Vrouw/Glossy
261319492
Glossy

Seks? Ai, moeilijk onderwerp...

Over de bloemetjes en de bijtjes

Over de bloemetjes en de bijtjes

Er komt een moment dat je over die bloemetjes en bijtjes moet beginnen. Hoe VROUW-redacteur Marjolein Hurkmans dat deed? Ze wijdde er een hoofdstuk aan in het boek Het huishouden van een ‘ontaarde’ moeder dat ze met haar kinderen Jesse, Madelief en Valentijn schreef.

Over de bloemetjes en de bijtjes

Over de bloemetjes en de bijtjes

Marjolein: “We waren op vakantie in Beaune en bezochten daar, heel educatief, het ziekenhuis waar vroeger mensen met de pest werden opgenomen. “Wat is de pest?” vroeg Jesse van toen 6. Madelief zat een beetje te dutten op de schouders van haar vader, Valentijn lag in diepe slaap in de kinderwagen. Ik ging vol de uitdaging aan, verhaalde over de middeleeuwen en hoe mensen ziek werden van het vieze water en dat die ziekte heel erg besmettelijk was en dat de een na de ander overleed. Over de kruizen op de deuren: ‘Hier heerst de pest’. En mannen met maskers voor. Een mooi stukje geschiedenis, vond ik zelf.

De pest

“Bestaat er nou ook nog de pest?” vroeg hij een beetje paniekerig. “Welnee,” zei ik. “Al jaren niet meer.” Hij staarde even ins blaue hinein. “En andere besmettelijke ziektes waar je dood van kan gaan?” Had ik het toen over de onschuldigere verzamelnaam ‘virus’ gehad, dan was de middag heel anders verlopen. Maar per ongeluk noemde ik dus ‘aids’. En toen wilde hij weten wat dat was ook. Nou daar ga je dan als moeder: “Eh, een ziekte waar je dus heel erg voor moet uitkijken. Want je kunt er dood aan gaan.” Hij ging nog een graadje paniekeriger kijken: “En krijg je dat dan ook van water.” “Nee joh,” zei ik hard nadenkend over een zijpaadje waarmee we van het onderwerp af konden komen.

Echt vrijen

“Hoe dan wel?” vroeg hij. “Van knuffelen met iemand die de ziekte heeft,” zei ik. Hij trok meteen zijn hand los uit de mijne. Ik zag aan zijn gezicht dat de oma’s en opa’s het voorlopig wel konden vergeten met de klapzoenen. “Nee, niet gewoon van iemand aanraken,” zei ik snel, “alleen van echt vrijen. Zoals mannen en vrouwen doen als ze heel erg verliefd zijn (waarbij ik gemakshalve even voorbijging aan alle andere relatievormen om de zaak niet nog ingewikkelder te maken). Zullen we een ijsje gaan kopen?”

IJsje?

“Hoe vrijen mannen en vrouwen dan die heel erg verliefd zijn?” vroeg hij stoïcijns (o mijn god, o mijn god, blijven antwoorden; dit is een heel normaal gesprek…). “Nou ja, door heel dicht tegen elkaar te gaan liggen zonder kleren aan.” “En daar krijg je dan aids van? En dan ga je dood?” Hij trok er een heel vies gezicht bij. “Nee, niet altijd,” gooide ik er meteen achteraan, want je wil niet dat zo’n kind de rest van zijn leven getraumatiseerd is als het om seks gaat. “Je kunt jezelf er ook tegen beschermen. IJsje?” “Hoe dan?” hamerde hij door. “Hoe bescherm je jezelf daartegen?” “O kijk, daar zit een ijssalon,” riep ik iets te enthousiast.

Hoe dan?

