Nieuws/Vrouw
2033552073
Vrouw

Opgebiecht

Frustraties in de auto: ’Ik baalde dat ze haar teennagels naast me zat te knippen’

„Ik was volgens haar een controlfreak, ik noemde haar een viespeuk, het was niet mis.”

„Ik was volgens haar een controlfreak, ik noemde haar een viespeuk, het was niet mis.”

Eigenwijze chauffeurs, raadselachtige dashboardlampjes en ruzies op de achterbank – autorijden is soms best een uitdaging. Lees deze (wellicht herkenbare) verhalen maar, gebaseerd op anekdotes van lezeressen.

„Ik was volgens haar een controlfreak, ik noemde haar een viespeuk, het was niet mis.”

„Ik was volgens haar een controlfreak, ik noemde haar een viespeuk, het was niet mis.”

Moet kunnen

Angela (48): „Het was noodweer en de weg was ondergelopen. Ik had ooit gelezen dat je nooit moet doorrijden als de boeggolf hoger komt dan de bumper, maar ik ben getrouwd met een erg eigenwijze man die altijd alles beter weet. ’Ze zeggen zoveel, komt goed,’ zei Jan vol zelfvertrouwen en reed door tot de wagen het contact met de weg verloor. Daar dobberden we dan, stuurloos onder een viaduct. Voor wie het wil weten: portieren zijn niet waterdicht. We zijn op het dak geklommen en hebben daar grimmig zitten zwijgen. Tegen de tijd dat de brandweer ons weer op de weg had getrokken, was de auto total-loss. Mánnen...”

Nagel op de kaart

Linda (55): „Ik heb leren navigeren van mijn moeder, die met haar nagel op de kaart naast mijn vader zat en hem zo feilloos door half Europa loodste en ook nog appelpartjes voerde, terwijl ze ons tegelijkertijd op de achterbank bezighield. Bij mijn man en mij ging het anders; ik reed, hij navigeerde. Maar hij bleek aanzienlijk lakser. ’O, volgens mij hadden we er hier af gemoeten,’ zei hij dan laconiek, wat kilometers omrijden betekende. Een navigatiesysteem heeft ons huwelijk gered. Appeltjes schilde hij overigens wel voor me.”

Op = op

Marloes (49): „In de file met een bijna lege tank toch per se de motor laten draaien voor het geval we een centimeter zouden kunnen optrekken – zo is mijn man. Het leidde tot uren wachten op de Duitse wegenwacht om ons naar ’t eerstvolgende tankstation te slepen. De politie was er inmiddels ook bijgekomen, het bleek strafbaar om met een lege tank te stranden, omdat je zoiets kunt voorkomen. Dus ook nog een boete. We hebben nooit meer een dagje Osnabrück gedaan.”

Slechte ouders…

Yasmine (36): „Verantwoorde ouders als we wilden zijn, was onze eerste lange vakantierit met de kinderen van toen 4 en 6 een aaneenschakeling van spelletjes, raamstickers, voorlezen, tekenspullen aangeven, meezingen met K3, puzzels en andere manieren om ze te entertainen. Onderweg naar de camping waren we totaal uitgeteld aan het kibbelen over iets totaal onbenulligs en misten zo de afslag. Moesten we ook nog een half uur omrijden. Die vakantie hebben we de volgende dag gered door twee goedkope tablets aan te schaffen. We zijn slechte ouders. Maar wel lekker uitgerust.”

Toeristische route

Kristel (39): „Spontaan plan: mijn nieuwe buurvrouw en ik zouden een roadtrip maken naar de Franse Rivièra over de binnenwegen. Thelma & Louise, maar dan met Kristel & Mandy. Bij Leuven baalde ik al dat ze haar teennagels naast me zat te knippen. Bij de grens met Frankrijk kon ik alleen nog maar denken aan het haar dat ze overal rondstrooide. En bij Reims gingen we niet aan de bubbels, maar hadden we gillende ruzie over de kruimels die ze verspreidde en de vieze vingers die ze op het stuur en het dashboard achterliet. Ik was volgens haar een controlfreak, ik noemde haar een viespeuk, het was niet mis. Uiteindelijk werd het toch nog een leuke reis, na wat duidelijke afspraken. Maar ik zou niet meer zo snel op vakantie gaan met iemand die ik eigenlijk amper ken.”

Daar gaat-ie

Charlot (41): „Niets is zo slecht voor je hart als vanaf het terras van een theetuin je auto langzaam maar zeker in de richting van een vijver te zien hobbelen, omdat je de handrem bent vergeten.”

Betweter

Brenda (48): „Hoewel ik al 24 jaar schadevrij rij en mijn man Fred niet, meent hij toch voortdurend aanwijzingen te moeten geven als ik achter het stuur zit. Ik rij te hard of te langzaam, ik voeg verkeerd in, ik geef te vroeg of te laat richting aan, hij wijst me op fietsers op het fietspad, honderden meters áchter ons. Het is gekmakend en we krijgen er altijd ruzie om. Er zijn mensen die om deze reden niet meer met ons mee willen rijden.”

Verhitte gemoederen

Irma (46): „We hadden een vriendinnenuitje, een dagje Brussel. We waren net de ring van Antwerpen voorbij toen het opeens over ene Ronald ging, met wie twee vrouwen in het gezelschap iets gehad zouden hebben. Ze beschuldigden elkaar ervan hem van de ander te hebben afgepakt. Het ging er heftig aan toe, er werd gesnikt en geschreeuwd. En we konden geen kant op, want we stonden in een file van 22 kilometer bij Mechelen. Had ik al gezegd dat het die dag 33 graden was?”

De rubriek Opgebiecht is gebaseerd op waargebeurde verhalen. Namen zijn gefingeerd.

Meer VROUW

Wil je niets van VROUW missen? Speciaal voor de trouwste lezeressen versturen we elke dag een mail met al onze dagelijkse hoogtepunten. Abonneer je hier.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.