Vrouw/VROUW magazine
1867214220
VROUW magazine

Opgebiecht

’Ik gaf de achtergelaten hondenpoep terug aan de buren’

Kinderen op een piepende trampoline, buren die altijd op jouw plek parkeren, die veel te schaars geklede dame naast jullie.... Ja, het was weer een lange, hete zomer.

Anja (43): “Mijn buurvrouw is verslaafd aan haar hogedrukspuit. Je kunt er van het terras eten, elke dag gaat ze zeker een half uur tekeer met dat kreng. Hoe groot kan je haat tegen een algje zijn? Het geluid is gekmakend en als Miep Kraak klaar is, gaat ze de rest van de dag roken in haar tuin. Ik heb twee kinderen met astma dus dat betekent voor ons binnen zitten. Ik heb weleens aan haar gevraagd of ze er een beetje rekening mee wilde houden. Antwoord: ‘Ik doe in mijn tuin wat ík wil.’ Ja, dan ben je uitgepraat.”

Niet te pruimen

Daniëlle (34): “Toen we hier kwamen wonen, hebben we aan de buren gevraagd of ze hun pruimenboom wilden weghalen. De takken hingen over onze schutting en ik had geen zin in vlekken van die pruimen en bladeren op mijn tegels. Ze hebben dat niet gedaan, ‘want die boom staat er al vierentwintig jaar en er heeft nooit iemand over geklaagd’. Toen hebben we hem zelf maar teruggesnoeid tot de erfgrens. Buurvrouw in tranen, buurman zo boos dat ik dacht dat hij een hartinfarct zou krijgen. Hun wraak was ons zwartmaken in de buurt. Wij zijn nu die ‘kapsoneslijers’. Op straat worden we amper gegroet, voor een buurtborrel worden we niet uitgenodigd. Volgens mij stonden we in ons recht toen we de zaag pakten, maar met voortschrijdend inzicht had ik toch voor de pruimen en normaal contact gekozen.”

Wég met de haters

Tessa (50): “Ik heb al zeven jaar fijne buren aan een homostel dat de pech had aan de andere kant een stel homohaters te krijgen. Pesterijen, naar ze spugen als ze voor hun eigen huis stonden, echt misselijk. In stilte ben ik toen de andere buren afgegaan en op een ochtend werden die pestkoppen wakker in een buurt waar iedereen een regenboogvlag had uithangen. De overbuurvrouw had er helemaal werk van gemaakt met flikkerde kerstboomverlichting in Pride-kleuren voor het raam. Een paar pakjes stoepkrijt en de buurtkinderen ging los met stoepregenbogen. Niet lang daarna hebben de pestkoppen hun huis weer te koop gezet. Samen sta je sterk tegen dat soort lui, het zijn allemaal lafaards.”

Trampoline-rel

Monica (47):Boing boing boing! De buurkinderen vinden het leuk om met hun trampoline over de schutting te gluren en een live-verslag te geven. Volume altijd op tien, in dat gezin overschreeuwen ze elkaar graag: ‘De buurvrouw zit taart te eten, mam!’ Ik durf er niets van te zeggen omdat ik geen ruzie wil, maar ik heb totaal geen privacy en zit nu meestal binnen. Het liefst zou ik ze aan hun haren over de schutting willen rukken, zo woedend maakt me dit.”

Poepzakjesfee

Anita (61): “Een buurvrouw laat haar hond voor de flat poepen. Eerst ruimde ze niks op, toen ze daar op werd aangesproken, gebruikte ze wel zakjes maar gooide die dan in de struiken, de bomen of langs het pad. Alsof de poepzakjesfee ze daar zou komen ophalen. Gewoon te beroerd om ze mee naar huis te nemen of een stukje verder te lopen naar een prullenbak. Het was een smerig karweitje, maar ik had binnen een kwartier zeker zo’n twintig zakjes verzameld, die ik keurig heb gedistribueerd over haar brievenbus, de plantenbak voor haar deur en haar balkon. Sindsdien gooit ze de poepzakjes netjes weg.”

Leugentje om bestwil

Esther (54): “Mijn Indiase expat-buurvrouw en ik hebben een leuk culinair uitwisselingsprogramma: zij staat af en toe met een bord vol zalige prutjes voor de deur, ik bak kruidkoek en appeltaart voor hen. Omdat ze graag eens een echte Hollandse maaltijd wilden proeven, trakteerde ik ze onlangs op groentesoep, gehaktballen, aardappelen met jus en sperziebonen, met dubbelvla toe. Toen ze aan tafel bedremmeld zeiden geen vlees te eten, heb ik gejokt dat het speciale ballen van de Vegetarische Slager waren. Weet ook niet waarom ik dat eruit flapte, maar ik kon toen niet meer terug. Ze hebben gelukkig gesmúld van mijn half-om-half ballen…”

Wanneer dit naar meer smaakt...

Dit stukje én meer staat in het nieuwe VROUW Magazine (iedere zaterdag bij De Telegraaf). Als premiumlid kun je het ook (soms al eerder) online lezen.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.