Hij liet zich niet afleiden. “Hoe dan?” drong hij aan. “Mannen kunnen een soort rubberen regenjasje om hun piemel doen,” zei ik, “dat heet een condoom.” Hij keek even peinzend voor zich uit. Ik dacht dat we er vanaf waren. Te hoopvol. “Dus met zo’n ‘conding’ om je piemel ga je niet dood. Maar waarom moet dat dan om de piemel. Voor als je per ongeluk tegen het meisje aan plast, krijg je aids van plassen?” Zucht. Dan maar vol erin (sorry voor het woordgebruik). “Nee, als een man en een vrouw heel verliefd zijn, dan willen ze ook graag baby’s maken. En daar heb je dus zaadjes voor nodig en eitjes. De eitjes zitten in de buik van de vrouw en de zaadjes in de buik van de man (ja, ik weet dat dat anatomisch niet helemaal correct is). Die zaadjes moeten bij de eitjes zien te komen en dat gaat via de piemel. Die gaat dan bij de mevrouw naar binnen in het plasgaatje en komen zo bij de eitjes. Maar als die zaadjes dus ziek zijn, kan die mevrouw ook ziek worden. Daarom doen mannen die nog maar heel kort verliefd zijn dus eerst zo’n condoom om. Dat houdt die zaadjes dan tegen en dan kunnen ze niet naar binnen zwemmen.”

Voor de lol

“Maar dan kunnen ze ook geen baby’s maken,” zei mijn kleine wijsneus. “Dus waarom zou hij dan zijn piemel in haar plasgaatje doen?” De moed zakte me in de schoenen. Gingen we nu echt all the way, op een gewone vakantiedag in Beaune? “Voor de lol,” zei ik moedeloos. “Ik wil chocolade en smurfenijs,” zei hij. En zo hadden we, zonder al te veel plichtplegingen, de bloemetjes en de bijtjes in het tijdsbestek van een half uur in zijn geheel doorgenomen. Waarbij het voordeel dan weer wel was dat mijn oudste door dit veel interessantere verhaal dan dat over de middeleeuwen en de pest, enorm afgeleid was van mijn eerdere horrorverhalen over mannen met maskers en kruizen op de deur, en dat scheelde toch een slok op een borrel op het gebied van nachtmerries.

Poesjes

Dochter Madelief had het woord ‘poesjes’ opgezocht op internet voor een spreekbeurt over katten. Nou, dan weet je het wel. Ze was een jaar of tien en werd middenin de nacht gillend wakker. Nachtmerrie gehad, iets met mannen en hele grote piemels... Ga er maar aanstaan om daar als moeder nog een draai aan te geven in de categorie: “Als een man en een vrouw heel veel van elkaar houden, dan gaan ze heel dicht tegen elkaar liggen, enzovoort, enzovoort...” Ze ging er nooit aan beginnen, zei ze, aan seks. En dat vond ik op dat moment stiekem best een goede uitkomst. “En als je voortaan foto’s van babypoesjes wil zien, moet je op katten of kittens zoeken,” adviseerde ik nog ter afsluiting van dit nachtelijk intermezzo.

Heus niet

Totdat mijn kinderen een jaar of zestien waren, dacht ik dat ik het vreselijk zou vinden als ze ooit seks zouden hebben. Het idee dat een wildvreemde hun prachtige lijfjes zou bezoedelen, gadverdamme! “Joh,” zeiden anderen, “dat weet je echt niet hoor, als het zo ver is. Dat vertellen ze je heus niet.” Moet je net bij mijn kinderen aankomen. Het kan zijn dat de jongste een wat minder open boek is als zijn broer en zus en er een enorm geheim liefdesleven op nahoudt (want van zijn liefdesleven weet ik of niks, of het bestaat nog niet) maar van de andere twee weet ik zo ongeveer op de minuut af wanneer ze hun maagdelijkheid hebben verloren. Dat hebben ze namelijk verteld. Gewoon tussen neus en lippen.

Melodramatisch

Jesse, mijn oudste, kwam op een avond in december de huiskamer binnenstormen. “Het is gebeurd,” riep hij melodramatisch. “Ik ben geen maagd meer. Ik heb het gedaan. Met een man die tien jaar ouder is, in de keuken, tegen het aanrecht.” Dat waren meer details dan wenselijk. We zaten net met z’n allen aan de andijviestamppot. En we zijn allemaal beelddenkers. Op zo’n moment is er maar een remedie: heel hard denken aan een grasgroene baby-olifant, zodat het geschetste beeld van dat aanrecht geen wortel schiet in je hersenen. Daar kom je anders nooit meer vanaf.

