Vrouw/Columns & Opinie
1988305856
Columns & Opinie

Mantelzorgers zouden per direct moeten worden ontlast!

oudere vrouw met kopje thee

oudere vrouw met kopje thee

Mijn moeder zegt het wel eens gekscherend, dat ze bij mij komt wonen als ze oud en bejaard is. Onze tuin grenst aan een slootje met daarachter weilanden. Ik heb haar beloofd daar een woonunit te plaatsen. En dan met een ophaalbruggetje over de sloot, zodat we zo nu en dan even een beetje afstand kunnen nemen.

oudere vrouw met kopje thee

oudere vrouw met kopje thee

Ik heb er ook al echt een beeld bij, hoe ze daar dan staat, met een rollator en bloemetjesjurk met ceintuur (niet dat ze die ooit gaat dragen, maar voor het beeld klopt dat dan toch nét wat meer). En dan staat ze te zwaaien naar ons, of we de brug even naar beneden kunnen laten – ze heeft zin in een kopje thee.

Haken en ogen

Ik zou het écht willen. Maar ik zie zoveel haken en ogen. Allereerst zal de boer in protest komen. Koeien en opa’s en oma’s samen in één weiland? Ik weet niet of dat werkt. En gemeenten staan over het algemeen niet bekend als makkelijke meebuigers. Die gaan met de hakken in het zand, op zeker.

En dan praktisch: hoe ga ik dat invullen? Ik werk bijna fulltime, mijn vriend ook. En met drie kinderen houd je niet heel veel tijd over voor andere zorgtaken. Sterker nog, ik red het nu al bijna amper zonder mijn ouders. Ze passen regelmatig op. Vanmorgen is mijn stiefvader bijvoorbeeld nog met onze jongste naar de kinderboerderij geweest, terwijl mijn moeder op de tweeling van mijn broertje paste. Zo fijn dat dit kan.

Zelfstandig

Quid pro quo, het ene voor het andere. Na al hun gezorg, zou ik het niet meer dan logisch vinden de rollen om te draaien als zij hulpbehoevend worden. Zo zou ik het ook willen. Maar de vraag is dus of dat op zo’n manier haalbaar is, dat ze er ook echt iets aan hebben.

Met een paar keer per week een kopje koffie drinken, red je het niet. Ik zou dan ook even de tuin willen aanvegen, de ramen willen lappen, eten voor ze koken en ze misschien wel naar bed willen brengen. En wie zorgt er dan voor mijn gezin?

Hoewel het bij ons gelukkig nog lang niet aan de orde lijkt, maar ik mij daar wel eens druk over. Zoals mijn eigen opa en oma werden opgevangen in verzorgingshuizen, moeten mijn ouders zo lang mogelijk zelfstandig blijven. Want dat is wat ons zorgstelsel eist.

Het gaat niet

Eenderde vindt dat ze niet genoeg tijd aan de ouders besteedt. Uiteraard horen daar bakken schuldgevoel bij. Telde een dag maar 48 uur, in wakkere toestand bij voorkeur. Tweederde vindt dat de overheid in deze steken laat vallen. De kinderen krijgen veel teveel taken toebedeeld. Ouders in huis nemen? Daar zegt 75% nee tegen. Ik begrijp dat. Want we willen het misschien wel, of in zo’n leuke woonunit in de tuin, maar het gaat gewoon niet.

Gezellig

Ik rijd regelmatig langs de plek waar mijn opa en oma ooit in een verzorgingshuis zaten. Er is niets meer, het gebouw is afgebroken en dat geeft mij een treurig gevoel. Ze hadden er altijd veel op aan te merken, zo moesten ze vaak lang op hulp wachten en er liep wel eens een demente bejaarde ineens bij ze naar binnen.

Toch vond ik het er altijd wel gezellig en zij stiekem ook wel. Mijn andere oma zat ook tot het einde van haar leven in een verzorgingshuis. Ze kaartte er met haar vriendinnen en had altijd wel iemand om even mee te praten. Ze was al jaren en jaren weduwe, maar toch kreeg ik niet de indruk dat ze daar heel erg eenzaam was.

Druk

Het voelt zo egoïstisch om toe te geven dat je zo weinig tijd hebt, dat je moet werken en dat je zo druk bent met de kinderen. Maar de hypotheek moet toch écht betaald worden en de kinderen hebben je ook nodig. Dat je daarnaast ook nog eens een keer een weekendje met je vriend weg wil, of een dagje met een vriendin naar de sauna, houd je maar achterwege. Althans, dat kan ik me zo voorstellen. Want nogmaals: voor mij is het nog niet aan de orde gelukkig.

Overspannen

Ik vind ze geweldig, mensen die naast hun eigen beslommeringen ook nog eens vol liefde voor hun ouders klaar staan. Mantelzorgers die zichzelf wegcijferen, dan maar niet dat weekendje weg of naar die sauna gaan, maar bij hun vader of moeder steunkousen aantrekken.

Niets dan lof en waanzinnig veel bewondering. Ik vind alleen ook dat ze per direct ontlast moeten worden. De druk is zo hoog, dat de overheid een probleem verschuift. Overspannen 50/60-plussers, bejaarde ouders die zich schuldig voelen dat ze zo op de kinderen moeten leunen: het werkt gewoon niet.

Normale relatie

Nederland telt zoveel geweldige zorgprofessionals, laat hen het werk weer tegen een goed salaris doen. Herstel verzorgingscentra in ere en laat ouders en kinderen weer in normale relatie tot elkaar komen. Gezellig even bijkletsen, zonder dat je naast je eigen huishouden ook nog eens de badkamer van je moeder moet uitsoppen. En uiteraard kun je als kind echt wel een handje uitsteken. Maar ik vind dat het nu teveel doorslaat. Dus druk van de ketel en opnieuw tegen het licht houden die situatie. Zouden ze dit lezen in Den Haag?

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.