Vrouw/Glossy
1763619740
Glossy

Nidra, Kundalini, Hatha en Bikram... Marjolein testte vier yoga-vormen

'Bikram yoga is de hel!'

'Bikram yoga is de hel!'

‘Dit is jouw moment voor jezelf, laat alle spanning maar van je afglijden.’ Zo beginnen veel yogalessen. Druk-druk-druk redacteur Marjolein Hurkmans testte vier vormen. En, werd ze er zen van?

'Bikram yoga is de hel!'

'Bikram yoga is de hel!'

YOGA NIDRA

Getest bij: Yogamoyo.nl Kosten: 15 euro voor een losse les Vooral geschikt voor: mensen die een rustmoment nodig hebben in een hectisch leven.

Ik lig op een matje, onder een dekentje. “Je loopt door een bos en ziet een vennetje,” zegt een zachte vrouwenstem. “Het water is lauw. Ga er maar in, word één met het water. Laat je lichaam vloeiend worden.” Ik vraag me af hoe laat het is. Geen idee hoe lang ik hier nu al lig te liggen. Maar ik vermoed dat het heel raar overkomt als ik even snel een blik op mijn horloge werp. Daar moet ik dan trouwens ook mijn arm voor optillen. En die is door de yogadocente succesvol heel zwaar gepraat. Eigenlijk voelen al mijn ledematen loodzwaar aan. Ik probeer mijn ruggengraat een klein beetje te bewegen. Alsof ik hem nooit eerder in beweging heb gekregen, zo stroef gaat het. Alleen mijn voet tintelt een beetje.

Onder mijn knieën ligt een dekentje. Nooit geweten dat mijn ene been kennelijk iets langer is dan het andere. Waar mijn rechtervoet de grond raakt, bungelt de linker er net wat boven. Raar wat je allemaal kan bedenken als je een uur lang met je ogen dicht op de grond ligt. In de verte hoor ik een hond blaffen. Zou mijn jongste die van ons wel hebben uitgelaten? De vrouwenstem praat zachtjes door. Het tintelende gevoel verdwijnt weer. Ik zak even weg. En dan is het toch ineens voorbij, mijn eerste ervaring met yoga nidra. Ik heb nog nooit een ‘sport’ beoefend waarbij ik zo weinig spieren heb moeten gebruiken. Niet één, eigenlijk. Maar ik voel me prima. Lekker uitgerust. Ik denk alleen niet dat deze vorm van yoga erg veel doet voor mijn fysieke conditie. In feite heb ik ruim een uur als een gestrande walvis zwaar liggen wezen. Mijn mentale gesteldheid voelt wél prima aan.

Voorafgaand aan de les had ik de directeur van deze yogaschool aan de telefoon. “Het fijne van yoga,” zei hij, “is dat het leven er na zo’n les anders uitziet. Kijk, je staat met je fiets bij een rood stoplicht, het regent en naast je staat een vader met een krijsend kind in het kinderzitje. Voor de yogales denk je waarschijnlijk: kan die koter zijn bek niet houden, ik heb al hoofdpijn. En na de yogales: wat ziet dat kindje er lief uit met dat gele regenjasje en die laarsjes.” Ik vond het toen vaag klinken, maar nu snap ik het wel. Zelfs het oude dametje in de supermarkt, dat eerst het gangpad blokkeert en vervolgens bij de kassa haar pincode is vergeten, kan me niet van mijn stuk brengen. Ze moet €2,25 afrekenen. “Weet u wat, mevrouw,” zeg ik, “ik betaal het wel even voor u.” Ik ben het water in een vennetje en cirkel in kringen van liefde. Of zoiets.

KUNDALINI YOGA

Getest bij: Kundalinitree.nl Kosten: 15 euro voor een losse les Vooral geschikt voor: mensen die yoga niet alleen als bewegingsvorm zien, maar ook spiritualiteit belangrijk vinden.

