Vrouw/Verhalen achter het nieuws
1764561156
Verhalen achter het nieuws

Corona in...

Hannie uit Frankrijk: De toekomst van onze camping is onzeker

In de rubriek ’Corona in…’ bespreken we de situatie rondom corona in het buitenland, door de ogen van een VROUW-lezeres. Vandaag Hannie Ransijn (69). Ze woont samen met haar man Arie in het Franse Aignan, dicht bij de Pyreneeën, in de regio Occitanie. Hannie heeft een eigen camping.

„Ik heb 23 jaar bij De Telegraaf gewerkt op de afdeling Speurders. Hierna heb ik een grote carrièreswitch gemaakt en ben kleuterjuf geworden. Maar inmiddels ben ik alweer 16 jaar eigenaresse van camping Le Domaine du Castex, met uitgebreide accommodatieverhuur, appartementen en kamers.

Ik ben hier samen met mijn man Arie en dochter Rosa (destijds 8) naartoe verhuisd. De historie van deze mooie plek en de vriendelijke mensen, te samen met het uitzicht over de groen beboste heuvels van de Pyreneeën gaven uiteindelijk de doorslag om te verhuizen naar Frankrijk.”

Gasten

„Normaal gesproken bestaat mijn werk uit organiseren, het ontvangen van gasten, ‘table d’hôtes’ verzorgen en schoonmaken. Helaas gelden er nu ook voor het toerisme veel protocollen, vooral als het om sanitaire maatregelen gaat. Je moet eerst je handen ontsmetten en alles moet nóg beter worden schoongemaakt dan eerst.

Ook mogen gasten geen ontbijt meer geserveerd krijgen. Dat is jammer, want daar zijn we normaal gesproken heel groots in. En alle gasten moeten nu toegang hebben tot eigen sanitair, maar ook daar wordt momenteel weinig gebruik van gemaakt. De meeste mensen die we nu ontvangen, zijn arbeiders die in de buurt een opdracht hebben gekregen en hier tijdelijk logeren.

De Fransen zijn zich goed bewust van het risico en gunnen zichzelf (helaas) geen vakantie momenteel. Afgelopen zomer zijn er gelukkig wel veel toeristen geweest, maar de rest van het jaar waren er veel annuleringen. Daardoor was de bezetting afgelopen jaar lager dan gemiddeld. ”

De tekst gaat door onder de foto

Avondklok

„Net als in Nederland hadden wij in het begin ook een lockdown, hier confinement genoemd. Je mocht alleen met bewoners uit je eigen huis (max 2) de deur uit voor essentiële boodschappen. Toen de avondklok hier werd ingesteld, is alles weer opengegaan. Er wordt veel op afstand gewerkt bij bedrijven; eigenlijk werkt iedereen thuis.

Net als in Nederland zijn alle cultuurinstellingen, theaters en musea gesloten. Je mag ook niet naar een restaurant en alleen maaltijden afhalen. De eerste avondklok ging op 17 oktober in, deze gold van 20.00 tot 06.00 uur. Momenteel hebben we een avondklok van 18.00 tot 06.00 uur. Je mag dus wel door het hele land reizen, maar tijdens deze uren moet je verplicht binnen blijven, thuis of in een hotel.

Dat is wel vervelend, maar omdat we ons eigen plekje hebben gecreëerd op onze camping en in ons huis, hebben we alle ruimte om ruimschoots te genieten. We accepteren de avondklok hier echt en storen ons er niet aan, want we kunnen er overdag gewoon op uit om te wandelen of te winkelen – wel met een mondkapje en op afstand.

Ook op de scholen zijn momenteel strenge maatregelen. Na elke verplaatsing moeten de kinderen hun handen wassen en vanaf 6 jaar moeten ze een mondkapje dragen. Ook moeten ze allemaal op hun eigen plek blijven en voldoende afstand houden. Universiteiten hebben alleen maar online college. Als voormalig juf vind ik dit wel zorgelijk.”

De tekst gaat door onder de foto

Goede corona-aanpak

„Toch vind ik dat het land een goede corona-aanpak heeft. Als je twijfelt of je corona hebt, kun je langsgaan bij een teststraat voor een (snel)test en dit is volledig gratis.

Wat de toekomst ons gaat brengen is onzeker en totaal niet te voorspellen. Ook de toekomst van onze camping staat hiermee op losse schroeven. Ik hoop dat we in de zomer weer gasten kunnen ontvangen en een geweldige vakantie op onze camping kunnen houden.”

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.