Nieuws/Vrouw
1773313
Vrouw

Dagboek van een Minnares

Deel 123: ’We wilden bij hem zijn als hij zijn laatste adem uitblies’

Ik negeerde het meisje dat beweerde de vriendin van Leroy te zijn en liep door. Gelukkig kwam de trein er net aan. Ik belde mijn zus opnieuw. ’Wat is er aan de hand?’ ’Papa heeft opnieuw een hersenbloeding gehad. Een hele zware.’ Ze begon te huilen. ’Ze weten niet of hij het overleeft!’

Omdat de bloeding in de hersenstam was, lag hij in coma. Opereren was niet mogelijk, gezien de plaats van de bloeding. Ze zouden hem niet gaan reanimeren of behandelen en hij kreeg ook geen sondevoeding. Maar ze gaven hem wel pijnstillers en slaapmiddelen, zodat hij niet zou lijden.

En toen was het dan zover. De plechtigheid zou bijna beginnen en de rouwzaal was zó vol, dat een heleboel mensen moesten staan. Mijn zus stootte me aan. ’Mark is er.’ Ik schrok me rot. ’Waar?’ ’Hij staat achteraan.’

Benieuwd wat Mark na al die dagen radiostilte komt doen? Lees het op VROUW.nl: ’Laten we gewoon kijken wat de toekomst brengt, goed?