Vrouw/Glossy
1759734576
Glossy

'Ik was helemaal geen man, maar een vrouw!'

Josephine: Ik was helemaal geen man, maar een vrouw!

Josephine: Ik was helemaal geen man, maar een vrouw!

Als Hans besluit dat hij liever door het leven gaat als Josephine, is hij bang om zijn gezin te verliezen. Maar het brengt ze juist dichter bij elkaar. Josephine, echtgenote José en dochter Joelle vertellen in VROUW Glossy hoe de verandering van man naar vrouw hun band versterkte. Hier lees je het verhaal van Josephine.

Josephine: Ik was helemaal geen man, maar een vrouw!

Josephine: Ik was helemaal geen man, maar een vrouw!

Josephine Kievit (58): “Een van de moeilijkste dingen aan mijn transitie vond ik het gesprek met mijn vrouw en kinderen. Hoe vertel je dat je na bijna vijftig jaar liever door het leven gaat als vrouw? Dat papa niet langer een man zal zijn? Ik vond het doodeng, was zo bang om ze te verliezen.

Nooit gelukkig

Toch was er - nu tien jaar geleden - geen weg terug voor mij. Mijn gevoel was zo sterk, ik kon er niet meer tegen vechten. Ik had me op het allerergste voorbereid - een scheiding en een leven alleen in een appartementje op drie hoog - maar uiteindelijk reageerden ze allemaal zo lief en begripvol. ‘Als dit echt is wat je wilt, pap, dan moet je dat doen,’ is wat mijn twee dochters en mijn zoon zeiden. Die reactie had ik totaal niet verwacht. Helemaal omdat het voor hen compleet uit de lucht kwam vallen.

Achteraf gezien speelde het bij mij al veel langer. Als kind wilde ik altijd de moeder zijn als we vader-en-moedertje speelden en toen onze kinderen werden geboren, was ik zelfs een beetje jaloers op José. Op de liefdevolle manier waarop ze als moeder omging met onze kinderen. Dat serene moedergevoel wilde ik ook. Die gevoelens drukte ik meteen de kop in. Ik vond het raar dat ik dat soort dingen dacht en wilde er ook niet bij stilstaan.

Daardoor bleef er altijd iets wringen. Ik was nooit echt gelukkig met mezelf. Toen ik een documentaire over transgenders op tv zag, viel alles pas op z’n plek. Ineens realiseerde ik me wat er aan de hand was: ik was helemaal geen man, maar een vrouw! Dat was confronterend, maar tegelijkertijd een enorme opluchting. Na al die jaren wist ik eindelijk wat er met mij aan de hand was. Waarom ik mij nooit kon identificeren met mannen in mijn omgeving.

Geen geslachtsoperatie

Ik meldde me aan bij een psychologiepraktijk voor transgenders en na een lang traject kreeg ik toestemming om aan een hormoonkuur te beginnen. Ik kreeg borsten, liet mijn haar groeien en mijn baard weglaseren. Een geslachtsoperatie hoefde voor mij niet. Uit de gesprekken met psychologen bleek dat ik een transgender non-conform ben: half man en half vrouw.

Ik vind het fijn dat mensen mij zien en behandelen als vrouw, maar dat is voor mij ook genoeg. De wens voor een operatie is er nooit geweest. José was bang dat dit verlangen misschien later nog zou komen, maar ik wist meteen dat dit niet zou gebeuren. Wel was ik bang voor de gevolgen. Wat zou het doen met mijn carrière, mijn gezinsleven en huwelijk?

Wat als mijn vrouw en kinderen uiteindelijk toch de deur zouden dichtgooien? Of ik mijn baan zou verliezen? Ik voelde me ontzettend kwetsbaar. Er gebeurt lichamelijk en geestelijk zo veel. Ineens gieren er vrouwelijke hormonen door je lijf, komen er emoties naar boven die je niet kent en verandert ook je uiterlijk compleet. Je weet gewoon niet meer wie je bent.

'Gewoon' papa en opa

Ik voelde me vrouw, maar mensen spraken mij nog steeds aan als man. Dat kon ik ze niet kwalijk nemen, maar mentaal was dat ingewikkeld. Ik werd er onzeker van, depressief zelfs. José is in die tijd een ongelooflijke steun voor mij geweest. Ze was er altijd, ondanks haar eigen pijn en verdriet. Dat is ook waarom ik voor de naam Josephine heb gekozen, als eerbetoon aan José. Voor haar ben ik nog steeds Hans, maar ze accepteert mij wel als Josephine. Dat vind ik zo bijzonder.

Ik besef dat het voor mijn vrouw en kinderen niet makkelijk is geweest. Ik heb me daar vaak schuldig over gevoeld. Hoe vervelend is het als je vader continu wordt aangestaard of als je ineens wordt aangezien voor een lesbisch koppel? Toch hebben ze zich daar nooit iets van aangetrokken en altijd mijn geluk vooropgesteld. Dat bewijst maar weer hoe sterk we zijn als gezin, dat onze liefde alles overwint.

Ondanks mijn transitie blijf ik ook gewoon papa, net als ik voor mijn kleinkinderen nog steeds opa ben. Dat is niet veranderd, alleen ík ben veranderd. Ik ben vrolijker, gelukkiger en geniet van alle kleine momenten in mijn leven. Ik leef! Ik hoop dan ook dat mijn verhaal een inspiratie is voor andere mensen. Durf het leven te leiden dat je wilt leiden. Daar word je zoveel gelukkiger van.”

Het verhaal van José en Joelle lees je in VROUW Glossy. De Glossy is overal verkrijgbaar voor 5,99 euro.

Jij op VROUW.nl

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.