Vrouw/Columns & Opinie
2090167141
Columns & Opinie

Ik word papa

Deel 15: ’Volgens big data ben ik een incontinente moeder’

Kamran (36) en zijn vrouw (32) verwachten eind juli hun eerste kind. Hij is nieuwschef bij De Telegraaf en zij werkt op het hoofdkantoor van een winkelketen. Voor Kamran gaat als toekomstig vader een wereld open. Wekelijks schrijft hij over hetgeen hem verbaast en verrast. Deel 15: 26 weken.

Terwijl ik achter mijn bureau het laatste nieuws aan het lezen ben, valt mijn oog op de advertentie tussen de tweede en derde alinea van het artikel. Het lijkt een soort chatgesprek of Whatsapp-conversatie. ’Psst… heb jij sinds je bevalling weleens te maken met licht urineverlies? Bijvoorbeeld als je hard lacht of niest? No worries… deze oefeningen kunnen helpen!’ De uitnodiging om te klikken voor ’de oefeningen’ is duidelijk. Dan zie ik de afzender. Tena.

Gelukkig zitten de enkele collega’s die ook op de redactie zijn minstens twee meter bij me vandaan. Heeft het anderhalvemeterwerken toch een bijkomstig voordeel. Niemand ziet welke gênante reclameboodschap ik krijg voorgeschoteld.

Omslachtig

Het is ook precies waar ik al vanaf het begin al voor vrees. Zo lang mogelijk heb ik het weten uit te stellen. Niet eerder gebruikte ik zo frequent de privémodus van de browser. De echo heette ego in mijn agenda, in het besef dat ook die wordt gesynchroniseerd. Het doel van al die omslachtigheid: niet de hele tijd te worden gespamd met babyprullaria.

Maar sinds ik mij volledig heb overgeleverd aan alle sites die met zwangerschap te maken hebben, aan apps die bedoeld zijn voor toekomstige moeders en soms ook vaders, én aan alle babygerelateerde zoektermen op Google ben ik een gewild doelwit van de marketing- en salesmensen in de natale sector.

Omdat ik voor mijn verbouwing ook nog heb moeten zoeken naar kranen, wasbakken, en het raambeslag valt het niet altijd op tussen de aanprijzingen van producten op bijvoorbeeld nieuwssites en sociale media die ik frequent bezoek. Maar nu de meeste spullen voor in huis besteld zijn, neemt het aantal baby-gelinkte reclames snel toe. Vaak leuk. Soms vermoeiend.

Online profiel

Maar het dieptepunt is nu daar. Mijn online profiel, dat als ik cyberexperts moet geloven op tienduizenden plekken wordt bijgehouden en opgeslagen, is meer gaan lijken op dat van een onlangs bevallen vrouw dan van een vader in spé. We weten immers dat die profielen over het algemeen zeer accuraat zijn.

Het doet me denken aan het voorbeeld uit de Verenigde Staten waar een vader briesend naar de vestiging van warenhuis Target ging. Hoe haalden ze in het in hun hoofd om zijn tienerdochter te bestoken met kortingsbonnen voor babyspullen en zwangerschapskleding. Toen een week later de filiaalchef belde om zijn excuses aan te bieden, zei de vader zelf ook sorry. Zijn dochter bleek inderdaad zwanger. Op basis van de gebruikte zoektermen had Target correct weten te voorspellen dat het tienermeisje zwanger was. Zie daar de kracht van big data.

Incontinente moeder

Ik vraag me af welke zoektermen ik gebruikt moet hebben om in het digitale bakje incontinente moeder te zijn beland. Tegelijkertijd realiseer ik me dat dat dus voor komt. Dat de bevalling zo heftig is, dat jonge vrouwen daarna urine verliezen als ze niezen. Een nies zorgt in deze tijden al voor blikken vol argwaan. Maar voor sommigen gaat dat dus nog verder. Dan hebben wij mannen het toch wel makkelijk. Als het meest vervelende wat ons kan overkomen een verkeerd bezorgde online reclameboodschap blijkt te zijn.

Ik word papa

Lees hier afleveringen van Ik word papa terug:

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.