Nieuws/Vrouw
1873871326
Vrouw

Anne had 1 aneurysma en 3 herseninfarcten: Ik ben geen feestbeest meer

Anne Cox

Anne Cox

Anne Cox (22) uit Venlo reageert op het verhaal op VROUW.nl van Carola die een hersenaneurysma had. De twintiger herkent zichzelf helaas goed in het verhaal: zij kreeg een jaar geleden een aneurysma plus nog eens drie herseninfarcten. Dat veranderde haar toekomst voorgoed, zo schreef ze ons.

Anne Cox

Anne Cox

"Op 1 mei 2018 werd ik opgenomen voor het laten knippen van mijn amandelen. 'Geen probleem', dacht ik nog. Maar een week zonder eten en vijf nabloedingen later moest ik opnieuw onder het mes.

Aneurysma

Ik knapte vervolgens snel op, maar eten doorslikken bleef lastig. Na vele onderzoeken, ontdekten ze dat ik aan de linkerkant een stembandverlamming had. Ik kreeg een CT-scan om te controleren of mijn zenuwen nog wel in orde waren.

In juli moest ik terug voor de uitslag, pap wou me brengen, want het was bloedheet en de auto heeft airco. Eenmaal bij de KNO- arts, hoorde ik dat de zenuwen volledig in orde waren. Maar er was ook slecht nieuws: ik had een aneurysma op de basilaris, oftewel een verdikte hersenslagader.

Tijdbom

Ik voelde de grond onder mij wegzakken, wat was ik blij dat pap mee was! Na de schok kwam het besef: ik ben een 22-jarige met een tikkende tijdbom in mijn hoofd. Omdat het zeldzaam was, werd ik doorverwezen naar de neuroloog.

Van daaruit werd ik weer doorverwezen naar Maastricht. Hier kreeg ik in september een angiografie. In Jip en Janneke-taal: een onderzoek waarbij ze met een draadje in de lies naar binnen gaan en door de rug naar het hoofd. Door gebruik te maken van contrastvloeistof kunnen er foto’s worden gemaakt.

Extreme pijn

De pijn die ik bij elke foto kreeg, was extreem. Hierna moest ik vier uur plat blijven liggen. Ik kreeg te horen dat de vorm zeldzaam was en dat ze het in Maastricht niet durven opereren. Ik werd opnieuw doorverwezen, nu naar een neurochirurg in het Radboudumc in Nijmegen.

Hier kon ik kiezen uit laten opereren of niet. Lees: blijven rondlopen met een tijdbom. Want de kans dat ie vroeg of laat zou knappen, was groot. Ik koos voor opereren en op 31 januari was ik aan de beurt.

Sigaret

Tot die tijd genoot ik van de kleinste dingen. Ik was stukken optimistischer en veel gelukkiger. Ik ging een weekend weg, naar de Efteling, naar de dierentuin en was meer met de familie. Ik haalde ineens alles uit het leven, alsof ik wist dat dit niet goed ging aflopen.

Op 30 januari gingen we nog met het gezin en aanhang uit eten. Want ik was nogal nerveus en kon wel wat afleiding gebruiken. Op die bewuste 31 januari werd ik wakker en rookte - tegen beter weten in - nog een sigaret tegen de zenuwen.

Droom

We stapten in de auto en vertrokken naar Nijmegen en eenmaal op de afdeling namen we na wat testjes plaats in het koffiezitje. Hier wachtten we twee uur, hongerig en nerveus. Toen werd ik geroepen om me om te kleden en afscheid te nemen.

Onwetend van het feit dat ik erna niks meer kon zeggen, zei ik: 'Tot straks!'. Ik werd naar de OK gebracht, waar ik opnieuw twee uur wachtte. Toen werd alles aangesloten en moest ik een mooie droom uitkiezen. Ik werd wakker op de recovery, en kreeg te horen dat de operatie was geslaagd.

Herseninfarct

Wel moest ik nog vier uur op de recovery blijven. Dat vond ik vreselijk voor mijn familie en vriend; zij hadden al zo lang gewacht! Voor mijzelf ging de tijd snel: ik was erg moe en sliep veel. Na vier uur mocht ik naar de kamer waar ik werd opgewacht door mijn ouders, zus, zwager en vriend met wie ik nog helemaal niet zo lang samen was.

Maar hier ging het mis: in het bijzijn van iedereen kreeg ik een herseninfarct. Zelf begreep ik niet wat er met mij was gebeurd maar ik kreeg met spoed een scan en iedereen om mij heen was in paniek!

Eigen beeld

Eigen beeld

Beademingsbuis

Ik werd naar de SEH (SpoedEisende Hulp, red.) gebracht waar ik wilde gaan zitten, maar mijn lichaam deed niet wat ik wilde. Ik kreeg morfine en een beademingsbuis. Daarna werd alles zwart…

Inmiddels zijn we een half jaar en in totaal drie herseninfarcten verder. De artsen noemen mij een wereldwonder, omdat volgens hen slechts 1 op de 1000 personen er zo goed uitkomt als ik.

Roken

Toch zal het nog een poos duren voordat ik weer de oude ben. Dat mijn balans nog slecht is bijvoorbeeld merk ik bij alles, zoals tijdens het boodschappen doen en winkelen en in het geval van scheve stoeptegels.

Verder ben ik snel moe; ik kan niet overal heen of van hier naar daar, mijn energielevel houdt mij tegen. Ik ben niet meer het feestbeest dat ik was, ik lust zelfs geen alcohol meer en ben gestopt met roken.

Ziektewet

Ik moet bij alles wat ik doe, nadenken of het kan. Al merk ik wel dat het steeds beter wordt. Ook is mijn concentratie slechter: hoe langer ik intensief moet nadenken, hoe moeilijker het wordt.

Op dit moment zit ik in de ziektewet. Ik moest nog vier maanden praktijkexamens Verpleegkunde. Het doel is om in januari deze opleiding weer op te pakken.

Klysma’s

Mijn armen en benen bewegen maar dat betekent niet dat alle spieren werken. Bijvoorbeeld op een kruk of rollator zitten: na een kwartier val ik om. Ook hoesten is nog heel lastig door de zwakke rompspieren. Al merk ik ook op dit gebied flinke verbetering.

Dit geldt ook voor mijn bekkenbodem, die werkt maar zelf na de wc gaan is nog lastig; plassen lukt alleen als ik ook echt heel nodig moet. En voor de ontlasting ben ik helaas nog afhankelijk van klysma’s.

Therapie

Twee keer per week heb ik therapie. Verder verveel ik mij kapot en probeer ik de huishoudelijke taken op te pakken. En ja ik kan staan, maar niet lang. Daarvoor is soms onbegrip. 'Huh, ze loopt en staat, waarom heeft ze een stoel nodig?'

'Gelukkig' heb ik een invalidenkaart maar de reacties komen soms hard aan. Ik begrijp het; ik ben tenslotte een jonge meid van 22. Ik probeer erboven te staan en te denken aan wat ik heb meegemaakt. Maar toch..."

Meer lezen van Anne? Klik dan hier!

Jij op VROUW.nl

Zit er ook een Lezerscolumn in jouw pen?

Schrijf 'm dan hier!

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.