Nieuws/Vrouw
1730617614
Vrouw

Biografe Marcia Luyten: De crèche die koningin Máxima bezocht was al Engelstalig

Marcia Luyten

Marcia Luyten

Niets is mooier dan aan een boek werken, vindt Marcia Luyten (46). Voor haar nieuwste project heeft ze zelfs het presenteren van tv-programma Buitenhof opzijgezet. Gedegen onderzoek naar haar onderwerp vergt namelijk nogal wat tijd: ze schrijft de biografie van koningin Máxima!

Marcia Luyten

Marcia Luyten

Marcia heeft nog een telefonische vergadering met de redactie van Buitenhof, over de uitzending van vier dagen later. Enthousiast halen haar twee jongste kinderen, Dana (11) en Loic (9), het bezoek met een sloep op van de kade. De prachtige woonark die ze met man Jeroen, drie kinderen en twee katten bewoont, is alleen per roeiboot te bereiken.

Inmiddels uitgebeld wijst Marcia haar schrijfhuis aan: hier gaat ze de komende jaren werken aan de ongeautoriseerde biografie van onze koningin. Nee, er school geen royalty watcher in haar toen de naam van Máxima voor het eerst viel in de nazomer van 1999.

"Het was iedereen, dus ook mij, snel duidelijk dat Willem-Alexander totaal voor deze vrouw was gevallen. Maar tot deze biografie heb ik me nooit met het koningshuis beziggehouden. Het is leuk om zoiets te doen als je helemaal blanco bent. En het is spannend, want nog moeilijk ook.

Ik wil het onderwerp breed aanpakken: het gaat ook over Argentinië, de geschiedenis en cultuur van de plek waar ze vandaan komt, tot aan de monarchie waarin ze terecht is gekomen. Je kunt je afvragen hoe zo’n instituut de 21e eeuw overleeft. Daarin heeft de persoon van koningin Máxima een belangrijke rol gespeeld, denk ik. Zij heeft voor sprankeling en allure gezorgd en die dragen bij aan de aantrekkingskracht van de monarchie."

Eigenlijk was je bezig met een boek over Amsterdam-Noord...

"Dat lijkt me nog steeds te gek om te maken. Het moet gaan over de verschillende groepen mensen in Amsterdam-Noord, dat door de New York Times is uitgeroepen tot hotspot. Je vindt er de oude havenarbeiders die de grootste oceaanstomers van de wereld hebben gebouwd, een instroom van mensen uit alle mogelijke windstreken, de jonge kunstenaars die de buurt verhipten door zich hier te vestigen en de yuppen die nu hun intrek nemen in de dure, nieuwe huizen.

Tijdens een bespreking met mijn uitgever kregen we het over de biografie van Juliana van Jolande Withuis. Ik vond het een supermooi onderwerp. We bespraken hoe lastig het is zo’n boek te schrijven. Op een gegeven moment vroeg ik me hardop af: 'Wie schrijft eigenlijk de biografie van Máxima? Daar is toch iemand mee bezig?'

Het is zo'n mooi verhaal: iemand uit Argentinië die opeens in Nederland zo’n moeilijke positie bekleedt en dat ogenschijnlijk zo gemakkelijk afgaat. Mijn uitgever wist het niet. We zijn achter haar laptop gaan googelen. En we ontdekten: niemand. We riepen het uit: 'Dat kán niet!' En toen zei ze: 'Jij gaat dat doen.'"

Vond je dat meteen een goed plan?

"Mijn eerste reactie was: 'Nou, dat weet ik niet hoor.' Na een nachtje slapen besloot ik: 'Eigenlijk is het een heel leuk idee.' Wel wilde ik eerst kijken of het haalbaar was. Belangrijk was dat ik toegang tot bronnen zou krijgen. Ik ben geen paparazzo. Ik wilde niet alleen alles wat we denken te weten ordenen. Toen heb ik Mark Rutte, die ik soms tegenkom voor mijn werk, om advies gevraagd. Ik zei: 'Ik wil een biografie over koningin Máxima schrijven. Denk je dat dat mogelijk is?' Hij verwees me naar de Rijksvoorlichtingsdienst (RVD), hij gaat daar niet over. Maar hij zei niet: 'Ik vind het geen goed idee.'

Vervolgens heb ik aan de RVD uitgelegd dat ik een onafhankelijke journalist ben die een ongeautoriseerde biografie wil maken. Ik legde uit dat ik dat zo correct, goed en mooi mogelijk wil doen. En dat ik daar hun medewerking voor nodig had. Anders zou ik afhankelijk zijn van hearsay en roddels. Uiteindelijk kreeg ik groen licht om te praten met familie, vrienden, scholen... alles. Daarnaast spreek ik met mensen van buiten hun lijst. Het is een dun koord waarop ik balanceer, maar tot nu toe lijkt het goed te gaan."

Hoe voorkom je dat het alleen maar een lofzang op Máxima wordt? Iedereen heeft toch ook mindere kanten?

"Een leven is geleefd zoals het geleefd is. Een verhaal van een Disney-prinses heeft weinig kracht. Dat is ongeloofwaardig. Natuurlijk is ze menselijk, net als jij en ik."

Je bent net terug van je eerste reis naar Argentinië. Kan je iets vertellen over wat je daar bij elkaar hebt gesprokkeld?

"Allereerst ben ik naar Patagonië gegaan, om met haar broer Martín te praten. Er kan nu al iets van mijn bucketlijst. Mijn hele leven lang wist ik al wat ik zou kiezen als me wordt gevraagd wat ik zou willen doen als geld, kinderen en werk me allemaal niet zouden tegenhouden: te paard door Patagonië. Ha, dus ik heb mezelf daar één vrije dag gegund. Martín is een warme, gulle, slimme persoonlijkheid. Hij heeft me urenlang verteld over hun jeugd.

Hij scheelt maar anderhalf jaar met koningin Máxima; ze zijn heel close. Ik heb mooie anekdotes gehoord over hoe hun gezinsleven in elkaar stak. De crèche die koningin Máxima bezocht was al Engelstalig, en haar latere school ook. Martin herinnerde zich hoe gefascineerd zijn zus was door buitenlanders, door nieuwkomers.

Ze vond het altijd heel leuk om Engels te praten. Dat is een mooi, veelzeggend detail. In Buenos Aires sprak ik met schoolvriendinnen en studiegenoten, en bezocht ik haar school. Soms werden de afspraken de avond ervoor nog afgezegd, maar uiteindelijk heb ik toch iedereen gesproken."

Door: Bernice Breure

Het hele verhaal lees je nu in VROUW Magazine (iedere zaterdag bij De Telegraaf).

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.