Vrouw/Columns & Opinie
1951280474
Columns & Opinie

Blog - De weg naar alleenstaand moederschap

Deel 1: Na mijn gastric bypass werd ik een ander persoon

Isabelle Don Griot

Isabelle Don Griot

Isabelle Don Griot (35) was er vroeger van overtuigd dat ze jong moeder zou worden, maar haar relatie strandde en het leven liep anders dan gedacht. Op haar 30e kreeg ze een maagverkleinende operatie. Dit zorgde er niet alleen voor dat Isabelle er anders uit ging zien, maar ook dat ze anders over zaken in het leven ging nadenken. Met deze blog neemt Isabelle je wekelijks mee in haar leven als (hopelijk) toekomstige BAM-mer: bewust alleenstaande moeder. Deze week trapt ze af met haar eerste blog.

Isabelle Don Griot

Isabelle Don Griot

Vroeger, toen ik tiener was, was ik ervan overtuigd dat ik jong moeder zou worden. Ik wilde een lekker groot gezin. Maar je hebt het in het leven niet altijd voor het zeggen. Ik was single en ging vanaf mijn 21e voor een aantal jaren naar het buitenland. Toen ik op mijn 24e weer in Nederland kwam wonen en niet heel lang daarna een relatie kreeg dacht ik dat ik Mr. Right had gevonden, maar dit was niet het geval. Ook heb ik bij hem nooit het gevoel gehad dat hij wel eens de vader van mijn kinderen zou kunnen worden. We zijn nu 9,5 jaar na de break up verder en ik ben nog steeds single. Natuurlijk heb ik in mijn single jaren wel gedate, maar daar is helaas niets serieus uit voortgekomen.

Gastric bypass

In mijn hoofd zat het zinnetje dat kinderen mij gelukkig en compleet zouden maken. Toen het uitging met mijn ex vond ik het vooral moeilijk dat ik mijn moederschap in de ijskast moest zetten. Het jong moeder worden ging nu al niet meer lukken. Daarna brak een tijd aan van zelfontwikkeling. Ik kreeg een gastric bypass (maagverkleinende operatie) op mijn dertigste en mijn leven veranderde drastisch.

Nadat ik 50-60 kilo afviel werd ik zo ontzettend gelukkig met mezelf. Ik begon aan een tweede jeugd en met mijn hervonden zelfverzekerdheid ging ik regelmatig op stap en had ik veel dates. Ik werd niet alleen fysiek een nieuw persoon, maar ook mentaal. Mijn ideeën over het krijgen van kinderen veranderden. Natuurlijk zijn kinderen leuk, maar ze maken niet je geluk. Dat doe je zelf. Kinderen hebben is niet alleen maar rozengeur en maneschijn maar ook retezwaar. Kinderen hebben is niet zaligmakend, en dat besef kreeg ik steeds meer. Daarnaast was ik nog steeds single, dus ik hoefde er überhaupt niet over na te denken.

Conflicten

Maar je voelt hem vast aankomen, er kwam een verandering aan. En die verandering heet het fenomeen ’broer en schoonzus kregen een kind’. In 2018 kreeg ik te horen dat ik tante zou worden. Hierdoor ging ik zelf ook steeds meer nadenken over een eigen kindje. Er werd echt iets aangewakkerd. Ik ging nadenken over de toekomst, over ’eenzaamheid’ en over het ’alleen’ ouder worden.

Ik had hele gesprekken met mezelf in mijn hoofd, conflicten. Een partner kan je hebben, maar kan je verlaten. Als het goed is blijft een kindje je hele leven bij je. Mijn hart gaf aan dat ik een moeder zou moeten zijn en en dat het zonde zou zijn dat te laten wegglippen, maar mijn hoofd vond een kindje bewust en gepland alleen op de wereld zetten egoïstisch. Ik zag het krijgen van een kindje altijd samen gaan met een liefdevolle relatie, maar niet alleen. Een kind vraagt er niet om, om geboren te worden zonder papa. Daar kwam het gevoel vandaan dat het wel eens egoïstisch zou kunnen zijn om dit in mijn eentje te willen doen. What to do, what to do?

Volg de verhalen van Isabelle ook via haar YouTube-kanaal.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.