Rode wangen

En Dochter bracht het al met evenveel faveur. De jongen die al een aantal weken rondhing in haar leven (en al vaker was blijven slapen), had die nacht bij haar gelogeerd. Ze kwam de kamer in, stortte zich op de bank met rode wangen. “Ik heb het gedaan, mama. Het ging een beetje per ongeluk, maar we hebben het gedaan.” (Per ongeluk? Hoe dan? Hoe heb je per ongeluk seks?). Haar kleine broertje keek niet eens op van zijn boek. Maar ik zat toch met een iets ander gevoel dan normaal een uurtje later met de jongen in kwestie aan de koffie; I know what you did last night… “Nog een koekje?”

Mens, go for it

“Maar vind je het dan niet vreselijk dat ze het doen met elkaar in jouw huis?” vroeg mijn moeder ooit vol afschuw toen ik vertelde dat K op Madeliefs zolder was ingetrokken. Eh nee, dus. Kinderen vinden het idee dat hun ouders seks hebben afschuwelijk, ouders zijn meestal niet kien op de details, maar als zo’n kind eraan toe is: mens, go for it. Ik zou het vreselijker hebben gevonden als ze het niet zouden doen. Lijkt me een behoorlijk ongezonde situatie voor twee verliefde inmiddels twintigers. Want seks is prima. En het gaat niet om hoeveel of hoe vaak, maar om hoe góed. En nou vooruit, dat je het veilig doet, dus (wat bij Dochter nog wel wat voeten in de aarde had, want dramatische reacties op hormonen en allergisch voor rubber bovendien). Dat is in ieder geval de boodschap die ik naar mijn kinderen heb willen uitdragen. En kennelijk is dat goed gelukt. Dat is dan in ieder geval iets. Want dat je zelf je natte handdoek in de wasmand moet gooien, heeft geen wortel geschoten en de deksel op de pot pindakaas terugschroeven, heb ik ook niet echt succesvol overgebracht.

Correctie

Oudste zoon Jesse: “Nee, zo is het echt niet gegaan. Ik ben niet heel dramatisch de woonkamer in gestormd. Aan de eettafel is het inderdaad wel geweest, maar terwijl de kerstboom in de woonkamer stond en na een heleboel glazen wijn en wat port. Ik zou het namelijk nooit zo expliciet hebben verteld, als mijn remmen er niet een beetje vanaf waren geweest. Niet dat ik over het algemeen een blad voor mijn mond neem, maar het hele verhaal was toch een beetje te gedetailleerd om nuchter te hebben verteld. Overigens had ik niet alleen een beetje te veel gedronken toen ik het aan de eettafel verkondigde. Tijdens het hele gebeuren zelf, was ik ook niet volledig nuchter. Wat eigenlijk, vind ik zelf achteraf, niet zo slim van me is geweest. Niet dat ik er spijt van heb, ik was best wel blij dat ik het eindelijk achter de rug had, want ik zag als een berg tegen die ontmaagding op, maar meer omdat ik er niet helemaal zeker van was dat ik er het juiste moment en de juiste persoon voor had uitgekozen.

Anders

Ik denk dat ik gewoon een beetje bang was voor seks, het gaat allemaal toch net iets anders dan de manier waarop er voorgelicht wordt. Al helemaal wanneer je niks hebt aan die hetero normatieve seksuele voorlichting die je op de middelbare school krijgt als homo. Tot mijn huidige relatie, is seks nooit iets geweest wat ik nou echt ‘fijn’ vond. Zeker als je iemand helemaal niet zo goed kent, is het naar mijn idee heel moeilijk om er echt van te genieten. Je kan niet goed aan elkaar aangeven wat je wel of niet fijn vindt en het kan moeilijk zijn om zoiets bespreekbaar te maken.

Nergens voor nodig

Ik hoorde laatst iemand zeggen dat je vergeet hoe fijn seks is wanneer je een vaste relatie hebt, totdat je het na een lange relatie met een scharrel doet. Dan is het allemaal toch een beetje onhandig en behelpen, een rotzooitje. Ik kan hier alleen nog maar aan toevoegen dat het helemaal niet erg is om wat langer te wachten. Als je namelijk rustig de tijd neemt om elkaar te leren kennen, is het veel fijner dan wanneer je het in een dronken bui ineens maar besluit te doen. Het is nergens voor nodig om bang te zijn om maagd te zijn in je puberteit. Ooit komt het er echt wel van, waarom zou je dan met de eerste de beste genoegen nemen?

