Vrouw/Columns & Opinie
2029335454
Columns & Opinie

Columns & Opinie

’Waarom ik met niemand meer over corona praat’

Het coronavirus is een bron van polarisatie. Niet alleen op politiek gebied, maar vooral ook op persoonlijk niveau. De meningen zijn zo verdeeld dat vrienden en zelfs familieleden er knallende ruzie over krijgen. Vala heeft het er daarom met niemand meer over.

De afgelopen tijd zie ik veel artikelen langskomen over complotdenkers en hoe je daarmee om moet gaan. Dat je ze niet voor gek moet uitmaken en serieus met ze in gesprek moet gaan over corona en alles wat daarmee te maken heeft. Omdat ze geen halve garen zijn, maar gewoon mensen met vragen, twijfels en opvattingen die niet per se allemaal kant noch wal raken.

Maar ik ga helemaal met niemand meer in gesprek over corona. Niet met complotdenkers en niet met fervente overheids- en mainstream wetenschapsaanhangers. Je kunt namelijk niks meer zeggen zonder dat je kop eraf wordt gebeten. Mensen zijn collectief aangestoken door dit virus. Iedereen komt als dolle honden schuimbekkend tegenover elkaar te staan. En daar word ík nou doodziek van.

Onprettige gesprekken

Ik heb nooit ruzie met vrienden of familie, maar de afgelopen tijd heb ik meerdere verhitte discussies gehad met mensen die mij zeer lief zijn. Ronduit onprettige gesprekken, waarbij mij verwijten werden gemaakt en ik beschuldigd werd van dingen waar ik van schrok. Ik heb te horen gekregen dat ik egoïstisch ben, omdat ik het niet altijd eens ben met de coronamaatregelen. Maar ook dat ik een paranoïde schaap ben, omdat ik niet gewoon naar een verjaardag ga.

Als ik zeg dat ik me bepaalde dingen afvraag, omdat het beleid me niet altijd logisch lijkt, ben ik een wetenschapsontkennende bejaardenkiller. Als ik zeg dat ik voorlopig liever niet met het openbaar vervoer reis, ben ik een geïndoctrineerde meeloper die niet zelf nadenkt. Ik zie kanten van mensen uit mijn omgeving die ik helemaal niet ken en waar ik verdrietig van word. Ik begrijp ook niet waar het voor nodig is om zo vijandig tegen elkaar te doen. Agree to disagree, toch? En even goede vrienden. Maar vriendschap is in tijden van crisis kennelijk relatief.

Corona-ontkenner

Ik ben geen corona-ontkenner en ook geen corona-deuger. Ik vind er best het een en ander van, maar het voornaamste dat ik vind, is dat iedereen er van alles van mag vinden. En dat we daar normaal met elkaar over zouden moeten kunnen praten. Maar dat doe ik dus niet meer, omdat ik heb moeten constateren dat we dat niet kunnen.

„Je zou wel anders piepen als het jouw vader was die op de ic terechtkwam!” schreef een van mijn beste vriendinnen laatst, nadat ik het gewaagd had een kritische noot te uiten over de anderhalvemetermaatregel. In de twintig jaar dat ik haar ken, hebben we nog nooit een onvertogen woord gewisseld. Ik ben niet bang dat ik ziek word van dit virus, maar ik ben wel bang dat ik er mensen aan ga verliezen als ik niet uitkijk. Daartegen wil ik mijzelf beschermen. Dus heb ik besloten dat ik in lockdown ga. Over Corona houd ik mijn mond hermetisch dicht.

Omgaan met elkaar

Hoe ga je om met complotdenkers? Ik denk dat we ons beter kunnen afvragen hoe we omgaan met elkáár in deze tijd. Want of je nou gelooft dat Bill Gates dit virus eigenhandig heeft gekweekt en losgelaten via het 5G netwerk of dat de mensheid wordt uitgeroeid als we ooit nog een stap te dicht bij elkaar komen zonder spatbrillen en mondkapjes; het echte gevaar schuilt in de verdeeldheid die zich met virale snelheid onder ons verspreid. En van de schade die dat achterlaat, valt - vrees ik - moeilijker te herstellen dan van het virus zelf.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.