Vrouw/Verhalen achter het nieuws
1904840768
Verhalen achter het nieuws

Verhalen achter het nieuws

Janneke viel 30 kilo af: Sommige dingen zijn het eten helemaal niet waard

Als jong meisje keek ik vaak naar anderen met als resultaat dat ik mezelf altijd te dik vond. Als ik nu foto’s van mezelf zie denk ik: ’Ach het viel wel mee’. Maar ik was er wel vaak mee bezig al deed ik er niets aan. Toen mijn oudste dochter 1 jaar was heb ik één keer een afslankkuur gedaan. Hoewel dit wel hielp, leerde ik hier eigenlijk niks van. Daarna kreeg ik nog twee kinderen. De verloren kilo’s zaten er bijzonder snel weer aan. Ondanks dat ik ongelukkig was met mijn lichaam, deed ik er nog steeds niks aan; ik had er geen puf voor.

Op een gegeven moment kwam er een periode waarin ik met veel ellende geconfronteerd werd: mijn oudste dochter kreeg leukemie. Een behandeltraject van twee jaar volgde. Dit was een bijzonder zware periode waarin ik echt aan het overleven was. Ik zocht onder andere troost in lekkere dingen en zo kwamen de kilo’s er nog sneller aan. Ik voelde me echt ongelukkig, maar ik had toen niet het vermogen om er wat aan te doen. Daarnaast vond ik ook dat het geen prioriteit had.

Weegschaal

Een jaar nadat mijn dochter klaar was met de succesvolle behandeling, had ik eindelijk weer het gevoel echt te kunnen leven. Echter bleef het getal op de weegschaal stijgen. Ik moest naar de grote maten-winkels om kleding te kopen... Wat voelde ik me daar altijd ongelukkig! Wat heb ik toen vaak gedacht: ’Hoe mooi zou het zijn als ik 30 kilo zou afvallen…!’ En tegelijkertijd dacht ik: ’Dat lukt me toch nooit.’

Tussen de zwangerschappen door had ik al wel het boek Het geheim van slanke mensen van Mieke Kosters in huis gehaald. Maar daar bleef het ook bij. Uiteindelijk besloot ik die methode via Facebook weer op te zoeken. Aan de hand hiervan heb ik mij aangemeld voor het online coachplan van Skinnyminds. ’Mama eet wat minder snoepjes’, zei ik tegen mijn kinderen. Want ja als je kinderen ’Mama heeft dikke billen’ gaan zeggen, wordt het misschien echt tijd dat er wat gaat gebeuren.

Eyeopener

Een goede beslissing, want ik ging als een speer: de kilo’s vlogen eraf en dat zonder al te veel aanpassingen. Ik kon gewoon mee-eten met mijn gezin en hoefde niet apart voor mijzelf te koken. Het enige wat veranderde was dat ik niet meer een vol bord nam en nog een tweede portie. Gewoon een bescheiden bord, zonder die tweede portie.

De grootste eyeopener was het tellen van de dagelijkse kilocalorieën die ik at. Ik zette mezelf op 1500 kilocalorieën per dag en kreeg een veel beter inzicht in wat ik in het vervolg beter kon laten staan. Ook ontdekte ik dat - toen ik mijn eten een cijfer ging geven - sommige dingen het helemaal niet waard waren om te eten. Ik ben echt verslaafd aan pindakaas, dus ik gun mezelf ook gewoon een cracker met een dikke laag pindakaas, maar ik houd het bij één. Oh, en honger hebben is inderdaad echt niet erg. Ik besef nu inderdaad dat als ik iets minder eet het vaak ook gewoon genoeg is. ’Als honger niet het probleem is, is eten niet de oplossing’, is een goede helpende gedachte voor mij.

Zak chips

Verder is het heel nuttig om te kijken naar waar je eetgedrag vandaan komt, en hoe je kan omgaan met tegenslagen. Je komt jezelf tegen, maar daardoor leer je jezelf ook goed kennen. Zo moesten we in het coachingstraject een keer een opdracht doen waarbij je een uur lang helemaal niks mocht plannen. Dan is een uur heel lang kan ik je vertellen. Tja, wat ga je dan doen? Ik besloot toen mijn gedachtes op papier te zetten en toen kwam er veel naar boven. Uiteindelijk ben ik aan de hand hiervan een meditatie- en bewustzijnscursus gaan volgen. Zo waardevol!

Mijn coachingsgroep bestaat nog steeds en ik haal er veel steun uit. We stimuleren elkaar. ’Ik heb zo’n zin in chips’, wordt er dan geappt en dan overtuigen we elkaar ervan dat je het zonder die zak chips ook wel redt. Of als iemand uit eten gaat en er een beetje tegenop ziet, geven we elkaar tips. We delen onze successen en mindere momenten. Dit helpt enorm!

Streefgewicht

Het was altijd mijn wens om 30 kilo af te vallen, maar ik had nooit gedacht dat dit op een normale manier zou lukken! Ik zit nu al een jaar op mijn streefgewicht en durf oprecht te zeggen dat ik trots ben op mezelf. Ik voel me nu zo fijn in mijn lichaam; ik kan weer hippe kleding dragen en straal weer! En dit volhouden? Ik weet dit keer wel honderd procent zeker dat dat me gaat lukken!

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.