Vrouw/Glossy
2020625959
Glossy

Marieke Noort: Terwijl de kinderen tv keken, nam ik een snuif op het toilet

Een pilletje, dat kon ze toch best proberen? Maar Marieke Noort (45), zusje van schrijfster Saskia, had direct een obsessieve hang naar drugs. Het liep zo uit de hand dat ze niet eens meer voor haar zoon en dochter (nu 14 en 11) kon zorgen.

"Achteraf denk ik: hoe heb ik het in godsnaam volgehouden? En het ook nog verborgen weten te houden? Het was een eenzaam bestaan. Ik schaamde me kapot. Voor mijn gevoel was ik de enige moeder die zo debiel was om dit te doen. Aan de buitenkant had ik alles: ik was getrouwd, we hadden een mooi huis, twee auto’s voor de deur, gingen een paar keer per jaar op vakantie. Ik kon heel goed de schijn ophouden, maar vanbinnen lag ik in puin."

Onbezorgde jeugd

"Er ligt geen jeugdtrauma aan mijn verslaving ten grondslag. Ik had een onbezorgde jeugd in Bergen en was een brave puber. Ik rookte niet, was altijd op tijd thuis. In tegenstelling tot mijn vier jaar oudere zus Saskia, die zich veel meer afzette. Wel was ik zwaar op de hand en erg onzeker. Ook toen ik ging studeren had ik het gevoel nergens bij te horen."

"Ik was een jaar of 22 toen er een nieuwe drug opkwam: xtc, gepresenteerd als lovedrug die niet verslavend zou zijn. Ik had niks met drugs, maar dit wilde ik wel een keer proberen. Inmiddels woonde ik in Amsterdam en kwam via een vriend in de bekende club iT terecht. Daar nam ik een half pilletje… Een geweldige ervaring! Ik was niet onzeker, niet moe. Ik hield van mezelf, danste en praatte met iedereen. Dit was waar ik mijn hele leven naar had gezocht! Ik hoorde eindelijk ergens bij."

Brenda van Leeuwen

Brenda van Leeuwen

Hoe mijn dubbelleven begon

"Mijn vrienden vonden het leuk voor af en toe, maar bij mij was het vanaf het eerste moment obsessief. Ik telde af naar het volgende feest en was in één klap klaar met het gezuip en gebral in studentenkroegen. Mijn vriend, die nog in Bergen woonde, wilde niet vaker dan eens in de zes weken zo’n pilletje. Maar ik woonde vlak naast club Roxy en dacht 'Ik ga gewoon alleen, hij hoeft het niet te weten'. Zo begon mijn dubbelleven."

"Mijn vriend kreeg het door. Ik maakte het uit en belandde op mijn 24e in een soort verlate puberteit. Ik was afgestudeerd en had nog geen werk, haalde nachten door en viel heel veel af. Ik was een schim van mezelf geworden, al had ik dat zelf niet in de gaten. Tijdens een feestje dat mijn ouders hadden betaald, betrapte mijn moeder me op het toilet toen ik net een pil in mijn mond stopte. Ik probeerde het te sussen: 'Iedereen doet het. Zoals jullie vroeger jointjes rookten, gebruiken wij nu pilletjes.'"

"Maar toen ik met kerst in het ziekenhuis belandde, werd duidelijk dat het helemaal niet zo onschuldig was. Ik had een nierbekkenontsteking - een veel voorkomende complicatie bij drugsgebruikers. Mijn ouders moesten hun vakantie naar Tanzania, waar ze drie jaar voor hadden gespaard, afzeggen."

Over naar cocaïne

"Ik bezwoer mezelf: dit doe ik nooit meer! Zes weken heb ik niks gebruikt. Daarna toch weer, maar in veel mindere mate. Het raakte weer aan met mijn vriend, we gingen samenwonen en ik kreeg een baan als stewardess. Over mijn drugsgebruik hadden mijn vriend en ik strenge afspraken gemaakt… daar hield ik me alleen niet aan. Hij dacht dat ik een paar keer per jaar met een vriendin losging op een feest, maar ondertussen had ik een tweede leven."

"Omdat je van xtc grote pupillen krijgt, was ik overgegaan op cocaïne. Dat werd echt mijn drug. Het was minder zichtbaar en ik kon er makkelijker een klein beetje van nemen. En dat deed ik gewoon thuis. Ik doseerde het zo dat ik om elf uur ’s avonds gewoon kon slapen; voor mijn gevoel had ik dan toch een normaal leven."

"Maar ik was natuurlijk ziek in mijn hoofd. Toen ik zwanger raakte, dacht ik vooral 'Nu kan ik negen maanden niks gebruiken!' Kinderen krijgen hoefde van mij nog niet per se, maar mijn man, we waren inmiddels getrouwd, wilde het graag. Gelukkig maar... Ik houd zielsveel van mijn kinderen en ze zijn echt mijn redding geweest."

Zwanger

"Tijdens mijn zwangerschappen bleef ik clean, maar daarna had ik snel weer een dealer te pakken en ging ik weer snuiven. Krankzinnig. Alsof het hebben van twee kleine kinderen niet vermoeiend genoeg is. Ik ging ook steeds meer drinken om mijn drugsverbruik te verdoezelen. En dan hoopte ik dat mijn man ook stevig doordronk, zodat hij niet zou zien dat ik me anders ging gedragen. Of zou denken 'Zij is lam'."

"Ondertussen kregen we steeds vaker ruzie. Ook tijdens etentjes met vrienden ging ik stiekem snuiven en me steeds raarder gedragen. Dan was er geen gesprek met me te voeren, zat ik op de praatstoel en ratelde ik maar door. Voor mijn gevoel had ik het onder controle. Ik deed het tenslotte niet iedere dag. Maar het ging van kwaad tot erger."

Het hele interview met Marieke Noort lees je in de nieuwste VROUW glossy.

Verslaafd

* In Nederland zijn naar schatting bijna 27.000 mensen verslaafd aan het snuiven van cocaïne. Bijna 3.800 daarvan zijn voor hun verslaving in behandeling.

* Vrouwen lijken gemiddeld genomen op jongere leeftijd te beginnen met cocaïne dan mannen. Ze gaan sneller meer drugs gebruiken en hebben meer moeite om te stoppen en om hulp te zoeken.

* Slechts 25% van de Nederlanders die voor verslaving in behandeling zijn, is vrouw. Toch komt verslaving evenveel voor bij mannen als vrouwen.

* Vrouwen ervaren de drempel om hulp te zoeken hoger omdat de maatschappij verslaving bij vrouwen zwaarder veroordeelt. Ook zijn vrouwen strenger voor zichzelf, ze vinden zorgen voor hun gezin en familie vaak belangrijker dan zorgen voor zichzelf. Bovendien kunnen ze langer de schijn ophouden dat alles goed gaat.

* Als vrouwen eenmaal in behandeling komen, zijn ze er vaak slechter aan toe dan mannen.

(Bronnen: SIVZ (2014), Universiteit van Colorado (2015), Jellinek)

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.