Vrouw/Seks & Relaties
1781331403
Seks & Relaties

Feuilleton

De vechtscheiding deel 90: ’Ik maak mijn riem los en knoop mijn jeans open’

„Haar ademhaling neemt toe, het kermen wordt harder, ze spert haar ogen en dan draaien ze weg. Gelukzalig valt ze terug op haar kussen.”

„Haar ademhaling neemt toe, het kermen wordt harder, ze spert haar ogen en dan draaien ze weg. Gelukzalig valt ze terug op haar kussen.”

Anouk en Bas lijken het helemaal voor elkaar te hebben: ze hebben een goedlopende zaak, een mooi huis en een leuke tweeling (15). Ze vormen het ’perfecte’ plaatje, totdat Anouk en Bas plotseling lijnrecht tegenover elkaar komen te staan. Ze delen wekelijks hun verhaal, vanuit beide kanten bekeken. Deze week: Bas.

„Haar ademhaling neemt toe, het kermen wordt harder, ze spert haar ogen en dan draaien ze weg. Gelukzalig valt ze terug op haar kussen.”

„Haar ademhaling neemt toe, het kermen wordt harder, ze spert haar ogen en dan draaien ze weg. Gelukzalig valt ze terug op haar kussen.”

„Vakantie klaar, kinderen naar school en huis schoon. Weet je wat me nu een goede actie lijkt?” Anouk glimlacht poeslief terwijl ik haar vragend aankijk. „Het lijkt me nu een mooi moment voor jou om je spulletjes te pakken en weg te gaan. Vanavond eten we nog een keer samen met de kinderen en dan vertellen we ze het.”

Ik kijk haar verbaasd aan. Zoveel voortvarendheid had ik niet van haar verwacht. Tot nu toe was zij degene die alles zoveel mogelijk bij het oude wilde laten. „Weet je dat zeker”, vraag ik voorzichtig. „Het is nogal plotseling.”

„Plotseling? We zijn al ruim een jaar bezig met scheiden.”

Samenleven

„Ik heb geen honger”, begint Lente nog voor we aan tafel gaan. Mijn lieve vrolijke vakantiedochter is weer een kleine draak tijdens schooltijd. „Je gaat in ieder geval aan tafel zitten, want we willen met jullie praten”, zegt Anouk rustig. Gelaten laat Lente zich op een stoel zakken. Ze vist haar mobiel uit haar zak en gaat op in haar scherm.

„Wat willen jullie bespreken”, vraagt Storm. „Het gaat over de scheiding. Papa en ik denken dat het beter is als papa nu ook echt ergens anders gaat wonen.” Ze laat een stilte vallen en kijkt vragend naar de kinderen. „Lekker belangrijk”, snuift Lente. „Lente!” Zelfs ik schrik van de toon van Anouk. Ook de kinderen kijken geschrokken op. „Het is wèl belangrijk, want het is jullie leven en ons leven”, gaat Anouk verder. „Ja”, mompelt Storm. „Maar jullie doen toch waar jullie zelf zin in hebben.”

„Dat is niet waar”, antwoordt Anouk. „Wij vinden het nu beter als we niet meer samenleven. Jullie mogen straks aan de rechter vertellen bij wie jullie willen wonen. Tot die tijd is dit mijn huis en verhuist papa naar…?”

Ze kijkt me vragend aan. „Sara”, zeg ik snel. „En wij?” vraagt Storm. „Als je maar niet denkt dat ik naar dat huis ga”, roept Lente. Ik kijk hulpeloos naar Anouk die mimet: „Oma?”

„Ja”, zeg ik,„Ik denk dat we tijdens mijn weekenden wel bij oma mogen.”

Tranen

„Liefje”, roep ik voorzichtig onderaan de trap. Ik waak ervoor om Sara te laten schrikken, want alles wat ik doe eindigt de laatste tijd in tranen. Of in ieder geval: alles wat ik buiten haar boekje doe, eindigt in tranen. Chinees eten bestellen terwijl zij op dieet is? Tranen. Meteen na kantoor sporten in plaats van naar huis? Woedeaanval.

Maar ook de dingen waar ik niets aan kan doen, zoals laatst toen ze ongesteld werd. Dat is natuurlijk teleurstellend, omdat ze zwanger wil worden, maar in Sara’s geval betekent dat een hysterisch telefoongesprek waarin ze ontroostbaar leek. De omgang met mijn nieuwe liefde is momenteel ingewikkelder dan de omgang met mijn ex-vrouw.

Ik hoor haar stommelen in de slaapkamer. Terwijl ik haar naam roep, loop ik naar boven. „Ja, ik ben hier”, zegt ze haast snauwend. „Weet je, Bas. Af en toe ben je net een klein kind met je geschreeuw. Ik verlang gewoon terug naar de keren dat je me wist te verrassen.” „Jou verrassen?” Het is eruit voor ik het weet. „Ja?”

Verrassing

Nu zeggen dat ze daar niet meer voor in de stemming lijkt, is geen goed idee. Dus gooi ik het over een andere boeg. Ik trek de gordijnen dicht en mompel... „Je bedoelt…” Ik sla het dekbed terug. „Een verrassing voor Sara.” Ik maak mijn riem los en knoop mijn jeans open. „Surprise.” Verheerlijkt wrijf ik over de bobbel in mijn boxer. Dan loop ik op haar af en trek aan de koordjes van haar overslagjurk. De jurk valt open en haar borsten buitelen eruit. Ik vang ze op en masseer ze tot haar tepels hard worden. Ik neem er een in mijn mond en speel ermee met mijn tong. Hier wordt ze wild van.

Ik open een la en haal daar haar grootste Tarzan uit. Ik werp haar op bed en laat Tarzan in haar slipje glijden. Gebiologeerd kijk ik naar het resultaat. Haar ademhaling neemt toe, het kermen wordt harder, ze spert haar ogen en dan draaien ze weg. Gelukzalig valt ze terug op haar kussen. „Nu jij.”

Dat laat ik me geen twee keer zeggen. Ik klim op haar en binnen een mum van tijd val ik even gelukzalig naast haar. Sara trekt haar knieën op en slaat haar armen eromheen. Ik geef plagend een tik op haar bil. „Zo en nu zwemmen”, roep ik tegen mijn kleine rakkers. Geïrriteerd draait Sara weg. „Regel jij nou maar de scheiding, zodat de baby niet een getrouwde vader krijgt.”

„Daar wordt aan gewerkt. Anouk is akkoord met de taxatie door een onafhankelijke makelaar.” „Dus het kan nu snel gaan”, vraagt Sara. „Ja. Daarom leek het me een goed idee als ik hier alvast kwam wonen.” Ik kijk voorzichtig op naar haar gezicht.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.