Vrouw/Culinair
210089615
Culinair

'Nee mensen, deze vakantie kook ik niet'

Krijg je tijdens de vakantie ineens logees. En dat terwijl je net in de anti-kookmodus staat. Gelukkig weet Marjoleins dochter Madelief (rechts op de hoofdfoto) ook heel goed de weg in de keuken te vinden.

'Hi mam, even een vraagje. Kunnen we bij jullie in de tuin de tent opzetten? Het is hier nogal warm en nou ja, ik begin ook een beetje door mijn geld heen te raken'. Afijn, dochter is dus op vakantie.

Lange tafels

Met de verkering, die tegenwoordig verloofde is, en met mijn autootje. Dat laatste is niet erg. Ik ben namelijk zelf ook op vakantie, dus ik heb hem niet nodig. We zijn met de Tesla van mijn wederhelft. Daar heb ik inmiddels al genoeg overgeschreven.

Mijn ideale ik zou wild enthousiast zijn. In mijn droomleven zitten we met hele gezin (inclusief aanhang, aanloopkinderen en sinds deze week, jawel: een aanloopkleinkind!) aan lange tafels op het Franse platteland, flakkerende kaarsvlammetjes, flink wat flessen wijn en schalen vol heerlijk eten.

Vakantie

Maar om de een of andere reden heb ik dit keer even niet zo’n zin mijn eigen droomleven. Die schalen vol eten moeten namelijk wel ergens vandaan komen. En meestal is dat uit mijn keuken.

Het waren drukke weken, die laatste weken voor de vakantie. Er moest een heel nieuw blad (ZOMER, dat acht zaterdagen bij De Telegraaf verschijnt, red.) worden gemaakt, de eerste nummers van VROUW Magazine voor na de vakantie werden in de steigers gezet, dan was er nog de VROUW Glossy waarvoor van alles geschreven moest worden en de krantenpagina’s die gewoon moesten worden gevuld.

Breiwerk

Ik was er wel even klaar mee. Mijn droomvakantie: drie weken op een stoel met een breiwerk. Aanloopkind Jethro kon ieder moment vader worden en er stonden nog wat truitjes op de pennen.

Avondeten? Wat is er mis met een zak chips en een pak donuts? Grote schalen eten bereiden stond, zo gezegd, even niet op de agenda. Maar ja, hoe gaat dat als zo’n kind ineens komt aanwaaien? Dan ben je toch meteen weer mama. En mama voedt. Hè bah.

Barbecue

Kind kwam, met aanhang. De tent bleef in de auto. We hebben kamers genoeg in ons Franse vakantiehuis. De wijn ging open, de haard aan. Manlief stak de vlam in de barbecue en ik stortte een zak voorgewassen sla in een schaal.

De volgende dag aten we mosselen aan het strand. En dan was er ook nog het dorpsfeest met gepofte aardappelen en spekjes. Ik kwam al met al behoorlijk goed weg met mijn anti-kookhouding.

Uit de kast

Natuurlijk begon het wel op te vallen toen ik mij er op de vierde dag van het onverwachte bezoek vanaf maakte met een grote schaal Franse kaas, paté en worst. "Zal ik een dag koken?", vroeg mijn dochter. "Ja, dan doe ik ook een dag!" riep de verloofde.

Ze sloofden zich allebei enorm uit. Dochter maakte zelfs taart met wilde perziken als dessert. Wat vooral ook fijn was voor mijn pannen en taartvorm. Kwamen die deze vakantie ook nog eens uit de kast.

Dochter

Inmiddels is het alweer voorbij. Niet de zomer, ondanks alle pessimistische commentaren (mensen, het kan nog een waanzinnig zonnige septembermaand worden!), wel de vakantie. Dat geeft niet, want ook thuis kan het allemaal heel leuk zijn.

Zo zat ik afgelopen weekend tot diep in de nacht in Utrecht aan het bier met mijn beste vriendin sinds eeuwig, deze donderdag feestte ik in Enschede bij het optreden van The Tommycats met mijn schone zoon op gitaar en achter de microfoon, volgende week ga ik naar Jazz in de gracht in Den Haag waar mijn dochter met Yes Miss No Miss de sterren van de hemel zal spelen.

Taart

En bovendien was tijdens mijn afwezigheid mijn nieuwe jurk bezorgd en een grote doos vol bleekroze wol voor een fijne warme trui. Wordt ook weer heel gezellig hoor, de herfst en winter. Ieder seizoen een feestje.

En met dat koken is het ook goed gekomen. Die drie weken vakantie van de potten en pannen heeft me goed gedaan. Ik heb er weer zin in. Ik heb inmiddels al een taart gebakken met zelfgemaakte lemoncurd (die echt heel lekker was), zalm gestoomd met prei en kipcurry bereid met yoghurt.

Verspaketten

O ja, en ik heb van de verspakketten van Albert Heijn de Surinaamse roti uitgeprobeerd. Die was dan weer minder geslaagd. Een beetje flauw. Jammer, want ik ben doorgaans fan van die pakketten; een uitkomst als je het allemaal even niet meer weet of echt geen zin hebt om zelf iets te bedenken.

Hadden ze in Frankrijk moeten hebben, dan had ik misschien daar ook nog iets anders in de keuken gedaan dan koffie zetten. Alhoewel, waarom eigenlijk? Ging prima met de chips, de donuts en de kookkunsten (vooral de taart) van dochter en d’r lief!

Recept van Madelief voor taart van wilde perziken

Nodig: 100 g biscuitjes, 50 g boter, 500 g MonChou, hele pot lemon curd, bak wilde perziken

Vermaal de biscuitjes, smelt de boter en meng dit door elkaar. Bekleed een taartvorm met bakpapier en stort daar het mengsel in. Druk goed aan en zet in de koelkast om hard te worden. Vermeng de MonChou met de lemon curd en schep dit op de koeklaag. Snijd de perzikken (met schil) in dunne schijfjes en garneer de taart ermee. Bon appétit!

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.