Iedereen is in het wit, behalve ik natuurlijk. Dresscode niet gehad. Of het is gewoon toeval. Ik steek in ieder geval behoorlijk zwart af bij de rest. De kundalini-les duurt anderhalf uur en loopt nog uit ook. Dat komt vooral door het chanten: een deel van de les wordt gebruikt om door het zingen van een mantra in een trance te raken. Bijna twintig minuten lang zing ik afwisselend hardop, fluisterend en in mijn hoofd: sa-ta-na-ra. Je moet er het type voor zijn. Ik weet niet of ik dat ben. Daarbij krijg ik halverwege de sessie een kriebel in mijn keel die er per se uit moet. Iedereen zowat in trance en ik loop de boel een beetje te verstoren met mijn gekuch. Best gênant. En mijn voet valt ook nog in slaap.

Kundalini is een yogavorm die meditatie combineert met oefeningen. “De lessen kunnen heel verschillend zijn,” legt docente Marleen uit. “De ene keer wordt er hard aan de spieren getrokken, de andere keer is de les vooral gericht op de ontspanning van lichaam en geest.” De les die ik meemaak, zit er een beetje tussenin. Marleen heeft in het weekend twintig kilometer gewandeld en werd de volgende dag wakker met enorme spierpijn, vertelt ze. Daarop deed ze een reeks aangepaste oefeningen en vervolgens was de pijn grotendeels weg. Dat wil ze ons ook leren. Het komt neer op veel kloppen en slaan op spiergroepen.

Het is allemaal prima te doen, behalve dan het ene moment waarop ik missla en in plaats van op mijn borst nogal hard tegen mijn eigen sleutelbeen stomp. Alleen de heupbeweging vanuit rugligging omhoog krijg ik niet voor elkaar. Het is bedoeld om je eigen billen te masseren, maar ik weet niet eens welke spieren ik moet aanspannen om omhoog te komen. Ik voel me een beetje de minkukel van de groep. Kan iedereen nog zo hard zeggen dat je bij yoga geen fouten kan maken. Als iedereen vanuit rugligging soepel omhoog rolt in kleermakerszit, terwijl ik met mijn armen maaiend mijn evenwicht probeer te bewaren en alsnog als een zoutzak terugval op de mat, voel ik me toch een beetje mislukt.

HATHA YOGA

Getest bij: Yogamoyo.nl Kosten: 15 euro voor een losse les Vooral geschikt voor: mensen die wel yoga willen doen, maar niet van extreme dingen houden. Combineert ontspanning met beweging.

Ooit volgde ik eerder een yogales, toen ik, jaren geleden, voor VROUW Magazine een serie maakte over ontstressen. Tijdens een van de oefeningen liet de dame naast me een lange reeks knetterende scheten. “Goed zo,” zei de docente, “laat het maar los.” Sindsdien is dat mijn grootste nachtmerrie. Het zal je maar overkomen. Hatha yoga is yoga in de traditionele zin van het woord. Hier hoor je de termen neerwaartse hond en zonnegroet. De docente van dienst lijkt wel wat op Micky Hoogendijk. Ze heeft een uitzonderlijk fleurige legging aan. In haar vorige leven was ze styliste, vertelt ze. Met een druk en hectisch leven. En op een dag greep al dat hysterische gedoe haar zo aan, dat ze er op slag klaar mee was. Ze trok zich een tijdlang terug uit het openbare leven en ging op yogaretraite op Ibiza. Nu is ze dus zelf docente. “En veel gelukkiger dan vroeger.”

Afijn, matje uitrollen, kussentje erop en het eerste compliment is binnen: “Wat kun jij goed in kleermakerszit zitten. Je hebt niet eens een kussentje nodig.” Ik zit al in die houding sinds ik kind was. Zelfs nu ik achter mijn bureau dit stukje zit te tikken. Maar binnen is binnen en verder kan ik niks, dus ik zal lang op dit ene compliment moeten teren. Er volgt een reeks zonnegroeten waarbij ik vooral blijk uit te blinken in het door elkaar halen van links en rechts en een oefening op één been, waarbij ik met mijn gemankeerde motoriek jammerlijk faal door meteen om te vallen.

