Vrouw/Columns & Opinie
1843003013
Columns & Opinie

Anne heeft alopecia

’Wat als ik toch die kale plekken in Spanje ga krijgen?’

Een kleine week naar Spanje, dat klinkt toch heerlijk! Anne is er toch niet helemaal zeker van.

Een kleine week naar Spanje, dat klinkt toch heerlijk! Anne is er toch niet helemaal zeker van.

Anne heeft alopecia. Een ziekte die ervoor zorgt dat je - soms volledig - kaal wordt. Bij Anne (32) sloeg de ziekte op haar 22e toe en sindsdien is het een eeuwige strijd. Er zijn periodes geweest waarin er niets aan de hand was, maar nu zet het haarverlies door en vallen de haren er met bossen uit. Voor VROUW blogt Anne wekelijks over dit proces.

Een kleine week naar Spanje, dat klinkt toch heerlijk! Anne is er toch niet helemaal zeker van.

Een kleine week naar Spanje, dat klinkt toch heerlijk! Anne is er toch niet helemaal zeker van.

Een kleine week naar Spanje, dat klinkt toch heerlijk! Nu we in het vliegtuig terug naar Nederland zitten en ik mijn column schrijf kan ik gelukkig oprecht zeggen dat het dit ook was. Maar voor we vertrokken gingen er best wat twijfels en zenuwen aan vooraf. En dat allemaal vanwege mijn alopecia.

Stress

Toen onze buren, ondertussen ook goede vrienden, ons vroegen een paar dagen langs te komen in hun huis aan de Spaanse kust klonk dit in eerste instantie heel aantrekkelijk. Even een paar dagen ertussenuit. Lekker de zon in. Maar toen kwamen mijn bedenkingen: kan ik er nu wel van genieten? Hoe moet dat met mijn haar? Moet ik mijn haarwerk meenemen? Etc. etc. Mijn man was stelliger: ’Hup gewoon boeken! Dit is goed voor ons beiden.’ Dus zo gezegd, zo gedaan. Een vlucht naar Alicante met handbagage was geboekt.

Ruim anderhalve week van tevoren begon de paniek. Het was een zondagochtend en ik moest mijn haar wassen (na deze keer heb ik ook stellig met mezelf afgesproken: vanaf nu gaan we het nooit meer in de ochtend, maar alleen in de avond wassen). Het was een regelrecht drama. De bossen haar die uitvielen trok ik niet meer. Hele plukken verdwenen in het putje, zaten in mijn kam en borstel en overal op mijn lichaam. Ik riep voor de zoveelste keer dit jaar tegen mijn man: ’Pak nu die tondeuse!’ Maar waarom veroorzaakte nou juist deze wasbeurt zo’n paniek en stress? Terwijl het de week ervoor best oké leek te gaan. Toen ik weer rustig werd en alles kon overdenken was de conclusie: Spanje.

De grootste paniek bleek voort te komen uit de angst dat ik juist daar mijn laatste plukken haar zou verliezen. Ik had het gevoel dat ik vóór ons tripje een keuze moest maken om mijn haar eraf te scheren. Dit, terwijl ik in de afgelopen weken toch ook heb ervaren dat die kale plekken niet zomaar ontstaan. Door deze angst uit te spreken verlichtte het al. Het lukte me daarna om Spanje niet meer als een deadline voor mezelf te zien, maar daar was zeker niet alles mee getackeld. Want stel dat… dan moet ik toch zeker genoeg sjaaltjes en banden meenemen, aangezien mijn haarwerk (nog) niet geschikt is voor een kale kop. Dus wat volgde: een heuse stroom aan pakketjes met tulbanden, haarbanden, sjaaltjes en doeken. Maar shit: dit past nooit in mijn kleine koffertje! Dus al snel besloot ik om mezelf dan in ieder geval die stress te besparen en dan maar een grote koffer bij te boeken.

Schaamte

Toch zat me meer dwars. Daar was weer die schaamte. Ondanks dat mijn buren mijn haarbosje dagelijks zien en ook het haarverlies op foto’s voorbij zien komen op mijn Instagram, bleek hier een blokkade te zitten. Want wat nou als ik toch die kale plekken in Spanje ga krijgen, wat vinden zij daar dan van? En wanneer mijn haar overal in hun huisje ligt, hoe kan ik dat dan verbergen? Wat me hierin heeft geholpen is het uitspreken. Uiteraard was hun reactie alleen maar lief en begripvol. En ook het feit dat mijn man en ik een eigen badkamer zouden hebben luchtte erg op.

Wat uit bovenstaande vooral blijkt is dat ik het lastig vond om uit mijn comfortzone te worden getrokken. In Nederland, in ons eigen huisje voel ik me relatief veilig met mijn haaruitval. Ik heb mijn rituelen hier gevonden en een soort van modus ontwikkeld die nu doorbroken werd door een vakantie. Een vakantie die me juist ontspanning zou moeten brengen en geen stress.

Gelukkig waren het fantastische dagen! Met mijn noodpakket aan sjaaltjes en haarbanden was ik voorbereid op alles, Uiteraard was het haren wassen en borstelen geen feestje, maar mijn conclusie: of ik nou thuis ben of in Spanje, mijn haarprobleem blijft. En dan kan ik toch beter mijn haren verliezen in de zon met een glas sangria in mijn hand!

Volg de dagelijkse strubbelingen van Anne via @hairtrouwdmetanne op Instagram.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.