Vrouw/Columns & Opinie
1874235736
Columns & Opinie

Daphne heeft een e-bike: Man, wat een zegen is dat ding

Schrijfster/presentatrice Daphne Deckers geeft haar kijk op het leven. Deze keer heeft ze het over haar nieuwe elektrische aanwinst.

Ik heb een e-bike gekocht. Toen ik daar laatst een fotootje van op Instagram zette, schreef iemand er onder: “Dat had ik van jou nou nooit verwacht!” Grappig. Je zou denken dat iemand zo’n reactie zou plaatsen als ik een mascara bij de Hema had gejat. Of als ik was weggereden bij een benzinepomp zonder te betalen: “Dat had ik van jou nou nooit verwacht!” Maar na het kopen van een e-bike? Misschien denken mensen dat ik heel sportief ben; iets waar mijn man en kinderen altijd hard om moeten lachen.

'Dat boek'

Ja, ik train twee keer in de week anderhalf uur behoorlijk intensief, omdat ik anders kromgroei achter mijn computer. Zeker nu ik weer maanden over m’n nieuwe roman gebogen heb gezeten. Het einde van het schrijfproces komt trouwens eindelijk in zicht; ik heb inmiddels zo’n 350 pagina’s in the pocket en ik verwacht dat er daar nog maar ongeveer 25 zullen bijkomen.

Tot grote opluchting van iedereen gloort er dus licht aan het einde van de tunnel. Mijn nieuwe roman heet hier thuis zo langzamerhand Dat Boek, als in: “Wanneer is dat boek nu eindelijk eens af.” Maar ik heb er rustig de tijd voor genomen. Veel research gedaan - vooral aan de Côte d’Azur - want hé; iemand moet het doen, en alles voor de kunst.

Stappenteller

Hersengymnastiek is er dus genoeg, maar verder beweeg ik eigenlijk veel te weinig. Ik heb nog overwogen zo’n stappenteller om te doen, zodat ik door dat ding zou worden aangespoord de dagelijkse 10.000 stappen te halen, maar eerlijk gezegd vreesde ik de uitkomst. “Gefeliciteerd, mevrouw Deckers, vandaag liep u naar de koelkast en terug. Gemiste aantal stappen: 9.950.” Dus ik dacht; 'wat vind ik leuk?' Fietsen vind ik leuk. Heel leuk zelfs. Vooral bergaf en in het zonnetje.

Ik herinner me dat er vroeger bij onze fietsenmaker een blije poster hing van een knap meisje dat wijdbeens in een kort broekje op de fiets zat, met de tekst: “Fietsen – het plezier zit tussen je benen!” Zo’n poster zou nu niet meer kunnen, al was-ie best grappig.

Hijgend

Behalve wanneer je naast Richard moet fietsen. Of beter gezegd: achter Richard. Want Richard vindt fietsen ook heel leuk, maar zíjn manier van fietsen en míjn manier van fietsen komen niet helemaal overeen. Als hij twee keer trapt, is-ie twee dorpen verder, en het is echt niet grappig om hijgend achter iemand aan te moeten trappen. Maar nu heb ik dus een e-bike!

Man, wat een zegen is dat ding. Hij gaat niet vanzelf, maar dat wat ik trap, wordt door de fiets verdubbeld. Mijn favoriet is standje turbo, want daarmee heb ik voor de allereerste keer tegen Richard kunnen zeggen: “Als ik te hard ga, moet je het maar zeggen, hè?” Nu fietsen we samen de hele provincie door; ik lekker via de stekker, en daardoor eindelijk zij aan zij. Nee, die oude poster was zo gek nog niet. Een goeie fiets ís plezier tussen je benen.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.