Vrouw/Mama
1670034433
Mama

Blog - De weg naar alleenstaand moederschap

Deel 29: ’Direct na mijn fietsongeluk had ik de 20 wekenecho’

Isabelle Don Griot Isabelle Don Griot (36) was er vroeger van overtuigd dat ze jong moeder zou worden, maar haar relatie strandde en het leven liep anders dan gedacht. Op haar 30e kreeg ze een maagverkleinende operatie. Dit zorgde er niet alleen voor dat Isabelle er anders uit ging zien, maar ook dat ze anders over zaken in het leven ging nadenken. Met deze blog neemt Isabelle je mee in haar leven als toekomstige BAM-mer: bewust alleenstaande moeder. Deze week Deel 29: de 20 wekenecho.

Vandaag ga ik een nieuwe mijlpaal bereiken in de zwangerschap. De 20 wekenecho is er toch een waarna je voor je gevoel echt opgelucht adem kunt halen. Dus plande ik mijn afspraak zo vroeg mogelijk op de ochtend, zodat ik de eerste afspraak van de dag zou zijn en ik niet uren in spanning hoefde te zitten.

Op de fiets

Aangezien ik geen auto heb, stapte ik iets na half 8 in de ochtend op de fiets. Ik houd van de ochtenden en ben altijd vroeg wakker. Een geluk voor de toekomst. Welk tijdstip het ook is, als ik wakker ben, dan ben ik wakker en heb ik geen opstartproblemen.

Vanuit mijn huis is het een half uur fietsen naar het ziekenhuis. Lekker langs het Haagse Bos, het altijd levendige Centraal Station en een stuk door de binnenstad. De stad ontwaakt, mensen zijn op weg naar werk, op het Binnenhof worden er hondjes uitgelaten.

Het laatste stukje van de fietstocht moet ik altijd een beetje voorzichtig zijn. Trambanen komen samen, er rijden scooters en auto’s, om nog maar niet te spreken over die vervelende en gevaarlijke hoge stoepranden waar je zo tegenaan zit.

Ongeluk

Hoe voorzichtig en oplettend ik op dat laatste stuk ook ben, het gaat toch mis! Op het moment dat ik langzaam tussen de trambaan en een hoge stoeprand fiets, komt mij een auto tegemoet die langzaam rijdt, en scheert er van achter mij een scooter voorbij die nog even snel voor de auto langs wil.

Maar in zijn snelheid tikt hij mij aan. Ik raak uit balans en mijn trapper komt op de stoeprand, waardoor ik van mijn fiets val. Ik vloek flink en bekijk mijn schade: gelukkig alleen een schaaf op mijn arm, pijnlijke handpalmen en dijbenen.

Na even hulp gehad te hebben van een omstander (degene op de scooter is natuurlijk doorgereden), wil ik direct weer op de fiets stappen naar het ziekenhuis. Helaas, op de fiets kom ik niet meer vooruit. De trapper is verbogen en het stuur staat niet meer recht. Dan maar het laatste stuk te voet.

De echo

Het is natuurlijk een geluk bij een ongeluk dat ik direct na deze escapade mijn 20 wekenecho heb. Hierdoor kan ik alles direct laten checken. De schrik zit er toch even in. Ondanks dat ik de eerste afspraak van de dag ben, loopt de echoscopist 30 minuten uit.

Ik vraag me altijd af hoe dat kan, misschien was zijn koffie nog niet op. Ik leg uit wat er zojuist is voorgevallen en hij kijkt of er op dit gebied iets ’geks’ zichtbaar is. Gelukkig is alles in orde. Ik kan opgelucht ademhalen.

Van tevoren heb ik van kennissen gehoord dat deze echo behoorlijk lang kan duren als de kleine er niet helemaal lekker voor ligt en dat er tijdens de afspraak zelfs gesprongen en geplast moet worden in de hoop dat de baby draait.

Nou, die van mij is door de val goed wakker geschud. Alles is dus heel mooi in één keer in beeld te brengen. En wat kunnen ze veel zien, zelfs de bloedsomloop. De techniek is zo fascinerend! Wat ook wel heel fijn is; het geslacht van de mini is nog steeds hetzelfde. Je hoort wel eens van die verhalen dat het in eerste instantie toch niet goed was gezien. Maar ook de echoscopist weet het eerder gegeven geslacht te bevestigen. Pfff gelukkig, hoef ik het behang en de kleertjes die ik heb gekocht ook niet meer te ruilen.

Na het ziekenhuisbezoek en een kop koffie met een lekker taartje in de binnenstad, loop ik met de fiets aan de hand (een goed uur) naar huis. Ik maak een tussenstop bij de fietsenmaker waar ik mijn vervoer voor reparatie achterlaat en kom ik uiteindelijk met een voldaan gevoel - wel behoorlijk stijf van de val - weer thuis. Het genieten van de zwangerschap kan nu toch echt gaan beginnen.

Isabelle schreef ook het boek BAM! Moeder worden doe je zo maar niet! over het traject van een BAM-moeder.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.
Veilig betalen
14 dagen bedenktijd
webshop logo
Meer van De Telegraaf Webshop
Veilig betalen
14 dagen bedenktijd
webshop logo
Meer van De Telegraaf Webshop