Nieuws/Vrouw
1660516127
Vrouw

Een eerste tropische ontmoeting met Rio... en het gezin Kromowidjojo

Het is 2.21 uur. Ik draai me om. Kijk opnieuw op mijn telefoon: 07:00 uur. Een schappelijke tijd om op te staan. Ik schuif de gordijnen opzij en duw de balkondeur open. Voor mij ligt het strand van São Conrado. Een mistgordijn bedekt het tropische Parque da Cidade, dat tegen de heuvels achter mijn hotel ligt. Gisterochtend liep ik nog in Amsterdam, nu sta ik in tropisch Rio.

Het olympische gevoel begon al op Schiphol: van hele oranje vriendengroepen die afreizen naar Rio en zakenlui die namens Neerlands grootste bierbrouwerij naar de Spelen gaan, tot de mannen van Di-rect en Roel van Velzen die het avondprogramma in het Holland Huis mogen verzorgen. De sfeer is uitgelaten. Dit is een feestvliegtuig, dat dat duidelijk moge zijn. De stewardessen aan boord zijn joviaal; wensen de in het vliegtuig aanwezige sporters succes en de toeristen veel plezier.

Zwarte kant van Rio

Bij aankomst in Rio word ik onder andere opgewacht door de Braziliaanse Vinny. We stappen in de bus. Terwijl het verkeer om ons heen compleet vast staat, zoeven wij over de speciaal aangelegde olympische snelweg naar mijn hotel. Onderweg vertellen ze over de enorme 'renovatie' van Rio.

Over de vervuiling van het water. Maar ook over de criminaliteit. Onderweg zie ik zwaarbewapende politie. We rijden langs favela's en mijn begeleiders waarschuwen mij, vrouw zijnde, niet alleen naar uitgaanswijk Lapa te gaan. De zwarte kant van een stad die binnen een mum van tijd zo'n grondige metamorfose heeft moeten ondergaan…

De Kromowidjojo's: een warm gezin

Om 20:00 uur (voor mijn gevoel middenin de nacht) stap ik mijn hotel aan het strand van São Conrado binnen. Niet veel later proost ik met Netty, Rudi en Chjanoy Kromowidjojo - als enigen aan een tafeltje buiten het hotel, om de laatste warmte van de stad nog even op te vangen - op Rio, Ranomi en de Spelen. Wat een fijn gezin: warm, hartelijk en ongelooflijk gastvrij voor een nieuwkomer zoals ik. Om 23:00 uur zakt de moeheid (of waren het die twee biertjes?) me in de benen en duik ik mijn bed in.

Het olympisch dorp

's Ochtends word ik wakker met een telefoon vol WhatsAppjes en een pushbericht over Yuri van Gelder: gediskwalificeerd nadat hij met zijn vriendin het feestleven van Rio heeft verkend! Gisteravond bleek ook hoe moeilijk het zelfs voor ouders is om in contact te komen met hun sportende kind: Ranomi en Netty appen met elkaar, maar als blijkt dat Ranomi's was uit het olympisch dorp gehaald moet worden haalt iemand anders die voor haar op. Ze mag het olympisch dorp namelijk niet uit! De sporters worden zelfs via hun telefoon gevolgd...

Vanmiddag gaan we met z'n allen bij de beachvolleybal-mannen kijken. Mijn eerste wedstrijd! Maar natuurlijk is er momenteel maar één wedstrijd die echt in onze gedachten is. En dat is de finale 100 meter vrije slag van Ranomi komende donderdag…

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.