Vrouw/Praat Mee
2038357283
Praat Mee

Ben je echt zo'n slechte moeder als je je kind achter een beeldscherm zet?

'Kind gedijt slecht bij beeldscherm', kopt De Telegraaf vandaag. De krant citeert de Duitse geheugenonderzoeker Manfred Spitzer, die niets heel laat van de combinatie beeldschermen en kinderen: ‘Het monotoon vegen over een tabletscherm draagt niet bij aan de hersenopbouw.’ Journalist Hester Zitvast wordt heel onrustig van dergelijke berichten: ‘Mijn dochter van twee stevent af op een treurige toekomst…’

Kortsluiting

Sinds een paar dagen ben ik in het bezit van een iPhone 7, waar natuurlijk ook het laatste besturingsprogramma op zit. Dat zorgt voor kortsluiting in mijn 39-jarige brein. Twee keer klikken op de home-button (die niet meer klikt, whaaa!) om het ding aan te zetten, de telefoon aan de zijkant in plaats van de bovenkant uitzetten: ik heb zeker nog een paar weken training nodig om het allemaal echt in de vingers te krijgen. Nee, dan onze peuter. Zij griste de telefoon direct na installatie uit mijn handen, zette hem aan alsof ze nooit anders had gedaan, opende de YouTube-app en startte een filmpje. Niet veel later hoorde ik haar tot tien tellen - in het Engels. Leve de techniek, dacht ik nog.

Kindermishandeling

Maar nee, zo rooskleurig is het dus allemaal niet. Je kind zoveel blootstellen aan beeldschermen staat gelijk aan kindermishandeling, vindt de Duitse geheugenonderzoeker. Kindermishandeling... Wow, dat is natuurlijk niet wat ik nastreef. iPadscholen; de man verfoeit ze. Mijn oudste dochter is zojuist gestart in een pilotklas zonder boeken. Niet goed dus. Dat het uit Zweden overgewaaide systeem daar al waanzinnig werkt, lijkt niet te tellen. Ook daar slaan ze de plank dus volledig mis.

Nemo en Nijntje

Ik weet niet meer wat ik moet geloven. Ik begrijp ook wel dat je een kind geen acht uur per dag met een schermpje op de bank moet zetten, maar met m'n telefoon houd ik de kleine wel rustig op de achterbank of in een restaurant, ja. Ik kan haar wel een paar blokken Duplo voor de neus zetten, maar de peuter anno 2016 weet gewoon dat er een telefoon in je tas zit. Mét onbeperkt toegang tot Nemo (‘Visje kijken, visje kijken’, dé hit bij ons thuis momenteel. Schijnbaar hebben we de Nijntjefase afgerond).

Internet blijft

Ze telt tot tien in het Engels en somt alle kleuren in twee talen op. Ze zingt misschien wel tien liedjes in het Engels mee en een stuk of twintig, dertig in het Nederlands. Dat proces vindt toch ook in de hersenen plaats? En dat is toch positief? En laten we realistisch zijn: dat internet, dat blijft. En die schermen ook. We hebben het hier niet over een hype. Het is niet meer terug te draaien en zal een zeer essentieel onderdeel van hun leven uit blijven maken. Het hoort erbij, zoals de draaitol en het springtouw tientallen jaren geleden booming waren.

Ouderwets

Afwisseling, natuurlijk, daar staat of valt het mee. Er wordt hier ook in de zandbak gespeeld, gefietst, gespeeld met blokken, gekookt in de minikeuken en gekleurd met echte potloden. We zingen ook liedjes zonder computer, we dansen regelmatig door de kamer zonder dat K3 het dansje op een beeldscherm voordoet en we lezen iedere avond voor uit Jip & Janneke (hoe ouderwets wil je het hebben?). Ik wil me niet steeds schuldig voelen. Maar dat wordt lastig als een wetenschapper je termen als kindermishandeling naar het hoofd slingert.

Praat mee

Hoe ervaar jij dat? Schrik jij van de conclusies van Manfred Spitzer? Bevestigen ze jouw angst dat tablets schadelijk zijn voor de hersenen van je kind? Of denk je dat het wel losloopt en leg je zijn onderzoeksresultaten naast je neer? Bijvoorbeeld omdat je die schermen juist een goede voorbereiding op de toekomst vindt? We zijn heel erg benieuwd naar je mening. Praat mee.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.