Vrouw/Verhalen achter het nieuws
1991556610
Verhalen achter het nieuws

Achter het nieuws

’Direct na de kijkoperatie zei de arts: u heeft darmkanker’

Caroline: „In de afgelopen maanden is het emotioneel nooit heel slecht met me is gegaan.”

Caroline: „In de afgelopen maanden is het emotioneel nooit heel slecht met me is gegaan.”

De hele maand maart staat voor het KWF in het teken van darmkankermaand. Een maand om meer aandacht te vragen voor darmkanker. Want nog altijd geldt: hoe eerder je erbij bent, hoe beter het te genezen is. Dit markeert het belang van het bevolkingsonderzoek. Caroline (59) weet daar alles van.

Caroline: „In de afgelopen maanden is het emotioneel nooit heel slecht met me is gegaan.”

Caroline: „In de afgelopen maanden is het emotioneel nooit heel slecht met me is gegaan.”

Caroline: „De moeder van mijn vriend was ook 59 toen ze darmkanker kreeg. Twee jaar later was ze dood. Dus mijn partner schrok zich kapot toen ik de diagnose kreeg. Het is vroegtijdig ontdekt door het bevolkingsonderzoek. Als ik er niet op tijd achter was gekomen, weet ik niet of ik het had overleefd.

Bloed

In de zomer had ik problemen met mijn ontlasting. Ik moest terugkomen als er bloed bij zat, aldus de huisarts. Dat had ik misschien serieuzer moeten nemen… In september kreeg ik de uitnodiging voor het bevolkingsonderzoek darmkanker. Ik had toen bloed in mijn ontlasting, dus ik werd doorverwezen voor een kijkoperatie. Ze vinden wat poliepen, die knippen ze weg en klaar, dacht ik.

Direct na de kijkoperatie zei de arts: ’Mevrouw, u heeft darmkanker’. Ik moest hard lachen. Ik dacht: ’dit is een fout’. Er is geen kanker in mijn familie, ik had nooit iets aan mijn darmen.

Operatie

Een dag later was er een lijst onderzoeken ingepland en werd ik overgenomen door de medische molen. Het ging in razend tempo. Chemotherapie, bestraling of een stoma was gelukkig niet nodig. Ik hoefde alleen een flinke operatie van vijf uur te ondergaan. Mijn endeldarm is grotendeels verwijderd en de dikke darm is weer aan elkaar genaaid. Na de operatie was ik een wrak. De eerste dagen kon ik niks. Ik stond versteld van het herstellende vermogen van mijn lijf. Hoe snel je weer een rondje kunt lopen of fietsen. Ook dankzij kracht- en conditietraining met de fysio.

Nu kan ik alles weer doen wat ik deed. Maar, het is nog steeds niet écht bij me binnengekomen dat dit wel heel erg was. Dat het niet zoiets als een gebroken arm is. In de afgelopen maanden is het emotioneel nooit heel slecht met me is gegaan. Ik heb dan de neiging om het in een laatje te stoppen en weer verder te gaan. Misschien is dat te makkelijk.

Door corona was er minder werk voor mij afgelopen jaar. Het was daarmee voor mij een soort bezinningsjaar. Helemaal toen daar aan het eind van het jaar kanker achteraan kwam. Ontdekken wat het leven waard is als je geen volle agenda hebt: dat heeft de periode me gebracht.”

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.

POPULAIRE VIDEO'S