Vrouw/Alles komt goed
1995073868
Alles komt goed

Alles komt goed

‘En het is een…’

Renée Brouwer heeft vier kinderen. In juli 2018 verloor ze tijdens haar vakantie in Spanje haar ongeboren tweelingdochters waar ze later het boek Alles komt goed over schreef. Momenteel is ze zwanger van haar vijfde kindje en voor VROUW schrijft ze elke week over het verloop van haar huidige zwangerschap.

Met een knalrood hoofd stap ik samen met mijn vriend de auto in. Het is 25 juli en ruim 40 graden, inderdaad: de warmste dag ooit in Nederland... Ik weet niet waar ik het zoeken moet. Sinds mijn zevende zwangerschapsweek ben ik al de hele dag kotsmisselijk en doodmoe en deze hitte draagt niet echt bij aan mijn welzijn. Ik ben nu 14 weken, dus hopelijk voel ik me snel wat beter, maar het liefst stop ik de hele dag mijn hoofd in de vriezer… Om een beetje de dag door te komen, heb ik samen met de jongens de hele middag in een kinderbadje in de tuin gelegen. Maar nu is het tijd voor actie: we hebben namelijk een geslachtsecho!

Pech

Hadden we vorige week nog een discussie of we het wel of niet wilden weten (ik wilde het wel, mijn vriend niet), inmiddels zijn we alweer wat stappen verder. Zo hebben we onze zoontjes twee dagen geleden eindelijk verteld dat we weer een baby verwachten en dat was al spannend genoeg. Ze zijn 6 en 4 jaar en hebben het hele drama van vorig jaar van dichtbij meegemaakt. Sindsdien vroegen ze regelmatig wanneer ik weer nieuwe baby’s in mijn buik zou krijgen en of die dan ook dood zouden gaan. Terwijl ik de eerste paar keer echt mijn tranen moest inslikken en ze uitlegde dat we nog steeds heel graag een kindje zouden willen, werd het naar mate de tijd vorderde steeds makkelijker om er met ze over te praten.

En dus vertelde ik dat we vooral geduld moesten hebben en dat we hem of haar helaas niet konden bestellen op internet, zoals mijn oudste heel lief voorstelde. Ook zouden het waarschijnlijk niet weer twee baby’s zijn, maar één. Want twee baby’s tegelijk is echt heel bijzonder en gebeurt niet zo vaak, maar helaas was dat ook de reden dat hun zusjes overleden… Daarbij benadrukte ik altijd nog maar eens dat het niet normaal is dat baby’s in de buik doodgaan. Meestal gaat het gewoon goed, wij hadden pech…

In ieder geval: de jongens waren door het dolle heen toen we het vertelden. En nu zijn we dus onderweg naar Amsterdam waar de geslachtsecho plaatsvindt. Toevallig is het in dezelfde buurt als waar wij acht jaar geleden gingen samenwonen. Nostalgisch rijden we langs ons oude appartement. Hier begon ons leven samen. Hier startten we ons gezin en liepen we zes jaar geleden supertrots met onze eerstgeborene voor het eerst buiten. Gek om te bedenken dat we nu weer hier zijn voor de geslachtsecho van ons vijfde kind…

21 weken

‘Vind jij het ook zo spannend?’ vraag ik aan mijn vriend als we parkeren. ‘Een beetje’, zegt hij. ‘Maar het is een meisje, dat zei ik toch al…’ Ik glimlach. Na onze discussie vorige week hebben we goed gepraat. Het bleek dat ik niet de enige ben die af en toe angstig is over deze zwangerschap. Logisch natuurlijk, want we zijn samen onze dochters verloren en we verwachten nu samen een nieuw kindje. Maar omdat mijn vriend er niet zo makkelijk over praat, kan ik soms moeilijk peilen hoe hij erin staat. Totdat hij zei dat hij het pas na 21 weken aan de jongens wilde vertellen… 21 weken: het termijn dat we de meisjes verloren en ik al echt een dikke buik had. Hoe wilde hij dat gaan doen dan? Ik snap dat hij de jongens wil behoeden voor nog meer pijn en verdriet, mocht het weer misgaan, maar zij zien tegen die tijd toch ook wel dat ik weer zwanger ben? Laat staan dat ze me nu al steeds zien rennen naar de wc. Kinderen hebben veel meer door dan je denkt. Dan kunnen we beter gewoon eerlijk tegen ze zijn…

Voorspellende droom

Het was een pittig gesprek waarbij ons verdriet ook weer naar boven kwam. Er wordt vaak gezegd dat iedereen rouwt op zijn of haar eigen manier en vooral in relaties ga je niet altijd dezelfde kant op. Dit geldt ook bij ons. We doen het allebei op onze manier en soms botst dat. Gelukkig kwamen we allebei tot de conclusie dat we ons niet moeten gaan laten leiden door angst. En toen had mijn vriend die nacht opeens een heel mooie droom over onze dochter. Het was niet één van de meisjes, maar echt de baby waar ik nu zwanger van ben. Hij was haar aan het aankleden en ze leek precies op haar broers, maar dan met mijn groene ogen. Sindsdien is hij ervan overtuigd dat we een dochter krijgen en maakt die geslachtsecho hem ook niet meer zoveel uit. Ik ben benieuwd. Hoewel hij heel nuchter is en totaal niet spiritueel, heeft hij wel vaker voorspellende dromen. Toen ik zwanger was van Joëlle en Féliz droomde hij in het eerste trimester bijvoorbeeld al van twee doodskistjes. En toen ik in verwachting was van onze oudste zoon, had hij hem in zijn dromen al gezien. Het zou wat zijn als hij het nu weer bij het rechte eind heeft…

Vijftien minuten later krijgen we het verlossende antwoord: het is inderdaad een meisje en ze is zover de echoscopist even snel kon zien ook helemaal gezond. Een meisje! Ik voel me zo gelukkig en rijk! Nu hebben we drie dochters en twee zoons. En mijn vriend had dus echt gelijk…

Vorige aflevering gemist?

Meer weten over Renée? Volg haar op Instagram

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.