” Sarijn schudt afkeurend haar hoofd: „Niet aan mij, maar aan haar: vertel Anouk wat jij bedoelt met soepel.” Hij opent zijn mond om haar te antwoorden, maar zij schudt bestraffend haar hoofd: „Nee, nee. Antwoord aan Anouk.”

Bas draait zich ongemakkelijk naar me toe en stamelt: „Anouk, ik wil ook graag dat het soepel loopt tussen ons.” „Heel goed”, zegt Sarijn. „Maar wat bedoel je met ’het’?” Bas kan met moeite een zucht onderdrukken. Ik bijt ondertussen op m’n lip om niet te lachen. „Met ’het’, Anouk, bedoel ik de scheiding. Ik wil dat de scheiding soepel verloopt.”

„Goed zo. En wat wil jij, Anouk?” vraagt Sarijn aan mij. „Ik wil dat ons contact soepel verloopt.” „Ons contact?” echoot Sarijn vragend: „Vertel het maar aan Bas.” Ongemakkelijk draai ik me naar Bas: „Ik wil dat ons contact soepel verloopt, Bas.” „Ha... dus jij bedoelt wat anders dan Bas.” En dan volgt een lange verhandeling van Sarijn over onduidelijke communicatie, verschillende verwachtingen, onbegrip en pijn. Ze ratelt maar door.

Totdat het Lara te veel wordt: „We zijn hier voor een leerdoel,” onderbreekt ze Sarijn bot. „Wat is nu hun leerdoel?” Sarijn kijkt verstoord op: „Dat formuleren ze samen,” zegt ze zuur. En dan praten we nog een half uur voordat er een leerdoel is: ’De scheiding regelen met respect voor elkaars wensen’.

Liefdesgeluk

Ik heb mezelf weer beter gemeld en dus mag ik weer aan het werk. Aan de ene kant kijk ik er wel naar uit: even met iets anders bezig zijn biedt weer wat afleiding. Beter dan de hele dag door het huis lopen en te piekeren. Maar de andere kant van de medaille is dat ik de hele dag geconfronteerd kan worden met het prille liefdesgeluk van mijn ex-man. Ik krijg al pijn in mijn buik als ik eraan denk.

De eerste dag van mijn werkende bestaan, sta ik vroeg op. Ik gooi het raam open en ga dan een kwartier op mijn hoofd staan. Mijn geest is nu helder. Na een warme douche zoek ik met zorg mijn kleding uit. Iets van Jil Sander: smaakvol, maar niet schreeuwerig. Ik wil onder geen beding concurreren met de sletterige kledingstijl van Sara.

Ik ben als eerste op kantoor. Mooi. Ik nestel me met koffie op mijn kamer. De eerste die binnenkomt is Roxy, de secretaresse. „Bas is er nog niet,” roept ze vanaf de gang. „Ik kom werken,” antwoord ik geïrriteerd. Alsof ik hier alleen maar voor Bas zou kunnen komen. „Echt? Kan dat wel? Ik bedoel met de scheiding en zo…” Ze breekt haar zin af, want er komt een andere collega binnen. Shit, wat zou ze met ’en zo’ bedoelen? Is dit een waarschuwing voor de publieke liefdesbetuigingen tussen mijn ex-man en collega Sara?

En dan komt met het gebruikelijke lawaai Sara binnen. Ik hoor haar iedereen begroeten. Ze wordt onderbroken door de stem van Roxy. Ze zegt iets onverstaanbaars op waarschuwend fluisterende toon. En Sara sist iets terug. Diepe zucht: waar ben ik aan begonnen? Ik buig naar mijn tas om mijn noodvoorraad chocola op te diepen. Als ik omhoog kom staat Sara opeens voor me: „Kan ik jou iets vragen, Anouk?”

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.