Vrouw/Opgebiecht
2096427831
Opgebiecht

Opgebiecht

‘Ik loog over zijn afkomst’

Deze week biecht een vrouw op dat ze zich schaamt dat haar nieuwe liefde geen rijke droomprins is.

Het was bij ons vroeger nooit een vetpot. Elke dag net genoeg eten voor je neus en kleren aan die je veelal van je oudere broer of zus had geërfd. En op verjaardagen en sintavond kreeg je een nuttig cadeau, zoals onderbroeken, een nieuwe maillot en haarelastieken. Toen ik nog op de lagere school zat, wist ik niet beter. Maar eenmaal op de middelbare school zag ik ineens hoe het ook kon.

Onafhankelijk

Mijn vriendinnetjes woonden in ruime huizen en hadden een eigen kamer, hippe merkkleding… Ik nam ze nooit mee naar mijn huis, want ik schaamde me voor hoe wij woonden. Toen is het zaadje gepland: ik ging carrière maken en rijk worden en natuurlijk ook een rijke man trouwen. Dat eerste was op zich niet zo moeilijk, want ik heb een prima stel hersens en na mijn studie econometrie, kon ik zo bij elk bedrijf aan de slag.

Na een paar jaar keihard werken, had ik een leuk huis, auto van de zaak, goed gevulde garderobekast en kon ik m’n ouders af en toe iets toestoppen. Dit was wat ik altijd had gewild, een onafhankelijke, succesvolle vrouw zijn. Maar er miste nog één ding: die leuke, rijke man. Ik had, op het contact met een paar middelbare schoolvriendinnen na, nauwelijks een sociaal leven en mijn rijke prins kwam niet vanzelf op mijn pad.

Datingsite

Mijn vriendinnen besloten me een handje te helpen en schreven me in op zo’n datingsite voor hoger opgeleiden. Het leek me een goed idee, want ik wilde wel ook nog een goed gesprek kunnen voeren en niet, zoals een collega, een stoere bonk met veel spieren maar nauwelijks hersenen. Maar… wat waren die mannen in dit segment vermoeiend, zeg! Ze deden continu een wedstrijdje met me, wie het rijkst, slimst en meest gevat is.

Ik was er na een jaar van irritaties en op mijn tenen lopen helemaal klaar mee. En toen liep ik Richard (niet zijn echte naam) tegen het lijf, in het huis van mijn ouders. Een oud- klasgenoot van de lagere school, die ik als klusjesman had ingehuurd. We hadden vanaf de eerste app al heel leuk contact. Maar toen we elkaar in levenden lijve zagen om het werk door te spreken, vlogen de vonken als vanzelf in het rond.

Leugens

Na de eerste spontane ‘Heb jij al gegeten? Zullen we iets halen?’-dates, zijn we inmiddels in de fase van: ‘Blijf je gezellig slapen en wie het eerste op moet, maakt ontbijt.’ Het is een heerlijk, ongecompliceerde man. Een keiharde werker, met geen cent op de bank, maar met zijn relaxte no-nonsense houding, gouden hart en dito handen is hij mijn prins op het witte paard. En wat ook zo heerlijk is: hij vindt mijn slimheid heel sexy en gaat niet de competitie aan.

Alleen… ik heb altijd gezegd dat ik met een vermogende man zou trouwen en me nogal negatief uitgelaten over downdaten. Ik heb dus met wat leugentjes gestrooid over de achtergrond van mijn nieuwe liefde, omdat iedereen wel doorhad dat ik iemand had ontmoet en ik steeds meer vragen kreeg. Door de corona-isolatie heeft niemand hem nog gezien, maar hoe ga ik dit recht breien? En wat als hij ontdekt dat ik over zijn afkomst heb gelogen? Hij is een trotse man. Waarschijnlijk maakt hij het dan uit. En geef hem eens ongelijk...

Deze rubriek is gebaseerd op waargebeurde verhalen. Dit verhaal komt uit VROUW Magazine.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.