Vrouw/Seks & Relaties
1822961093
Seks & Relaties

Feuilleton - De Vechtscheiding

De vechtscheiding deel 39: In no time weet iedereen van de losse handjes van Bas

Anouk en Bas lijken het helemaal voor elkaar te hebben: ze hebben een goedlopende zaak, een mooi huis en een leuke tweeling (14). Ze vormen het ’perfecte’ plaatje, totdat Anouk en Bas plotseling lijnrecht tegenover elkaar staan. Ze delen wekelijks hun verhaal, vanuit beide kanten bekeken. Deze week: Anouk.

„Ben je tegen de kast gelopen, mama?” vraagt Storm bezorgd. „Of ben je van je yogamatje afgevallen?” giechelt Lente.

Held

Twee koppies kijken mij vragend aan. Ik open mijn mond om eerlijk antwoord te geven, maar doe hem dan snel weer dicht. Hun vader is hun held. Mijn maag krimpt in een bij het idee dat ik hen moet vertellen dat hun held dit gedaan heeft. En dus giechel ik met Lente mee: „Ja, onhandig geweest bij mijn favoriete yogastandje.”

„Sufferd” lacht Lente. „Wat eten we vanavond?” Storm is mijn blauwe oog al weer vergeten: „Courgettepasta met zalm.” Hij knikt waarderend. Dan draait hij zich om en volgt zijn zus naar boven.

„Zo, dat moet een flinke val zijn geweest,” zegt Mieke, Bas’ moeder, als ik haar een paar dagen later bezoek. „Lente had het mij al verteld,” gaat ze verder: „Ze zei dat je van je yogamat was gevallen.”

Ik grijns: „Ja en ik zou het waarderen als jij ook die versie blijft vertellen.” „Die versie?” Ik zie Mieke schrikken. „Bedoel je dat het geen yoga-ongelukje was?”

Ze kijkt me vragend aan. Ik zwijg en dan realiseert ze zich wat er wèl is gebeurd. Haar gezicht vertrekt: „Heeft Bas dat gedaan?” vraagt ze zacht. Ik knik: „Het was echt niet zijn bedoeling. We kregen ergens ruzie over en toen ging het van kwaad tot erger…”

Ik sla mijn ogen op en zie dat de boodschap is aangekomen. „Heus. Het was niet zijn bedoeling. Zal ik koffiezetten?” Mieke knikt. Ik zet koffie, vouw wat handdoeken opnieuw op en check terloops de houdbaarheidsdatum van het eten in de koeling. Tevreden fiets ik later naar huis.

Geld

Ook Casper, de broer van Bas, wil ik mijn oog laten zien. We spreken een paar dagen later af in een kroegje in het dorp, dicht bij de sportvereniging van de kinderen. Hij schrikt net zo hard als zijn moeder en ook hem druk ik op het hart niet aan de kinderen het ware verhaal te vertellen. „Geloof me, dit gaat wel weer over. Het beeld dat ze van hun vader hebben geneest veel minder snel.”

Casper knikt: „Vertel mij wat.” O shit, straks komt het gesprek op zijn vader en, als het een beetje tegenzit, op familiefoto’s. Snel breng ik het gesprek op een ander onderwerp: „Hoe kan ik ongemerkt het geld van mijn ouders gebruiken?’

Bedrijfsongeval

De volgende mensen op mijn lijstje zijn onze collega’s van het makelaarskantoor. „Bas is er niet” begroet onze secretaresse Roxy mij. „Ik kom niet voor Bas, ik kom werken,” antwoord ik met mijn rug naar haar toe. Wat een geluk dat ik nou net Roxy tref. Nu hoef ik het verhaal maar één keer te vertellen om er zeker van te zijn dat het hele kantoor het verhaal hoort.

Ik draai me naar haar toe en zie dan dat ze schrikt: „O jee, wat heb jij gedaan? Je oog is helemaal blauw!” Ik maak een kleine grimas: „Ach, klein bedrijfsongeval,” zeg ik bescheiden. „Noem dat maar klein,” antwoordt Roxy en vraagt: „Wie heeft dat gedaan? Toch niet…?”

Ze zwijgt terwijl ze me vragend aankijkt. Ik knik timide: „Het is niets,” zeg ik er snel achteraan. „Een ongelukje. Niets ernstigs.” Dan loop ik door naar mijn kantoor, doe mijn computer aan en schenk mezelf koffie in.

Eigenlijk is het best fijn om hier weer te zijn. Waarom ga ik niet weer aan de slag? Ik mail meteen naar Bas en de rest van de directie: „Ik voel me steeds beter. Dus wat denken jullie ervan als ik mijn portefeuille weer oppak?” Lang hoef ik niet op antwoord te wachten: „Graag,” roepen ze in koor. Ze gaan zo snel mogelijk het papierwerk in orde maken.

Mediator

Dan belt mijn advocaat: „Wat heb je gedaan?” tiert ze. „Hoe bedoel je?” „Ben je in aanraking geweest met de politie?” „Nee, ik heb aangifte gedaan tegen Bas. Hij heeft me geslagen.” Ze kreunt. „Tuttebol. Waarom doe je dat? Waarom meld je dat niet eerst bij mij? Nu heeft de rechter besloten dat jullie eerst naar de mediator moeten. En dat is hel. Daar komt nooit iets goeds van. Dat zijn van die halfzachte vrouwen met gebreide truien en pantykousjes.

En die gaan jou dan vertellen hoe je om moet gaan met je ex-man. En dat zijn echt geen bruikbare tips. Geloof me. Dat zijn opdrachten waarbij je alles samen moet doen. Samen en het compromis. Bereid je daar maar op voor. Nou goed. Het goede nieuws is dat ik de eerste keer met je meega om te beoordelen of het leerdoel wel zuiver is.”

Ze onderbreekt haar eigen tirade voor een donderende lach: „Een zuiver leerdoel. Echt. Wat heb je jezelf aangedaan. Maar goed. Dat wat betreft de mediator. Gaat het verder goed met je? Geen last van de klap?”

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.