Nieuws/Vrouw
259050041
Vrouw

Thuiswerken ideaal? Nou, romantiseer het vooral niet!

Constance Hall, de Australische blogster windt er al langer op hilarische wijze geen enkel doekje om: dat hele moederschap is zo makkelijk nog niet. Deze week kreeg ze de menigte afgepeigerde moms enthousiast met haar post over thuiswerken. Wie daar nog één keer over zegt dat dat zo lekker makkelijk is, zou het voor de grap een keertje moeten proberen!

#ILOVEMYJOB

Ik werk ook thuis. Eigen keuze, ik sta er volledig achter. Ik heb geen directe collega’s (beleg wel regelmatig een denkbeeldige vergadering, bestel nieuwe nietjes bij mijn eigen ‘frontoffice’ en ben ook zeker zeer kritisch op de kwaliteit van de koffie), ik heb het kantoor van A tot Z mogen inrichten en ik zal nooit mopperteksten op Facebook plaatsen omdat 'de week weer begonnen is’.

Ik ben echt heel blij met mijn baan als freelance journalist, het gaat me net even te ver om euforisch #ILOVEMYJOB te jubelen of ergens te hashtaggen, maar het is wel echt zo.

Werken in pyjama

Dat leuke werk voer ik dus voornamelijk thuis uit. ‘Oh, dat is ideaal!’, hoor ik regelmatig. Ja, in zekere zin wel. Er is helemaal niemand die er een opmerking over maakt dat ik voor de zoveelste dag onopgemaakt, in een pyjama, met mijn haar alle kanten op mijn eerste woorden voor de dag tik. Als de kinderen ziek zijn of een studiedag hebben, hoef ik niets te regelen en files? Daar doe ik niet aan.

Weg concentratie

Toch zou ik het met twee pubers en een peuter zeker niet willen romantiseren. Net als Constance Hall heb ik het af en toe retezwaar. Neem deze week, krokusvakantie in onze regio. Terwijl ik zit te werken, zit mijn oudste zoon aan de computer tegenover mij een geestdodend spelletje te spelen. Steeds als hij punten verspeelt of doodgaat, geeft hij een fikse klap op de tafel – weg concentratie. Nou heb ik natuurlijk al een paar keer gevraagd of hij daar mee op wil houden, maar ja… de emotie van het spelletje hè?

We hebben honger!

Een etage hoger speelt mijn oudste dochter met een vriendinnetje. Ik zat vanmorgen net lekker in een tekst, toen beide meiden naast mij stonden. “We hebben honger.” Nou weet ik niet of jullie op kantoor door collega’s wel eens worden aangekeken met de wil-jij-eten-voor-ons-maken-blik, maar op mijn kantoor is dat de normaalste zaak van de wereld.

Plakkerig scherm

De peuter was vanmorgen op het kinderdagverblijf. Dat gaf een stuk rust, maar ook zij is inmiddels weer op de burelen gearriveerd. Dat mijn computer bedoeld is om op te werken, wil er bij haar niet in. Het scherm zit dan ook standaard onder de vette vingers en het kwijl, want Peppa, Elmo en Nijntje moeten niet alleen worden aangewezen, ze moeten ook worden afgelikt. Ik neem niet eens meer de moeite het dagelijks schoon te maken. Ik kijk er tegenwoordig gewoon doorheen.

Kunst- en vliegwerk

Thuiswerken lijkt ideaal, maar het vraagt wel een hoop kunst- en vliegwerk. Het is geweldig dat je er altijd bent voor de kinderen, maar niet zelden vraagt het om extra uren werken in de avond en in het weekend. Met het ene oog kijken naar een nieuw choreografietje van je dochter en met het andere oog een mail lezen, voelt aan beide kanten toch half/half.

Verlangen naar een kantoor

Hoewel ik echt niet anders zou willen, verlang ik soms wel eens naar dat kantoor waar je een hele dag lang, uren achter elkaar meters kunt maken. Waar je geen kleurplaten hoeft te bewonderen, geen boterhammen hoeft te smeren en niet in kinderruzies hoeft te bemiddelen. Waar je niet ziet dat de vaatwasser uitgeruimd moet worden en de ramen hoognodig moeten worden gelapt.

Deel je foto’s en anekdotes

Het gras is altijd groener bij de buren. Maar als ik dan net weer wat 'kantoorfoto’s' zoek en er eentje van mijn jongste dochter als baby naast mijn computer tegenkom, dan weet ik zeker dat ik het onder de streep heel goed getroffen heb! En hoe zit het eigenlijk met alle andere thuiswerkende moeders? Wat zijn jullie leukste foto’s en mooiste anekdotes? Deel ze met ons!

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.