Vrouw/Seks & Relaties
1805553943
Seks & Relaties

Feuilleton

De vechtscheiding deel 60: ’Sara ontvangt me in badpak en dan moet ik eerlijk zijn...’

„Het enige wat ik nu alleen nog even hoef te doen is bewijs verzamelen en het op slinkse wijze ervoor zorgen dat de kinderen dat zien.”

„Het enige wat ik nu alleen nog even hoef te doen is bewijs verzamelen en het op slinkse wijze ervoor zorgen dat de kinderen dat zien.”

Anouk en Bas lijken het helemaal voor elkaar te hebben: ze hebben een goedlopende zaak, een mooi huis en een leuke tweeling (15). Ze vormen het ’perfecte’ plaatje, totdat Anouk en Bas plotseling lijnrecht tegenover elkaar komen te staan. Ze delen wekelijks hun verhaal, vanuit beide kanten bekeken. Deze week: Bas.

„Het enige wat ik nu alleen nog even hoef te doen is bewijs verzamelen en het op slinkse wijze ervoor zorgen dat de kinderen dat zien.”

„Het enige wat ik nu alleen nog even hoef te doen is bewijs verzamelen en het op slinkse wijze ervoor zorgen dat de kinderen dat zien.”

Anouk heeft me verrast met haar vriendschap met Marga. Alhoewel vriendschap…: ik heb eerder het idee dat Marga alles voor Anouk doet zolang ze maar de ’illusie’ van vriendschap hooghoudt. Ik ga hier niet in mee. Dat hoeft ook niet, want ik heb iets om Anouk het zwijgen op te leggen.

Ik weet zeker dat Anouk het doet met die Samuel; de vader van Lentes vriendje en Storms voetbalmaatje. Ik weet ook dat ze dit daarom niet aan de kinderen wil vertellen: ouders die vrijen is al gênant; ouders die vrijen met de ouder van jouw vriendje is om door de grond te zakken. Het enige wat ik nu alleen nog even hoef te doen is bewijs verzamelen en er op slinkse wijze voor zorgen dat de kinderen dat zien.

Puinhoop

Voor de zekerheid ga ik toch nog even langs mijn advocaat. Hij luistert zwijgend naar mijn verhaal, knikt af en toe en maakt aantekeningen. Als ik eindelijk klaar ben zucht hij diep: „Wat maak je er een puinhoop van…”„Ik?„ zeg ik verbaasd. „Zij. Anouk maakt er een puinhoop van. Ik had een prachtige deal voor beide partijen, maar zij moet en zal haar zin krijgen. En ik voel gewoon aan mijn theewater dat het niet om de kinderen gaat. Dat co-ouderschap vindt ze eigenlijk prima, maar ze wil gewoon koste wat kost het huis hebben.”

„Geef haar dan het huis”, antwoordt hij. „Dat halen we later op een andere manier wel weer terug.” Ik peins er niet over: „Nee”, zeg ik beslist: „Ik weet iets van haar waarvan ze niet wil dat het bekend wordt. Dat ga ik eerst gebruiken voor ik op mijn rug ga liggen en haar haar zin geef.”

Zure appel

Mijn advocaat schudt afkeurend zijn hoofd. „Houd er rekening mee dat je het geschil daarmee alleen maar groter maakt. Hoe verder jullie van elkaar af komen te staan, hoe langer het duurt voor we het kunnen afhandelen. En denk aan je kinderen en geliefden. Hoe is zo’n vechtscheiding voor hen? Mijn advies is stoppen met die onzin. Geen chantage meer. Speel open kaart met je huidige vriendin. Dat is even door de zure appel heen, maar dan kun je met en schone lei beginnen.”

Vertwijfeld loop ik even later het kantoor uit. Is dit nog wel een goede advocaat voor mij? Is deze man niet te weinig door de wol geverfd? Te behoudend?

Geloven in je team

In bedekte termen bespreek ik het met George, een oud studievriendje en tevens mede-coach van het hockeyteam van Lente. Hij is kortgeleden voor de derde keer getrouwd. Als ik vertel wie de advocaat van Anouk is verslikt hij zich bijna in zijn koffie. „Luister kerel, als je wil winnen, dan moet je geloven in je team.”

Hij wijst naar de meiden op het veld die elkaar omhelzen na hun overwinning: „Als je er niet meer in gelooft, dan vraag je een time out aan om nog een keer je verwachtingen duidelijk te maken. Werkt dat niet, dan wissel je. Binnenkort een vorkje prikken?”

Escalatie voorkomen

Ik denk nog na over zijn woorden als Lente weer fris uit de kleedkamer komt. Ze ziet er tevreden uit. „Gaat het lekker schat?”, vraag ik als ze naast me in de auto zit. Ze knikt. „Het was een goede wedstrijd.” „En hoe gaat het op school en met Sem?” „Allebei goed en ik ben ook niet meer boos op je”, voegt ze er aan toe: „Boos op mij?” „Ja, vanwege de scheiding. Daarover ben ik niet boos meer.”

„Omdat je een hondje kreeg?” vraag ik plagend. Ze lacht. „Ook. Maar ook omdat het weer normaal voelt.” „Hoe bedoel je dat?” „Nou jullie doen aardig tegen elkaar. Die George hè... die vader van Lisa, die heeft altijd ruzie met haar moeder. Zo naar. Lisa voelt zich altijd uit elkaar getrokken als ze even samen is met beide ouders. Zo zielig. Ik ben blij dat mama en jij nog gewoon doen tegen elkaar.” Ze glimlacht naar me en legt haar hoofd op mijn schouder. Ik kijk naar mijn kind. Mijn advocaat heeft gelijk. Ik moet een verdere escalatie voorkomen.

Eerlijk zijn

Zodra we thuis zijn bel ik Sara. Sara ontvangt me in badpak. „Ga je zwemmen?”, vraag ik haar lachend. „Ja, maar nu nog niet. Ik heb zin in vakantie dus ben ik alvast mijn outfits aan het passen. Zeg eens eerlijk. Hoe staat ie?” Ze draait een rondje. Haar heerlijke grote billen spannen in het rode broekje. Eigenlijk wil ik automatisch: ’fantastisch schat’, zeggen, maar dat woordje ’eerlijk’ houdt me tegen.

„Echt eerlijk zeggen?”, vraag ik. „Natuurlijk”, lacht ze: „We zijn toch altijd eerlijk tegen elkaar.” Ik slik. Ik moet het haar nu vertellen. „Ik probeer het in ieder geval wel, maar het valt niet mee.” Mijn veranderende toon doet bij haar de alarmbellen rinkelen. Onderzoekend kijk Sara mij aan: „Wat is er aan de hand Bas?”

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.

POPULAIRE VIDEO'S