Vrouw/VROUW magazine
1743518989
VROUW magazine

VROUW Magazine

Heidi jaagt: ’Ze willen wel dat stukje vlees, maar veroordelen mij… hypocriet!’

„Ik jaag vanuit mijn hart, heb respect voor de dieren en ben trots dat ik deze verantwoordelijkheid mag dragen.”

„Ik jaag vanuit mijn hart, heb respect voor de dieren en ben trots dat ik deze verantwoordelijkheid mag dragen.”

Voor Heidi Looy (57) is jagen een manier om de natuur te behouden, maar veel mensen denken dat ze voor haar plezier beesten afschiet. En daar klopt dus niks van, zegt Heidi.

„Ik jaag vanuit mijn hart, heb respect voor de dieren en ben trots dat ik deze verantwoordelijkheid mag dragen.”

„Ik jaag vanuit mijn hart, heb respect voor de dieren en ben trots dat ik deze verantwoordelijkheid mag dragen.”

„De liefde voor jagen zit in mijn DNA, al zou je dat vroeger niet zeggen. Ik was een boerendochter én een echte tuttebel: met de luchtbuks schoot ik altijd mis. Toch trad ik in de voetsporen van mijn vader die jaagde. Hij leerde me alle kneepjes van het vak. Helaas is hij overleden, maar op jacht voelt het alsof mijn vader altijd bij me is. Mede daardoor bestaat er voor mij niets mooiers: opstaan voor dag en dauw, de wereld zien ontwaken. Prachtig.

Juist omdat ik gek ben op de natuur en de dierenpopulatie wil behouden, jaag ik. Dat klinkt misschien tegenstrijdig, maar dat is het niet. Als we geen ganzen zouden afschieten – waar er veel te veel van zijn – zouden ze de eenden verdringen. Jagen gaat niet over plezier, maar over natuurbehoud. Mijn man begrijpt mij als geen ander: hij jaagt ook, we gaan graag samen op pad.

Hypocriet

Toch begrijpen de meeste mensen mij niet. Ik denk dat ze het niet snappen, omdat ze geen binding meer hebben met de natuur. Ze willen wel dat stukje vlees op hun bord, maar veroordelen degene die de trekker overhaalt. Best hypocriet. Ik snap het taboe op jagersvlees ook niet: bij mij weet je zeker dat het dier niet heeft geleden, anders dan bij vlees uit de supermarkt.

Trots

Jagers worden vaak uitgemaakt voor moordenaar of dierenbeul. Die reacties zijn eigenlijk altijd anoniem; in het wild word ik er nooit vervelend op aangesproken. Bovendien sta ik altijd open voor een goed gesprek, al is het maar om al die hardnekkige vooroordelen te ontkrachten. Dat jagers maar rondzwaaien met hun geweer en in euforie alles afknallen wat ze tegenkomen, bijvoorbeeld. Kul!

Jager word je ook niet zomaar. Ik heb een uitgebreide jachtopleiding gedaan en moet me aan strikte regels houden. Ik jaag vanuit mijn hart, heb respect voor de dieren en ben trots dat ik deze verantwoordelijkheid mag dragen.”

Dit artikel staat in het nieuwe VROUW Magazine (iedere zaterdag bij De Telegraaf). Als premiumlid kun je het ook (soms al eerder) online lezen.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.