Vrouw/Columns & Opinie
1955053443
Columns & Opinie

'Gifjes, ik ben er dol op. Maar te veel is dus stom'

Smileys

Smileys

Op een dag heb ik een leuke les, verzorgd door de leerlingen zelf. Ik krijg een quiz over de betekenis van straattaalwoorden. Ik weet er niet veel en ze liggen blauw van de lach als ik probeer de logica te ontrafelen. Die is er dus bij veel van die woorden niet. Het is niet voor niets, dat ik het stomme woorden vind.

Smileys

Smileys

Een paar lessen erna bespreken we social media. Ik wil graag weten hoe ik me moet gedragen op Instagram, want daar is blijkbaar ook een code voor.

Overzicht

Allereerst krijg ik te horen dat ik veel te veel foto’s heb verzameld. "Dat is niet goed voor uw feed." Ik weet nog net dat je feed het overzicht is, waarop al je foto’s te zien zijn. Dat overzicht moet een aantrekkelijk geheel zijn, het liefst in één bepaalde stijl of kleur. Ik had geen idee dat ik daarover moest nadenken. Ik vind al die foto’s juist een mooie, bonte verzameling van leuke gebeurtenissen en herinneringen. Maar wat ik doe is dus he-le-maal fout.

Daarnaast staan er 94 volgverzoeken open. "U moet op dat hartje klikken, dan ziet u hoeveel mensen u willen volgen. OMG! Waarom accepteert u niet?" Het lijdend voorwerp is weggelaten uit deze laatste zin. Bijna wil ik de leerling verbeteren, maar ik doe het niet; ík ben degene die hier les krijgt. Ik zeg dat ik niet zomaar alles en iedereen accepteer, omdat ik veel van die mensen helemaal niet ken.

Smileys en hashtags

"Maar dan heeft u wel veel meer volgers!" Ik schiet uit automatisme toch in de docent-modus en steek een belerend praatje af over privacy, over nadenken wat je plaatst en wie je toevoegt. Maar ik word liefdevol genegeerd. Ik moet namelijk nodig iets leren over de 'Instastories'.

"Niet te veel 'gifjes' mevrouw." Gifjes zijn dus van die grappige, bewegende tekeningetjes of filmpjes. Ben ik inderdaad dol op. Net als op smileys. En hashtags. Maar teveel ervan is dus stom.

Oude mensen

Er wandelt een collega binnen, die even luistert en dan in al haar onschuld over Pinterest begint. En ik waag het om Facebook te noemen. We worden genadeloos hard uitgelachen. "Wahahaha, dat is dus écht voor oude mensen."

De bel gaat en het is pauze. Ik loop snel naar de personeelskamer voor de lunch met andere 'oude mensen'. En misschien ga ik ook wel even op Facebook. Of op Pinterest. Lekker stom. Heerlijk.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.