Vrouw/Opgebiecht
252766838
Opgebiecht

'Mijn vrouw dementeert en ik zit op een datingsite'

Mijn vrouw is eigenlijk al vijf jaar dement, maar de diagnose is pas twee jaar geleden gesteld. We woonden net samen, toen ze ineens vragen begon te negeren, de gordijnen op klaarlichte dag dichttrok en uren te laat op haar werk kwam.

Niet veel later gingen we naar de neuroloog en die stelde de diagnose dementie. Ze was toen pas 53! Het was een opluchting om te horen dat haar vreemde gedrag een naam kreeg, maar ik wist ook: mijn vrouw zal steeds meer van me vervreemden.

Dwingend

En dat gebeurt nu ook, er valt geen normaal gesprek meer met haar te voeren. Ze is heel dwingend, snel boos en loopt iedere dag dertig tot veertig keer naar de supermarkt. Eerst wilde ze niet toegeven dat ze ziek is, maar laatst zei ze 'Jeetje, ik word echt dement, hè?'

Terwijl de dementie intreedt, verdwijnt juist de intimiteit tussen ons. Eerst had ik het niet door, het sloop erin. Niet alleen de seks verdween, maar ook de kleine aanrakingen tussendoor. En die mis ik zo. Een arm om je heen, elkaars hand vasthouden of even knuffelen. Want juist die dingen maken dat je je niet alleen verzorger voelt, maar ook geliefde.

Knuffel

Daarom ben ik op een datingsite gegaan. Eerst twijfelde ik of het op mijn leeftijd, ik ben 61 jaar, nog zou lukken om nieuwe vrouwen te leren kennen. Maar niet veel later ontmoette ik een getrouwde vrouw. Ik begon met haar te chatten en te appen en ik werd verliefd.

De eerste keer dat ik met haar afsprak en een knuffel kreeg, was waanzinnig. Ik miste die genegenheid al twee jaar! Toch is het contact tussen ons gestopt, omdat zij haar huwelijk niet wilde opgeven en tevreden was met wat ze heeft. Nu heb ik leuk contact met een andere vrouw en bloei helemaal op; af en toe een knuffel en leuk contact is al genoeg om beter in mijn vel te zitten.

Schuldgevoel

Niet dat ik mijn huwelijk wil opgeven, integendeel. Ik houd nog steeds van mijn vrouw en ik blijf tot haar dood voor haar zorgen. Maar buiten de deur zoek ik de intimiteit die zij mij niet meer kan bieden. Haar broer en zus, kinderen en mijn eigen kinderen heb ik er ook over verteld en zij reageerden gelukkig positief, ze begrepen het. Doordat zij achter mijn keuze staan, heb ik ook geen last meer van een schuldgevoel. Mijn vrouw heb ik niets verteld, ik wil haar hier niet mee belasten.

Soms heb ik nog fijne momenten met mijn vrouw. Dan komt er op de radio ineens een plaat van vroeger voorbij en dansen we door de huiskamer. Als ze dan naar me lacht, denken we even niet meer aan de ziekte en zijn we toch weer intiem. Ik houd zielsveel van haar, maar ik wil niet meer zonder mijn contacten die ik vind op datingsites.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.