Vrouw/Columns & Opinie
1858307725
Columns & Opinie

Opinie

’Beste Europarlementariërs, laat die vegaburger met rust’

Deze week stemt de Europese Unie of vleesvervangers nog wel naar vlees mogen verwijzen of dat het wordt verboden om het over ’vegaburgers’, ’kipstuckjes’ en ’vegetarische gehaktballetjes’ te hebben. Dit zou misleidend zijn omdat deze producten geen vlees bevatten. Betoogt verstokte vegetariër Margriet Marbus: „Wat een onzin!”

’Jij? Vegetariër? Echt?! Dat had ik nu niet verwacht.’ Ik hoor dit dus zó vaak. Want klopt, ik draag geen geitenharenwollensokken. En nee, ik ben geen lid van een dierenbelangenbehartigingsvereniging. Ja, ik drink graag een biertje en houd van wit brood. Nee, ik zeur er niet over als een ander wél een stukje vlees neemt. Sterker: ik geef mijn kinderen de vrije keuze: wél of geen vlees. Maar… ik maak het niet voor ze klaar.

Vegetarisch

Ik raak dood vlees zelfs niet aan. Zo’n stuk dierenlijk op een bord staat mij namelijk tegen. Want ook al ziet een hamburger er misschien niet uit als een geschoten koe of een aan zijn achterpoten bungelend, leegbloedend varken: het maakt er wel deel van uit. En voordat die hamburger leuk opgemaakt met sla en een stukje tomaat op een bord komt te liggen, is er een hoop angst en pijn aan vooraf gegaan. En van moordpartijen op angstige dieren die zich niet kunnen verweren, wil ik geen deel uitmaken. Dus eet ik geen vlees. Al 22 jaar niet. En ik leef nog steeds. Ben behoorlijk gezond. Heb een prima conditie. En nee, ik mis het niet, vlees. Sterker nog: ik lust het niet meer.

Initieel ben ik gestopt met vlees eten vanuit het principe dat je een ander wezen dat in elkaar zit zoals wij, niet hoort te eten. Wie honden of katten mishandelt, wordt door de maatschappij als dierenbeul veroordeeld en verafschuwd. Maar varkens die dagenlang zonder eten en drinken in vrachtwagens zitten op weg naar Italië of Spanje om daar een gruwelijke dood te sterven en vervolgens opgegeten te worden, dát kan kennelijk wel. Denk je eens in dat het je hond zou gebeuren? En denk je eens in dat wanneer je een koe knijpt, dat haar dat net zoveel pijn doet als wanneer je een kind knijpt. ’Ja, maar een koe, is een koe’, hoor ik als ik met dit argument kom.

Vegaburger

Zeker, een koe is een koe. Een wezen met een bijna identiek zenuwstelsel als mensen. Een zoogdier, net als wij. Dat pijn en angst net zo ervaart als wij. Dat dagenlang huilt om haar kalf dat meteen na de geboorte apart van haar wordt gezet. Maar denk hier maar niet teveel over na, vleeseters. Je zou je eens rot kunnen gaan voelen over die biefstuk, die nog nabloedende homp vlees op je bord. Die smaakt dan ineens misschien iets minder lekker.

Gelukkig staan steeds meer mensen stil bij wat de vleesindustrie aan schade veroorzaakt als het gaat om onze aarde en het milieu. En ook dat het eten van vlees lang zo gezond niet is als lang gedacht werd. Spek, bijvoorbeeld, bevat heel veel verzadigd vet. Slecht voor je hart. Rood vlees wordt vaak genoemd als veroorzaker van darmkanker. Ik ben dus stomverbaasd dat onze Europese bestuurders zich momenteel over het heel ingewikkelde vraagstuk buigen over of een woord als ’vegaburger’ verboden moet worden. Vegaburger, ja. Een vegetarische burger. Een burger dus, gemaakt van plantaardige ingrediënten. Iemand die dit woord niet begrijpt? Want dat denken ze kennelijk in Brussel. Dit woord ’vegaburger’ zou voor ons, gewone mensjes, weleens te verwarrend kunnen zijn, zo denken onze bestuurders.

Dierenleed

Nou, bestuurders, dan heb ik nieuws voor u. Voor de mensen die die vegaburgers eten, is het heel duidelijk waarvoor dit woord staat. Dat is namelijk een groep Europeanen die zich nogal bewust is van wat ze eet. Ikzelf bijvoorbeeld, snap dat dit een burger betreft waar geen vlees in verwerkt zit. Een burger zoals ik ze graag eet. En gezien het begrijpen van de betekenis van het woord ’vegaburger’ me geen rocket science lijkt, kan ik me andere onderwerpen voorstellen waarover echt eens nagedacht zou moeten worden.

Over het feit dus, zoals ik dat net al noemde, dat we op deze wereld jaarlijks zeven keer zoveel dieren opeten als er in het wild leven. En dan nog maar eens: dat deze ongelooflijke hoeveelheid vlees een ongelooflijk grote hoeveelheid voedsel verorbert voordat het bij ons in de juspan ligt te sudderen. Dat onze aarde elk jaar minder bomen en planten - die voor onze zuurstof zorgen - moet missen omdat er voedsel voor slachtdieren moet worden verbouwd op de plekken waar de longen van onze aarde horen te staan. En ook: dat alle slachtdieren samen een enorme uitstoot van giftige stoffen produceren. En dan heb ik het woord ’dierenleed’ nog niet eens genoemd…

Voortbestaan

Dáárover zou de Europese Unie mijns inziens eens moeten vergaderen. Om ervoor te zorgen dat alle wereldburgers zich met z’n allen verantwoordelijk gaan voelen voor het voorbestaan van de planeet die snel en doelgericht aan onze vleesvoorkeur onderdoor lijkt te gaan. De aarde. De mensen. De dieren. Echt, dit is geen science fiction, wat ik hier schets. Dit, beste Europarlementariërs, is de rauwe werkelijkheid van dit moment. Zet daar uw tanden maar eens in. En laat die vegaburger met rust.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.