Vrouw/Columns & Opinie
1832712039
Columns & Opinie

'Scheiden is niet altijd lijden'

liefhebbende ouders

liefhebbende ouders

'Maar ja, het arme kind heeft een scheiding meegemaakt, daar houd je altijd wat aan over' hoorde ik laatst een vrouw tegen haar vriendin zeggen. Het kind over wie ze het hadden, was blijven zitten. Deze hel op aarde was natuurlijk veroorzaakt door de scheiding. Ik moest er een beetje van zuchten. Volgens mij zit het zo: een kind heeft niet per definitie last van een scheiding. Een kind heeft soms last van scheidende ouders. Dat is wat anders.

liefhebbende ouders

liefhebbende ouders

Wij scheidden toen Kind 11 jaar was. Dat ging in goed overleg. Nogal naïef stuurde ik 'scheidkaartjes' rond, waarin we vermeldden dat we apart verder zouden gaan. Maar dat we elkaar de hersens niet insloegen en dus gewoon samen uit te nodigen waren voor feesten en partijen. Omgeving kon daar niet zo goed mee dealen, wij zelf wel.

Opruimen

Kind overigens ook. Als Pa co-ouder was, dan belde ze af en toe met een goed geacteerde gebroken stem dat ze me zo miste. In overleg met Pa kwam ze dan naar mij. Hij sms’te intussen dat ze haar kamer moest opruimen en dus op de vlucht was. We lachten erom, want ik heb altijd gepredikt dat je het beste van elke situatie moet maken. En dat had ze blijkbaar in haar oren geknoopt.

Zelf maakte ik er ook het beste van. Daar waar andere moeders soms drie weken buikpijn hebben als hun kind met Pa op vakantie gaat, vond ik het wel relaxed. Ze was immers ergens waar ook van haar gehouden werd, dus wat zou ik me druk maken?

Nachtvissen

Ook toen er een 'bonusmoeder' in het spel kwam, veranderde dat niet. Aan de 'andere kant' deed ze de spelletjes die ik verafschuwde, ze ging met haar vader nachtvissen terwijl ik chagrijnig word van slaaptekort en ze had er een broer en zus met wie ze het leuk had. Wie ben ik dan om te klagen?

Was ze bij mij, dan hielden we af en toe een Puberdag, waarbij alles mocht wat eigenlijk niet mocht. Dan was ze een dag schoolziek en keken we een compleet seizoen Desperate Housewives. We gingen samen naar vakantiebestemmingen waar Pa met geen stok heen te krijgen was, en we leefden het leven. Gewoon omdat je later als je groot bent nog genoeg tijd hebt om te 'moeten'.

Op vakantie

Collega F. is ook zo’n voorbeeld van goed gescheiden ouders. Zij had drie kinderen toen ze scheidde, de partner die ze daarna ontmoette had er twee. Samen kregen ze nog een kleintje. De vijf overige kinderen gingen regelmatig naar de andere Pa en Ma, maar de jongste had geen 'andere' ouders. Dat vond ze niet eerlijk. En dus ging ze af en toe met de andere kinderen mee in de bezoekregeling.

De vakanties zijn daar ook nooit een probleem. De exen gaan gewoon gezellig mee. Nu weet ik nog niet zo zeker of ik met de ex van een lover op vakantie zou willen, maar als het kan is dat natuurlijk prachtig. Petje af voor alle betrokkenen. Zo kan het dus ook.

Falen

Is het dan allemaal rozengeur en maneschijn geweest? Nee, zeker niet. Ik heb nooit eerder een dieper gevoel van falen gehad, dan op het moment van de scheiding. Mijn idee was om Kind een leuk gezin te bieden, met een vader en een moeder die in één huis wonen.

Het is best even slikken als dat idee uiteenspat. Maar vervolgens heb je de keuze hoe je daarmee omgaat. En of je bereid bent om je eigen ego aan de kant te schuiven en het welzijn van je kind(eren) prioriteit te geven.

(H)exen

Ik snap echt wel dat het omgaan met tegenslag best een lastig dingetje is voor veel 'scheiders', en dat er twee nodig zijn om het een beetje vlekkeloos te laten verlopen. Ook ik ken de verhalen van (h)exen die alles doen om de bezoekregeling te dwarsbomen.

Van loeders die hun voormalige geliefde mentaal en financieel uitpersen, en vaders die hun eerste leg vergeten als ze een tweede hebben. Ik kan me best voorstellen dat je dáár als kind een knauw van oploopt. Maar ook hier gaat het niet om de scheiding op zich, maar om de ouder die daar niet mee kan omgaan.

Puberteit

Natuurlijk heb ik het weleens met Kind over dingen die ik mogelijk anders of beter had kunnen doen. Het feit dat het voor mij niet traumatisch was, wil natuurlijk niet zeggen dat dat voor haar ook geldt. Maar zij noemt onze 'gezamenlijke puberteit' de leukste periode van haar leven.

Af en toe krijg ik een appje van haar. 'Hee mam, zullen we in pyjama een seizoen Orange is the new black kijken? Net als vroeger!' Dan meld ik haar schoolziek, waarna we een dagje ouderwets gaan bankhangen met een goede serie. Het liefst stuur ik dan een appje met een foto van dit tafereel naar de dames op het terras. Want door scheidende ouders blijf je niet per definitie zitten. En van een dag spijbelen trouwens ook niet.

JIJ OP VROUW.NL

Zijn jij en jouw ex-partner ook 'gelukkig gescheiden'? En wil je jouw 'succesrecept' met ons delen?

LAAT HET ONS DAN HIER WETEN

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.