Vrouw/Columns & Opinie
2037050190
Columns & Opinie

Ik word papa

Deel 13: ’Binnen een week getrouwd door Tinder van de jaren 80’

Kamran (36) en zijn vrouw (32) verwachten eind juli hun eerste kind. Hij is nieuwschef bij De Telegraaf en zij werkt op het hoofdkantoor van een winkelketen. Voor Kamran gaat als toekomstig vader een wereld open. Wekelijks schrijft hij over hetgeen hem verbaast en verrast. Tijdens deze coronatijden moet hij denken aan de zwangerschap van zijn moeder in 1983. Vorige week eindigde hij zijn column in Pakistan. Het is een jaar voor Kamran’s geboorte en zijn ouders kennen elkaar nog niet. Dit is het vervolg op die column. Deel 13: 24 weken.

Mijn oma maakt zich grote zorgen. Waarom wil haar oudste zoon, mijn vader die dan net 28 is, niet trouwen? Ze schaamt zich voor hem, maar is blij dat hij haar komt bezoeken uit het verre Nederland.

Tegelijkertijd droomt in Lahore een jonge vrouw over haar prins op het witte paard. Een knappe Pakistaanse man die in Nederland woont. Daar waar haar broer naartoe is geëmigreerd. In brieven die hij stuurt beschrijft hij hoe paradijselijk Amsterdam is.

Wat klinkt dat mooi: Am-ster-dam. Daar wil ze ook heen. Een nieuw bestaan in Nederland. De frisse lucht, een lieve man aan haar zijde met wie ze een gezin sticht. Een mooie toekomst voor de kinderen die kunnen studeren aan de beste universiteiten. En dat wanneer het nodig is, ze gebruik kunnen maken van goede gezondheidszorg. Maar hoe vindt ze die man?

De zoektermen worden opgenoemd

Mijn vader is het gezeur van zijn moeder zat. Als het dan moet, dan maar nu. Maar voor de duidelijkheid: wel binnen een paar weken, want eind november vliegt hij terug naar Nederland en denk maar niet dat hij op korte termijn weer terugkomt voor een bruiloft.

Mijn oma kan haar geluk niet op. Ze laat meteen een koppelaarster langskomen. Koppelaarsters zijn de datingapps van de jaren tachtig. Net zoals op Tinder of op relatieplanet.nl worden de juiste zoektermen ingevoerd, of eigenlijk opgenoemd. Niet ouder dan 26, een afgeronde studie, opgegroeid in de stad. En nog belangrijker: bereid om te emigreren naar Nederland.

Als een matchmaker hoort over een jonge vrouw die een man in Nederland zoekt, gaan haar oren klapperen. Had ze nou laatst niet gehoord over een man uit Nederland die een levenspartner zocht? De koppelaarster koppelt de twee huwelijksmakelaars. Die keren beiden naar hun opdrachtgevers.

Zo gebeurt het dat een paar dagen later een stel uit Wazirabad op de thee gaat in een nieuwbouwwijk in Lahore, een kleine 150 kilometer verderop. Een weg die ze nog heel vaak zullen afleggen. Na een wederbezoek is het voorgenomen huwelijk namelijk een feit.

Antecedentenonderzoek

Een race tegen de klok begint, want een week later is de grote dag al. Eigenlijk te kortdag om een fatsoenlijke bruids-salwar-kameez te laten maken, maar dat deert niet. Deze kans laat de jonge vrouw met haar droom niet lopen. Of ze haar toekomstige man al heeft gezien? Nee, alleen enkele foto’s. Belangrijker is het in allerijl opgezette antecedentenonderzoek door haar broer, die vanuit Amsterdam naar Den Haag is afgereisd. De man om wie het draait lijkt volgens iedereen een fatsoenlijke, hardwerkende man die boven een hotel in Scheveningen woont, waarvoor hij als tegenprestatie de administratie doet.

Op 17 november 1982 klinkt muziek in de straten van Wazirabad. Eerder die avond heeft een bruiloft plaatsgehad in Lahore. De familie is uitgebreid en de bruid komt mee naar haar nieuwe woonadres. Mijn moeder die is opgegroeid in de grote stad, belandt in een kleinere plaats waar het er dorps aan toegaat. De hele buurt loopt uit. Ze kent hier niemand. Gelukkig is de man tegen wie ze eerder ‘ja’ heeft gezegd, beschermend. Die zit duidelijk ook niet te wachten op al die toeschouwers.

Alleen tussen vreemden

Na enkele dagen verlaat de man die haar het ja-woord gaf haar. Hij gaat terug naar Nederland, haar toekomstige land. Hoe lang gaat het duren voordat ze hem weer ziet? Hoe lang moet ze hier onder één dak doorbrengen met haar schoonouders, drie schoonzusjes, twee zwagers en de zwangere vrouw van één van hen? Ze wist dat deze fase onderdeel zou zijn van het emigratieproces. Nu ze er midden in zit, is elke dag er één te veel.

Wordt vervolgd! Reageren? [email protected]

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.