Vrouw/Verhalen achter het nieuws
175232732
Verhalen achter het nieuws

Verhalen achter het nieuws

Ex-brandweervrouw Els (57): Ik wist nooit wat de dag zou brengen

Els Nelis (57) trad in mei 1987 als één van de eerste brandweervrouwen in dienst bij regio Haaglanden. Nu, bijna 33 jaar later, is Els de eerste brandweervrouw die haar volledige loopbaan heeft doorlopen. Ze gaat nu met vervroegd pensioen. We blikken terug op haar bijzondere tijd bij de brandweer.

,,Ik werkte voordat ik bij de brandweer terecht kwam bij een fietsenwinkel. Daar kwam regelmatig een klant die brandweerman van beroep was. Hij vertelde vaak over zijn werk en dat klonk altijd avontuurlijk en spannend.

Opleiding

,,Op een gegeven moment zochten ze vrouwen bij de brandweer. Ik ben toen meteen gaan solliciteren. Ik heb - net als iedereen - diverse sporttesten, technische testen en psychische testen moeten ondergaan om te kijken of ik geschikt was. Ik heb er destijds hard voor getraind. Ik sportte veel, dus qua kracht kon ik het wel aan. Wel had ik moeite met hardlopen, dus daar heb ik ‘hard voor moeten lopen’, haha. Bij de technische test werd mijn kennis en vaardigheden met betrekking tot gereedschap en elektriciteit getest. Verder werd er gekeken of ik mentaal sterk genoeg was. Gelukkig had ik alles gehaald, dus mocht ik beginnen aan de opleiding.’’

Mannenwereld

,,Ik heb er nooit bij stilgestaan dat het ’bijzonder’ was om als een van de weinige vrouwen dit werk te doen. Mannen zijn voor mij geen enge wezens: het zijn gewoon mannen. Natuurlijk was het wel een mannenwereld die ik ‘binnendrong’, maar ze merkten al snel dat ik daar wel in paste. Als ze een grof grapje maakten, maakte ik gewoon een grof grapje terug. Dan stonden ze met hun oren te klapperen.

,,Ik maakte gewoon deel uit van het team. Mijn collega’s hebben mij nooit anders behandeld. Ik merk nu pas hoe trots ik op mezelf ben, omdat ik mijn droom heb nagejaagd.’’

Vertrouwensband

,,In mijn diensttijd draaide ik mee in de operationele dienst. Ik moest uitrukken, branden blussen en dus ook mensenlevens redden. Ik werkte in verschillende ploegen en het teamgevoel was altijd sterk aanwezig. We vertrouwden elkaar en dat moest ook. Als mijn collega iets zou overkomen in een brandend huis, moest deze erop kunnen rekenen dat ik hem eruit zou slepen.’’

,,De sfeer in het team - buiten het uitrukken om - was goed. We draaiden diensten van 24 uur, dus dan word je wel close. We gingen samen eten, sporten en deden klusjes met elkaar op de kazerne. Vooral door het samen sporten leerden we elkaar goed kennen. Ik wist al gauw wie er snel op z’n teentjes was getrapt met voetbal en wie niet tegen zijn verlies kon.’’

Afscheidsfeestje

,,Ik kijk terug op een hele mooie diensttijd. Elke dag ging ik naar mijn werk en dan wist ik nooit wat de dag mij zou brengen. Dat vond ik écht een uitdaging. De eerste twintig jaar vond ik de mooiste, omdat er veel werk was en ik op mijn fitst was. Er zijn veel dingen gebeurd en ik ben blij dat ik alles heb mogen meemaken.’’

,,Vorige week was mijn afscheidsfeestje. Er was ruim vierhonderd man - van de oudste brandweerman van 84 jaar tot de jongste van 24 jaar. Toen pas merkte ik dat ik echt gewaardeerd werd. Het was een leuk feestje. We hebben lekker gedanst met een wijntje erbij. Ik stond in het middelpunt en daar houd ik eigenlijk niet zo van. Dat vind ik namelijk pas echt eng. Ik ga liever een brand in! Mijn tip aan mensen die hun droom willen verwezenlijken: probeer het. Bij mij heeft het goed uitgepakt!’’

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.