Nieuws/Vrouw
1858466253
Vrouw

Een 'Deeltafel' op school... Eerlijk zullen we alles delen?

Lunch op school

Lunch op school

In Amerika werd in 2016 de 'Deeltafel' geïntroduceerd, een initiatief dat momenteel steeds vaker wordt gezien. Op de betreffende tafel leggen klasgenoten eten dat ze zelf niet (meer) hoeven of bewust extra meenemen. Armere kinderen krijgen zo vaker wat lekkers of gezonds, en tegelijkertijd is er minder voedselverspilling. VROUW sprak kinderpsychologen Anoek Drieman en Andrea van der Laan met de vraag of de deeltafel ook voor ons een goed idee is.

Lunch op school

Lunch op school

"Een heel mooi plan", vinden zowel Andrea als Anoek. Toch denken beiden dat met zo’n idee wel voorzichtig moet worden omgegaan. De Deeltafel klinkt als een oplossing met alleen maar voordelen, maar zoiets op school introduceren heeft een enorme impact op de klas.

Kwetsbare kinderen

"Het is heel belangrijk dat er op school een veilig klimaat is. Als jij telkens degene bent die iets van de tafel pakt, lijkt me dat best heftig", zegt Andrea. "Vaak is het juist de groep kinderen die het financieel moeilijker heeft, die al wat kwetsbaarder is. Ik ken verhalen van kinderen die gepest worden omdat ze kleren dragen die niet helemaal goed passen, omdat er geen geld is voor nieuwe. Kinderen kunnen gemeen zijn."

Maar in essentie is de Deeltafel een positief initiatief. Andrea denkt dat het met de juiste begeleiding daarom best een succes kan zijn. "Ik zou het niet standaard in de klas zetten, maar de deeltafel in een project gebruiken. Dan gebruik je het als tool om te leren over voedselverspilling en begeleid je het proces: wie heeft iets over dat hij wil delen? Je moet er echt voor zorgen dat je in de klas één groep smeedt, en geen groepjes krijgt van kinderen die altijd eten over hebben, en kinderen die altijd eten moeten pakken. Iedereen is gelijkwaardig."

Proeven van culturen

Anoek ziet ook de voordelen van de Deeltafel. "Laat het maar van start gaan en kijk wat er in de praktijk gebeurt. Je moet natuurlijk wel van te voren goede afspraken maken, zoals dat iedereen eerst zelf goed moet eten, en dat iedereen wat mag wegleggen of pakken zonder dat er commentaar op komt."

Los van het feit dat dit een goede manier is om kinderen bewust te maken van de verschillen tussen arm en rijk, kunnen kinderen zo ook beter elkaars cultuur leren kennen. "Ik begeleid ook expatkinderen. Een Japans kindje vertelde dat hij het best wel spannend vond dat hij heel andere dingen in zijn lunchtrommel heeft. Door zo’n initiatief als de Deeltafel, ontstaat daar juist gesprek over en kunnen kinderen letterlijk proeven van elkaars culturen."

Taboe doorbreken

Maar op het moment waarop kinderen opmerkingen gaan maken over het feit dat één klasgenootje nooit wat weglegt, maar altijd iets pakt? Hoe ga je daar dan als leerkracht of ouder goed mee om? Anoek: "Je moet ouders sowieso bij het proces betrekken, zodat er thuis ook over gepraat kan worden.

Ik zie juist dat ouders hun kinderen echt heel goed kennen en goede ideeën hebben. Vraag als school om feedback: 'Wat maakt het los?' en 'Waar komen kinderen mee thuis?' Daar kun je dan aandacht aan besteden in de les.

Het schept misschien juist mogelijkheden om moeilijke thema’s als armoede op tafel te krijgen. Een kind dat daarmee te maken heeft, loopt nu de hele dag met een geheim rond, terwijl kinderen meer dan veerkrachtig en flexibel genoeg zijn om zoiets te bespreekbaar te maken."

Praat mee

Wat vind jij? Zou je op de school van jouw kind(eren) ook graag een Deeltafel willen zien? En zo nee, waarom niet? En zou het ook werken met bijvoorbeeld boeken, speelgoed en/of kleding? Praat mee!

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.