Vrouw/Opgebiecht
1721204843
Opgebiecht

'Ik baal dat ik weer een dochter krijg'

Yes! Zwanger! Alleen pakte dat voor deze lezeres toch iets anders uit. Zij biecht op dat ze bij haar tweede kindje eigenlijk op een zoon had gehoopt...

"Eind augustus ben ik uitgerekend. Ik kijk ontzettend uit naar die heerlijke babytijd en ben dolblij dat het hebben van twee kinderen ons gegund is. Ondanks dat ik nog meer geniet van deze zwangerschap dan de eerste keer, baal ik er stiekem van dat het weer een meisje is."

"Ik heb de NIP-test laten doen en had dus bij twaalf weken al kunnen weten of we een jongetje of meisje verwachtten. Maar uit angst voor teleurstelling heb ik op het formulier de optie ‘nee’ aangekruist bij de vraag of we het geslacht wilden weten. Dan wilde ik het geslacht liever horen tijdens een echo, wanneer je sowieso blij bent je baby weer te zien."

Teleurgesteld

"Ook die echo heb ik lang uitgesteld, zodat ik hoop kon houden op een jongen. Het was prachtig om de reactie van mijn dochter te zien. Dat blije koppie toen ze op het scherm zag dat er echt een baby in mama’s buik zat… ik smolt! Maar toen de echoscopist uitsprak: ‘U krijgt een meisje!’ was ik ontzettend teleurgesteld. Ik liet dat niet merken aan mijn man en dochtertje, want ze keken allebei zo blij. Ik wilde dat moment niet verpesten. Dus glimlachte ik maar zo’n beetje. Maar diep vanbinnen ging er van alles door me heen."

"Ik wilde altijd al een zoon. Waar ik een moeizame relatie heb met mijn moeder, zijn mijn man en zijn moeder ontzettend close en bellen ze elkaar elke dag. Dat had ik ook in gedachten: voor altijd één van de belangrijkste vrouwen zijn in in het leven van mijn zoon."

Meidenvader

"Mijn dochter en mijn man hebben ook zo’n sterke relatie: zij zijn twee handen op één buik. Toen we eens op een verjaardag waren zonder mijn man en ze de hele middag huilde om haar vader, heb ik me zo geschaamd. Ook als ze valt en pijn heeft, rent ze als eerste naar haar vader. Soms ben ik ronduit jaloers op hun hechte band. Mijn man is een echte meidenvader en nu komt er nog één bij. Soms betrap ik mezelf op de gedachte dat ik dan weer een stap lager kom in de pikorde en daarover voel ik me dan zó slecht!"

"Ik weet dat het niet vanzelfsprekend is om moeder te worden en natuurlijk is het ’t belangrijkste dat het kind gezond is. Ik praat er dus met niemand over. Het is echt een taboe om niet blij te zijn met het geslacht van je kind. Maar ik had er zo graag eentje voor mezelf willen hebben, zo zou het hebben van een zoon voor mij voelen."

Egoistisch

"Ik troost me met het feit dat mijn dochter dolblij is dat ze een zusje krijgt. Het is natuurlijk heel egoïstisch dat ik liever een zoon wilde, want voor haar is een meisje leuker. Ze kunnen binnenkort samen spelen en krijgen later waarschijnlijk een hechtere band dan het geval zou zijn tussen broer en zus. Maar toch."

"Ik snap nu dat ouders met twee kinderen van hetzelfde geslacht vaker kiezen voor een derde kind. Vanwege mijn leeftijd zit dat er niet meer in. Eigenlijk was deze tweede zwangerschap al een gelukje. En laat er geen misverstand over bestaan: ik weet dat ik ook van deze dochter ontzettend veel ga houden. Ik zal haar ook nooit laten merken wat mijn hartenwens was, daar kan zij tenslotte niets aan doen."

"Maar in stilte rouw ik om de zoon die ik nooit heb gekregen. Er zal tijd voor nodig zijn om dat te accepteren. Voor mezelf, want ik zal dit nooit met een bekende delen. Dan vinden ze me vast een slechte moeder."

Lees de hele biecht in VROUW Magazine

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.