“Zet je voet maar gewoon op de grond tegen je scheenbeen aan,” zegt de lerares troostend. “Je kunt het bij yoga niet fout doen. Het gaat erom te doen wat je kunt binnen je eigen vermogen.” Ik doe echt heel erg mijn best. Zelfs op de ademhalingsoefeningen. Zo erg, dat ik bijna vergeet uit te ademen. Ik bedoel, je bent je er niet van bewust, maar je haalt dus de hele dag adem. En als je dan aan yoga doet, word je je daar wel van bewust en dan blijk je ineens niet meer te weten hoe het moet. Eh… uitademen, hoe dan? Ik rond de les af zonder ongewenste winderigheid. Een hele opluchting. Eigenlijk voel ik me best prima. Wie weet boek ik nog weleens een lesje. Kwestie van geen bonen eten van tevoren.

BIKRAM YOGA

Getest bij: Bikramyogahaarlem.nl Kosten: 35 euro voor een proefmaand, waarin je zoveel lessen kunt volgen als je wilt. Vooral geschikt voor: mensen die in yoga niet alleen ontspanning, maar ook een fysieke uitdaging zoeken.

Ik schiet al in de stress als ik het introductiefilmpje zie op de site. Superhippe, ultrajonge types in kekke bikini of zwembroek nemen energiek de ene na de andere onmogelijke houding aan. Types met buikspieren en zo. Ja, die heb ik ook, die hebben we allemaal. Maar bij deze mensen zie je ze ook. Hier en daar zijn ze feestelijk versierd met een tatoeage. Kom ik aan met mijn allesbehalve afgetrainde lichaam. En echt niet dat ik in bikini ga. Ik ga niet eens in bikini naar het strand, laat staan naar een sportclub. Ik schrijf me zes keer in voor een les bikram yoga en zeg even vaak af. Grappig genoeg worden de aanmeldingen wel geregistreerd, maar de afmeldingen niet, dus krijg ik week in, week uit berichtjes met de strekking: ‘Goed zo, de kop is eraf en nou volhouden’. Jongens, ik moet nog beginnen! En dan moet ik wel. De deadline van dit verhaal nadert.

Het gezelschap is gemêleerd: een paar strak uitziende dames in panterprint, maar ook twee mollige zusjes en zelfs een meneer die duidelijk de tachtig is gepasseerd. Er zijn meer mannen. Bikram yoga is de eerste yogavorm waar ik niet alleen vrouwen tref. Het wordt al snel duidelijk waarom. Dit is prestatieyoga. Niks ontspannen ademhalingsoefeningen, er moet gebikkeld worden. En nou ja, daar zijn mannen nou eenmaal meer van dan vrouwen. In straf tempo worden de oefeningen erdoorheen gepompt. Ruim anderhalf uur lang. “Denk erom,” zegt de docente tegen me, “het is je eerste les, hè. Als je misselijk of duizelig wordt, ga je zitten. Concentreer je maar gewoon op je ademhaling. Dat is voor nu voldoende.” Echt niet, denk ik obstinaat, ik ben geen watje!

Nog geen half uur later zit ik amechtig op het matje, bang te zijn dat ik een hartaanval krijg. Lekker ongemakkelijk tijdens een yogales. Het zweet loopt in stralen van me af, terwijl om me heen vooral de dames in panterprint de meest onmogelijke posities aannemen, veel op één been. Met mijn gemankeerde gevoel voor evenwicht al absoluut onhaalbaar in een minder warme ruimte, en hier is het 35 graden. Zelfs mijn hoogbejaarde buurman kan meer dan ik. Dit is de hel, denk ik. Zo stel ik me die in ieder geval voor: een bloedhete zaal vol mensen die zich keihard in het zweet werken en een wandklok waarvan de wijzers maar niet vooruit lijken te willen.

Nog nooit zo blij geweest met het ‘Namasté’ dat het einde van de les aankondigt. “Je hebt het goed gedaan, hoor,” zegt de docente. “En je zult zien dat het volgende keer een stuk beter gaat.” Volgende keer, denk ik, welke volgende keer? Ik krijg een buddykaart mee, zodat ik een keer een vriendin mee kan nemen. Ik denk dat ik die de hoofdredacteur van VROUW in haar maag splits. Dat zal haar leren…

Dit verhaal verscheen eerder in VROUW Glossy.

Jij op VROUW.nl

Wil je een verhaal delen met de redactie?

Stuur dan een berichtje

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.