Vrouw/Columns & Opinie
1892390165
Columns & Opinie

'Blijf met je poten van andermans levenswerk af'

Journaliste Hester Zitvast schrijft over dat wat haar opvalt in het nieuws. Dit keer over de bezetting van een varkenshouderij, maandag.

Jonathan en Alix, twee activisten van Meat the Victims (de actiegroep die eerder deze week een varkenshouderij in Boxtel bezette) zaten gisteren aan tafel bij Pauw. Wij moesten de bezetting zien als grote een gunst, want wij hebben 'recht te weten wat er zich in stallen afspeelt', zo verklaarden de twee. Heel nobel hoor. Maar ik denk dat jullie vooral je eigen graf gegraven hebben met dit optreden.

Emotie

Ik durf mijn vingers niet te branden aan het noemen van een leeftijd, maar Jonathan en Alix leken me niet heel oud. Jong zelfs. Ze zaten met een zelfingenomen nepglimlach aan tafel, tegenover twee boeren met oprechte emotie in hun ogen. Het contrast kon niet groter. Helemaal toen Alix haar toneelstukje startte.

Haar stem brak - althans, ze deed er een poging toe - toen ze sprak over Rosie, het zieke biggetje dat ze tijdens de bezetting onder haar hoede nam en voor één keer frisse lucht wilde laten ruiken en een grasspriet wilde laten zien. Rosie: "Vernoemd naar haar roze kleur en naar de bloem, die ze nooit in het echt zo ruiken" - ofzo. Het was tenenkrommend. Waarschijnlijk had Alix thuis voor de spiegel geoefend op een theatrale traan, maar die kreeg ze er live toch niet echt uitgeperst. Ai…

Diarree

Ze had Rosie water gegeven, zei ze. ''Water? Een big mag helemaal geen water, maar alleen biest!'', riep varkensboer Willy. ''Ze knapte er van op'', tetterde Alix terug. Willy lachte letterlijk als een boer met kiespijn. ''En hoe lang duurde het voordat ie diarree kreeg?'' Alix verweerde zich luidruchtig, maar ging vooral snoeihard op haar mondje. Daar zaten ze, recht tegenover twee boeren die zo hard werken, dat 'keihard' een understatement is.

As we speak maait op de weilanden achter ons huis een boer zijn gras. Daar begon hij vanmorgen bijtijds mee, daar was hij gisterenavond laat ook nog mee bezig. Deze boer drinkt geen sojalatte's in hippe stadse vegancafés, terwijl hij denkt in utopieën en strijdt voor onhaalbare doelen. Nee, deze boer brengt brood op de plank voor zijn gezin. Hij zorgt voor zijn dieren. Hij werkt zich te pletter.

Wanhopig

Jonathan en Alix zijn 'wanhopig', hoorde ik ze zeggen, want ze strijden al tientallen jaren. Lieve schatten, laat me niet lachen: jullie komen verdorie net kijken, tientallen jaren geleden waren jullie nog niet eens geboren! Jullie verkondigen onwaarheden aan tafel, die de boeren probleemloos kunnen weerleggen. Jullie hebben het over een wereld waar dieren niet langer worden doodgemaakt voor consumptie - maar die bestaat niet.

Door daar in die stal te gaan zitten, hebben jullie iemand recht in zijn levenswerk getroffen. De stal was at random uitgekozen, via Google Maps. Het had dus iedere boer kunnen treffen. En dat heeft een groot gevoel van onveiligheid gecreëerd. Ik geloof nooit dat de boeren bang zijn voor jullie. Nee, ze maken zich zorgen om hun dieren. Want die bezettingen zijn ontzettend gevaarlijk. Ironisch hè; dat dat wat je probeert te redden, door jou misschien juist sterft.

Dialoog

Als je zo graag wilt dat er iets verandert, klop je aan bij de politiek. Ga daar verhaal halen. Zorg dat je op de hoogte bent van de enige echte juiste feiten. En niet van je vooringenomen nonsens. Ga in dialoog. Sta open voor een andere kijk op de zaken dan de jouwe. Jij bent NIET de maat der dingen. Blijf met je poten van het bezit van een ander af. Van mensen die in een week misschien wel harder werken dan jullie tot nu toe in je hele leven.

Ik vind ook dat we met z'n alleen minder vlees moeten consumeren. Dat we er weer een eerlijke prijs voor betalen. Dierenleed gaat me enorm aan het hart, maar is - net als mensenleed - niet altijd te voorkomen, wel te verzachten.

Er kan zeker iets veranderen, maar als we die verandering nou allemaal in eerste instantie eens in onszelf zoeken? Boeren hebben het zwaar. Zoveel zwaarder dan jullie denken. En het is niet fair dat jullie nu uitgerekend bij deze groep zo'n grote onrust hebben gezaaid.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.