Vrouw/Glossy
1850013311
Glossy

Reportage

Lucia had smetvrees: Ik heb veel mooie dingen gemist

Lucia de Boer (35) kampte jarenlang met een ernstige vorm van smetvrees en angst voor bacteriën. Ze werkt als businesscoach en heeft een vriend.

Smetvrees

„Tot op de dag van vandaag weet mijn omgeving niet dat ik vreselijke last heb gehad van smetvrees. De meesten gaan dan heel veel poetsen, maar ik ging juist alles vermijden wat in mijn ogen vies was. Mijn hoofd sloeg compleet op hol bij de gedachte hoe smerig een deurknop wel niet moest zijn. Als ik de metro inliep en iets moest vastpakken, dacht ik alleen maar: ’Als ik dit aanraak, betekent dit dat er iets ergs gaat gebeuren en ik misschien wel doodziek word’. Gaandeweg verloor ik het besef van wat normaal en niet normaal is en ging ik steeds meer sociale situaties vermijden.”

Smoesjes

„Ik wilde mensen geen hand geven en verzon smoesjes dat ik zweethanden had of verkouden was. Ik kwam vaak te laat op mijn werk, doordat ik alleen maar dacht: ’Ik moet nu mijn auto in, hoe vies is het stuur van die auto, gisteren heeft iemand anders in mijn auto gezeten, nog meer bacillen...’ Of dan moest ik iets op een flipover schrijven en raakte ik compleet in paniek bij het idee dat ik die stiften moest aanraken waar iedereen aan had gezeten. Ik kon dan gerust tegen een collega zeggen: ’Schrijf jij het anders even op’. Ik werd ook superslim in situaties vermijden, en omdat ik een flexibele baan had waarbij ik veel thuis kon werken, heeft mijn omgeving nooit iets gemerkt. Ondertussen zat ik daar maar opgesloten in mijn huis, stijf van de spanning. Vrienden merkten wel dat ze me minder zagen, maar dan zei ik dat ik druk was met werk, wat ook wel waar was.”

Vriend

„Alleen voor mijn vriend kon ik het op een gegeven moment niet meer verbergen. Ik kon het niet meer alleen dragen en moest het met íemand delen. Gelukkig voelde hij op de een of andere manier altijd als veilig. Mijn vriend vond het soms lastig, want als hij ergens naartoe wilde, zag hij mij meteen verstijven. Er zijn zoveel dingen die ik door mijn smetvrees niet heb gedaan, die ik wel graag had wíllen doen. Vakanties, naar festivals gaan... Alleen al bij het idee van die wc’s gruwelde ik. Hoe moest ik die overleven? Ik vind het erg dat ik zoveel mooie dingen heb gemist, maar ik kon niet anders: in mijn hoofd werd een beetje viezigheid zo levensbedreigend dat ik compleet verlamde.”

Brein trainen

„Ik heb uiteindelijk zelf de regie teruggenomen door mijn brein te trainen om rustig te worden op het moment dat er paniek is. In therapie heb ik nooit geloofd, daarom ben ik heel veel gaan lezen, filmpjes gaan bekijken en trainingen over persoonlijke groei gaan volgen. Ik ben met ademhalingstechnieken aan de slag gegaan, heb me verdiept in affirmeren en muziek om te ontspannen, waardoor ik mijn smetvrees nu onder controle heb. Die beïnvloedt mijn leven niet meer.”

Taboe

„Dat mijn omgeving van niets weet, komt doordat ik me ervoor schaamde. Maar ik heb besloten dat ik niet meer in angst wil leven en hopelijk kan ik een taboe doorbreken door erover te praten. Mensen verwachten dit waarschijnlijk niet van mij. Ik krijg vaak te horen: ’Jij bent zo’n powervrouw die alles supergoed voor elkaar heeft’. Nou, denk ik dan, je moest eens weten wat het me heeft gekost om hier te komen; ik heb jarenlang gevangen gezeten in mijn hoofd!”

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.