Vrouw/Columns & Opinie
2083742946
Columns & Opinie

Jongeren vaker depressief? Misschien zijn we allergisch voor verveling

‘Steeds meer jongeren nemen antidepressiva’, zo stond er vanmorgen in de krant. Volgens deskundigen komt dit door de hervormingen in de jeugdzorg. ‘Hulpverleners hebben het druk, en dan zijn medicijnen een snelle en gemakkelijke oplossing’. Maar mogelijk ligt de oorzaak in een andere hoek: zijn we zélf niet gewoon veel te druk?

Momenteel kan ik door zo’n 1800 tijdlijnen scrollen op Facebook en door ruim 2200 op Twitter. Vaak is dat gezellig. Ik volg politieke discussies, feliciteer iemand met de komst van haar nieuwe hond of kind, of ik like hilarische filmpjes. Maar er zijn ook dagen dat ik erbij zucht en denk: nietsdoen - kunnen we dat eigenlijk nog wel?

Bankhangen? Doe normaal

Er zijn dagen dat ik overstelpt word met foto’s van facebookers gehuld in wielrennerspak. (‘60 kilometer gefietst!’) Of met legio kiekjes van food-, theater-, dance-, techno,- en filmfestivals. (‘Zo gezellig hier!’ *Burhp*). Of met het 11 gangen-zakendiner van P., de ochtendwandeling van M., de doe-vakantie van R. en de meeting van K.

‘Druk-zijn’ is een soort status geworden. Zolang we actief bezig zijn, hebben we een enerverend leven. Winkels een extra dagje dicht? Nee! Zodra woonboulevards hun deuren openen op tweede paasdag, weten we niet hoe snel we er in een polonaise naartoe moeten, teneinde te ontsnappen aan de rust thuis. Ganzenborden? Doe normaal. Bankhangen met wat tijdschriften? Ben je nou helemaal belazerd! Tijddoden tussen de mensenkuddes bij Ikea? JA!

Burn-out

Wat voor dag het ook is, er moet altijd en overal iets te doen zijn. En we protesteren fel tegen als de ChristenUnie de zondagsrust in stand wil houden. Wie niets doet is bij voorbaat een nietsnut. Tegelijkertijd vliegen de anti-stressproducten als warme broodjes over de toonbank, zijn de zen-arrangementen en hammam-massages niet aan te slepen, hebben steeds meer mensen last van een ‘burn-out’, zitten de wellnessresorts volgeboekt en heeft één op de vier basisschoolleerlingen last van buikpijn, hoofdpijn, misselijkheid en vermoeidheid als gevolg van psychologische stress.

Te veel van het goede

Dat besefte ik maar al te goed toen onze dochter, de dag na de viering van haar veertiende verjaardag, vanuit het niets in elkaar klapte en nergens op leek te reageren. Voor ik doorhad wat er aan de hand was stond de ambulance op de stoep. Ik dacht dat ze ter plekke doodging. Goddank bleek het ‘slechts’ om flauwvallen te gaan. ‘Dat komt vaak voor bij pubers,’ zei de ambulancebroeder. ‘Pubers hebben geen rem. Flauwvallen kan het resultaat zijn van oververmoeidheid.'

Het is al langer bekend dat stresshormonen een belangrijke rol kunnen spelen bij het ontstaan van depressie. Dat slaapfeestje waarmee we haar verjaardag hadden afgesloten was toch iets te veel van het goede. Sindsdien letten we erop dat ze tijdig haar rust neemt en zien we erop toe dat ze regelmatig nee zegt.

Voortdurend entertainen

We hoeven de dagen van Emma en Liam niet te vullen met streetdance en paardrijles en hockeyclub en knutselclub. En op zaterdagochtend hoeven we niet hysterisch te joelen langs het voetbalveld. Het voortdurend entertainen van onze kinderen zorgt er niet alleen voor dat ze op den duur niet meer weten hoe ze zichzelf moeten vermaken, het zorgt er ook voor dat ze nauwelijks toekomen aan echte rust; ze krijgen de kans niet om bij te komen van de vele prikkels die ze elke dag weer te verwerken krijgen. Met als gevolg dat ze symptomen van depressie beginnen te ontwikkelen nog voor ze hun diploma in ontvangst nemen.

Hiermee wil ik niet zeggen dat druk-zijn dé oorzaak is. Wel dat het een oorzaak kan zijn. We leven in een presentatiegerichte maatschappij waarin we niet voor elkaar willen onderdoen. Stellen we misschien te hoge verwachtingen aan anderen en aan onszelf? Verwachtingen waaraan niet altijd voldaan kan worden. Dat alleen al is een reden om neerslachtigheid te ontwikkelen.

Laat mij dan maar lekker verveeld scrollen door m'n tijdlijnen. Of bankhangen met wat tijdschriften. Wie weet geef ik er juist een heel goed voorbeeld mee.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.