Vrouw/Opgebiecht
1685762115
Opgebiecht

Opgebiecht

’Ik heb er spijt van dat ik met een veel oudere man ben getrouwd’

Oudere man met wandelstok

Oudere man met wandelstok

Al langere tijd loop ik rond met het gevoel dat ik het advies van mijn vrienden en familie destijds ter harte had moeten nemen. Ik voel me namelijk gevangen in een uitzichtloze situatie. De schone schijn ophouden wordt met de dag moeilijker. Ik weet niet hoelang ik dit nog kan volhouden...

Oudere man met wandelstok

Oudere man met wandelstok

Studeren is nooit mijn sterkste punt geweest. De middelbare school was een groot gevecht. Ik zat vaker bij de rector dan in de klas. Mijn cijfers waren nooit om over naar huis te schrijven en de enige vakken die ik leuk vond, waren gymnastiek en textiel.

Alcohol

Ieder jaar ging ik met de hakken over de sloot over. Met pijn en moeite haalde ik uiteindelijk mijn vmbo-diploma. Omdat ik altijd gedroomd had over een carrière in de mode, maar te klein ben voor model, besloot ik een mode-opleiding te doen. Helaas bleek die niet zo glamorous als ik had verwacht, waardoor ik al gauw weer in mijn oude patroon verviel en lessen begon te missen.

In die periode ging ik heel vaak uit met vriendinnen. Urenlang konden we spenderen aan onze kleding en make-up, en het gebeurde vaker wel dan niet dat we aan het eind van de avond met een man mee naar huis gingen. Het was op een van deze in alcohol gedrenkte avondjes dat ik mijn huidige man ontmoette.

Merkkleding

Hij viel me direct op. Niet doordat hij nou zo ontzettend knap was - integendeel, hij was eigenlijk niet eens mijn type - maar wat me wel gelijk aantrok, waren zijn merkkleding, glimmende horloge en de manier waarop hij zijn vrienden continu van drankjes voorzag.

Ik hoefde niet eens zelf actie te ondernemen, want mijn korte rokje was hem niet ontgaan. Hij trakteerde me op een drankje, we raakten aan de praat en voor ik het wist woonde ik samen met een man die meer geld op de bank had staan dan al mijn vrienden en ik bij elkaar.

Creditcard

Binnen de kortste keren vroeg hij me ten huwelijk. Ik was stapelverliefd en genoot met volle teugen van het luxeleventje dat me in mijn schoot werd geworpen. En dus zei ik, tegen alle adviezen van mijn vrienden en overbezorgde moeder in, volmondig: ’Ja!’. Een Italiaans sprookjeshuwelijk volgde, met een huwelijksreis van vier weken als kers op de taart.

Bij thuiskomst werd ik echter overvallen door de realiteit. Mijn kersverse man was continu aan het werk, waardoor ik dag in dag uit alleen zat in een joekel van een huis. Omdat ik me niet langer druk hoefde te maken over geld, vulde ik de leegte al gauw met shoppen. Letterlijk iedere designertas die op mijn verlanglijstje stond, kocht ik zonder pardon met de creditcard van mijn man.

Seksleven

De rijkdom maakte me blind en ik voelde me zielsgelukkig. Dat ik nauwelijks liefde voelde voor mijn man, negeerde ik. En dat ons seksleven vanaf dag één op een laag pitje stond, liet me eveneens koud. Wanneer we de liefde bedreven, fantaseerde ik over mijn volgende aankoop of mijmerde ik over een knappe, gespierde man van mijn eigen leeftijd. Deze manier van leven was compleet natuurlijk voor mij geworden. Gek genoeg miste ik mijn nauwelijks aanwezige liefdesleven helemaal niet. Het luxeleventje maakte alles goed.

Maar sinds enige tijd is dit veranderd en kan ik niet meer doen alsof zijn oude uiterlijk me niet hindert. Want het leeftijdsverschil tussen mij en mijn man is nu écht niet meer te missen. Hij is gerimpeld en traag, loopt moeizaam en heeft het lijf van mijn opa.

Kinderen

Had ik maar naar mijn vriendinnen geluisterd, was ik maar wél ingegaan op het aanbod van mijn ouders om mij geld te lenen voor een studie… Dan was ik nu afgestudeerd en onafhankelijk, had ik een eigen huisje gehad en was ik misschien wel getrouwd geweest met een leeftijdsgenoot. Dan had ik misschien zelfs kinderen gehad!

Ik voel voornamelijk leegte en besef dat materialistische zaken niet gelukkig maken. Toch weet ik dat ik geen keus heb, en dat ik bij mijn man moet blijven tot zijn dood. Want zonder hem ben ik niet in staat mezelf te onderhouden. Spijt heeft geen zin, maar toch heb ik die. Hoe ga ik dit volhouden?

Dit verhaal verscheen eerder op VROUW op 25 oktober 2017.

Jij op VROUW

Heb je ook iets op te biechten? Deel het hier (anoniem) met ons!

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.
safe-and-fast iconVeilig betalen
box icon14 dagen bedenktijd
safe-and-fast iconVeilig betalen
box icon14 dagen bedenktijd