Vrouw/Columns & Opinie
19612261
Columns & Opinie

'Iedereen houdt zich aan de richtlijn, Maaike'

Maaike Olde Olthof

Maaike Olde Olthof

Maaike Olde Olthof is gescheiden en moeder van dochters Puck (9) en Charlie (5). Deze week heeft ze het over het kinderfeestje van haar oudste dochter.

Maaike Olde Olthof

Maaike Olde Olthof

"Het liefst schilder ik ze voordat ze officieel naar school gaan", zei Marleen, de kunstenares die een portret van mijn dochters maakte. "Dan zit het zieltje er nog in."

Mail gestuurd

Ik moest deze week aan Marleen denken toen Puck de uitnodigingen voor haar feestje in de klas uitdeelde. In de deuropening van het lokaal zette een moeder me klem. Ze trok me aan mijn mouw de gang in en zei: "Je weet dat dit niet de bedoeling is? Daar is een mail over gestuurd."

"Waar heb je het over?" vroeg ik oprecht verbaasd. "Die mail is me vast ontgaan." (Net als de vijftig klasse-appjes over de verloren knuffel van Tein. Zelfs als het konijn terecht is gaat het maar door: 'En… waar lag-ie?')

Fuifjes

"Uitnodigingen deel je niet op school uit. Geef ze in ieder geval niet aan de kinderen." "Hoezo?" vraag ik. Wat een onzin. "Dat is sneu voor jongens en meisjes die niet komen, het zijn altijd dezelfde kinderen die overblijven."

Mijn mond valt open maar mevrouw is aardig op dreef: "Je geeft het óf aan de ouder, óf je mailt het." Ineens krijg ik een flashback naar de fuifjes (zo noemde je dat vroeger) die je 's avonds hield en waarvoor de hele klas uitgenodigd werd.

Stom

Waar alle meisjes met dezelfde jongen schuifelden en de buurjongen dj was. Destijds gold het dwingende basisschoolprincipe: 'Jjj bent op mijn fuif dus ik kom ook op die van jou.' Dat vond ik toen al slecht.

Ik ervaar die druk niet. Mijn dochters hebben blijkbaar hetzelfde. Charlie was laatst uitgenodigd voor een feest van een klasgenootje. Ik was enthousiast maar zij weigerde te gaan. De reden? "Ik vind Ella gewoon stom." Ook goed.

Symptoombestrijding

Een feest moet je vieren. Heb je geen zin? Dan houdt het op. En Ella zit echt niet te wachten op een Charlie die gedwongen acte de présence geeft. "Het is symptoombestrijding." Mijn sarcasme klinkt bijtend op de vroege ochtend. "Symptoom?" Ze aarzelt, alsof ze het woord voor het eerst hoort.

"Ja, wie houd je voor de gek? Waar wil je ze tegen beschermen?" Ze deinst achteruit en hangt laag in haar rug. Wachtend op wat komt. Ik pak mijn kans. "Denk je dat ze het er onderling niet over hebben? Bijna iedereen viert het op woensdagmiddag. Dan gaan er cadeaus mee naar school en de jarige staat om half negen al stijf van de zenuwen. Klokslag twaalf rennen kinderen hysterisch over het schoolplein: JOEHOE EEN FEESTJE!"

Ziel

Om mijn verhaal kracht bij te zetten maak ik grote, wuivende handgebaren. Ze zucht: "Ik vind het een goede oplossing." Haar kind wordt nooit uitgenodigd, dat is het. "Straks vraag je of we de feestgangers achter school ophalen. Stiekem. Uit het zicht. Het moet niet gekker worden."

Zij rolt demonstratief met haar ogen. "Iedereen houdt zich aan de richtlijn, Maaike." "Welkom in de echte wereld, waar je niet overal bij kunt horen. Jij, ik en alle kinderen op school ook niet. Hoe lang wil je ze in een richtlijnen-luciferdoosje stoppen?" In één woeste beweging draai ik me om. Ik denk aan de tekst van Marleen. Cru klonk het. Maar gelijk had ze: 'Naar school gaan tast je ziel aan'."

Praat mee

Wat vind jij? Ben jij het eens met Maaike of vind je dat uitnodigingen hoe dan ook niet op school - en zeker niet in de klas - moeten worden uitgedeeld? Wat is jouw motivatie daarvoor? Praat mee!

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.