Vrouw/Verhalen achter het nieuws
2023861004
Verhalen achter het nieuws

Mooi op elke leeftijd

Sandra brak met de Jehovah’s getuigen: ’Ze dachten dat het een bevlieging was’

Sandra: „Ik heb mijn eigen geluk opnieuw uitgevonden.”

Sandra: „Ik heb mijn eigen geluk opnieuw uitgevonden.”

Voor onze populaire rubriek Mooi op elke leeftijd zetten we vrouwelijke dertigplussers in het zonnetje. Want wij vinden alle vrouwen mooi: ongeacht gewicht, maat en/of ’schoonheidsfoutje(s)’. Wat is jouw beautygeheim en waarvan ga jij stralen? En wat houdt jou jong? Deze week Sandra Kiewiet (54). Ze groeide op als Jehova’s getuige, trouwde op haar negentiende en werd na een huwelijk van twintig jaar weduwe. Inmiddels heeft ze gebroken met het geloof en is ze hertrouwd met haar tweede grote liefde.

Sandra: „Ik heb mijn eigen geluk opnieuw uitgevonden.”

Sandra: „Ik heb mijn eigen geluk opnieuw uitgevonden.”

Voel jij je leeftijd?

„Ja, lichamelijk zeker. Dat komt doordat ik chronisch ziek ben, ik heb een auto-immuunziekte dat mijn zenuwstelsel aantast. Ik kan hierdoor niet lang lopen en moet geregeld pauzes nemen om bij te komen. Het fijne is dat ik inmiddels een invalidenkaart heb, waardoor ik niet zo ver hoeft te lopen als ik naar de stad ga. Mensen zien niet aan mij dat ik ziek ben en dat levert soms geïrriteerde reacties op. Laatst waren een moeder en dochter druk aan het gebaren dat ik niet op de invalide parkeerplek mocht staan. Dan haal ik mijn schouders op, leg mijn kaart neer en stap de auto uit alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Dat ze het niet aan mij zien dat ik ziek ben, zie ik als een compliment.”

Heb jij een beautygeheim?

„In de avond neem ik een douche, waarna ik mijn gezicht insmeer met een vettige crème. De zenuwen in mijn gezicht zijn aangetast waardoor mijn hoofdhuid trekt na het douchen. Verder houd ik van tutten en vermaak ik mijn kleding naar mijn eigen stijl.”

Schatten mensen jou op de juiste leeftijd?

„Toevallig zei laatst iemand tegen me dat ze niet zou zeggen dat ik 54 ben. Ze had me jonger geschat.”

Wat vind je het mooist aan jezelf?

„Ik lach graag en veel. Als ik dat niet doe dan hoor ik dat ik niet op z’n ’Sannies’ kijk. Ik heb veel meegemaakt en probeer altijd positief te blijven. Als kind groeide ik op als Jehovah’s getuige. Op mijn zeventiende kreeg ik verkering en op mijn negentiende trouwden we. Trouwen op jonge leeftijd is normaal in deze gemeenschap en het voelde goed: hij was mijn grote liefde. Na twintig jaar huwelijk kreeg hij longkanker en binnen drie weken was hij er niet meer. De laatste jaren voor zijn dood zette hij steeds vaker zijn vraagtekens bij het geloof. Ik was bang voor uitsluiting en zei dat hij dat niet hardop zijn twijfels mocht uitspreken.

Gek genoeg kreeg ik na zijn dood wel de kracht om te breken met het geloof. Het paste niet meer bij me. Mijn ouders leefden niet meer en mijn schoonmoeder dacht dat het een bevlieging was. Ze dacht dat ik wel weer terug zou komen, maar dat deed ik niet. Het voelde als een bevrijding: ik hoefde niet meer drie keer per week naar een vergadering en ging de deuren niet meer langs. Ik legde mezelf geen restricties meer op en drink nu een borrel wanneer ik dat wil. Ik vond mijn tweede grote liefde, die in tegenstelling tot mij een hele vrije opvoeding heeft gehad. En ik stapte voor de tweede keer in het huwelijksbootje. Ik heb mijn eigen geluk opnieuw uitgevonden.”

Waarmee ben je minder blij?

„Met mijn gezondheid. Ik ben een gelukkig mens, maar als ik gezond was geweest was ik een heel gelukkig mens.”

Waarmee complimenteren mensen jou?

„Dat ik altijd positief ben, wat er ook gebeurt. Voor mij is positiviteit vanzelfsprekend, dat leerde ik van mijn moeder. Toen ik 1,5 was scheidde ze van mijn vader. Ze kreeg rake klappen van hem en besloot te kiezen voor mij en mijn broer. Later zou mijn moeder zich aansluiten bij de Jehovah’s getuigen. Ik vind het zo krachtig hoe zij de hele opvoeding in haar eentje heeft gedaan… Helaas overleed zij veel te vroeg aan een auto-immuunziekte.”

Ben je waar je had willen zijn?

„Nee, want ik vind het heel jammer dat ik wegens mijn ziekte niet meer kan werken. Ik heb altijd met veel plezier gewerkt in kledingwinkels. Mijn man en ik hebben nog een grote droom: emigreren. De medische zorg die ik nodig heb maakt dit ingewikkeld, maar wie weet ooit op een dag…”

Wat houdt je jong?

„Dat ik mij nergens wat van aan trek. Ik denk dat veel mensen hier in de buurt ’weten’ wie ik ben, omdat ik mijn kleding vermaak naar mijn eigen stijl. Op z’n ’Sannies’: hup, de schaar erin! Iets wat mij absoluut niet jong houdt is het feit dat ik (bewust) geen kinderen heb. Laatst was ik met mijn man in een elektronicazaak op zoek naar een cd-speler. De jonge verkoper stond te klapperen met zijn oren en zei: ’Daar heb je toch Spotify voor?’ Wij hadden geen idee wat Spotify was, maar gelukkig was hij zo vriendelijk om dat uit te leggen. Op dat moment voelde ik me heel oud, maar nu kan ik erom lachen.”

Heb je een levensles?

„Pluk de dag en sta niet te lang stil bij het verleden. Ik las ooit dat een dag stilstaan in het verleden af gaat van je heden. Tijd komt nooit meer terug, dus geniet ervan zolang je kunt.”

Wil jij ook in deze rubriek? Wij zoeken nog leuke, vrouwelijke dertigplussers. Reageer vooral ook als je 50, 60 of ouder bent. Mits je maar lekker in je vel zit! Stuur een mailtje met je naam, telefoonnummer, motivatie én twee actuele foto’s (portret en totaal) naar a.de.groot@telegraaf.nl.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.