Op slag verliefd

Dochter Madelief: “Het is een leugen als iemand je wijsmaakt dat liefde niet zo overweldigend is op het witte doek als in het echt. Dat is die namelijk wel. De eerste keer dat ik K zag, leken al mijn zintuigen zich aan te spannen. Ik rook zijn sinaasappeltjesgeur van zijn parfum op, ik zag het goud in zijn haar en het roze op zijn wangen. Mijn hart klopte zo hard dat ik het kon horen bonken in mijn oren. Ik heb de rest van de avond geen hap meer door mijn keel gekregen. Ik was op slag verliefd. Alle jongens daarvoor waren van mijn leeftijd en stuk voor stuk goed vriendjesmateriaal geweest: schattige pubers uit gelukkige gezinnen met als grootste doodzonde ooit een biertje of jointje te veel te hebben genuttigd. De jongen die voor me stond was 8,5 jaar ouder. Hij had een verleden van drank, drugs en seks zonder inhoud. Hij was al minstens tien jaar geen maagd meer. En ik voelde me de heldin uit elke romantische komedie: onhandig en op net iets te hoge hakken in de sneeuw. Als we in een cartoon zaten, zouden mijn ogen als twee hartjes uit mijn oogkassen zijn gesprongen. Maar hoe ging ik hem in hemelsnaam vertellen dat ik nog maagd was?

Leeftijd

Toen we samen aan de koffie zaten in de enige rustige kroeg in Haarlem tijdens Serious Request, kwam al snel het verschil in leeftijd ter sprake. Hij was allang klaar met zijn studie en ik moest nog beginnen. Sterker nog, toen hij klaar was met studeren, ging ik pas naar de middelbare school. Ik ben nooit op zoek geweest naar een ouder vriendje. We kwamen elkaar gewoon tegen. Maar hoe ging ik hem in hemelsnaam vertellen dat ik nog maagd was? We maakten een volgende afspraak. Dit keer bij mij thuis. Ja, precies. Ik was volslagen in paniek. Als iemand vanuit Enschede naar Haarlem komt voor een etentje, kun je hem daarna niet meer drie uur terug naar huis in de trein zetten. Hij moest blijven slapen. Maar hoe zat het dan met mijn onschuld? Bestaat er een subtiele manier om te zeggen dat ik hopeloos romantisch ben en minstens bloemblaadjes over mijn dekbed en waxinelichtjes in jampotglazen wil hebben voordat ook maar iemand zich aan mijn behabandje mag wagen? Of dat ik nog nooit een vriendje heb gehad. En mijn hemel, straks gaat hij me zoenen! En hoe ging ik hem in hemelsnaam vertellen dat ik nog maagd was?

Te jong

K. heeft me die avond met geen vinger aangeraakt. We lagen alle twee met handjes boven de lakens op verschillende matrassen een eindje van elkaar vandaan. Hij sliep en ik zat met opengesperde ogen de ene paniekaanval na de andere uit te zitten. “Fucking hell, ik vind hem echt heel leuk. Maar hij mij overduidelijk niet, want hij slaapt.” Ik had een belachelijk laag uitgesneden shirt aan om in te slapen en te veel make-up op om er nog ‘natuurlijk’ uit te zien. Ik was als de dood dat hij me na die avond toch te jong vond. Pas toen hij weer in de trein zat de volgende dag heb ik een berichtje durven te sturen: ‘Je had me best wel mogen zoenen, hoor.’

Trouwens...

En dat gebeurde. Op de derde date heeft hij me, na een urenlang woordendiarree van mijn kant (een gesprek dat letterlijk over pinguïns ging: wist je dat homoseksuele pinguïns samen eieren uitbroeden met een soort draagmoederpinguïn), eindelijk gezoend. Die avond heb ik het dan toch maar verteld. Misschien was het de wijn, de euforie van het zoenen of was ik dan toch diep emotioneel geraakt door homoseksuele pinguïns. Het was eruit voor ik er erg in had: ‘Ik ben trouwens nog maagd.’”

Nog nooit

Jongste zoon Valentijn: “Af en toe gebruikt mijn moeder de term ‘mijn kinderen’ terwijl ze eigenlijk ‘mijn kinderen met enige vorm van een sociaal leven buiten hun eigen fantasie om’ bedoelt. Dit hoofdstuk is daar een voorbeeld van: ik doe het niet. Punt. Ik heb nog nooit seks gehad of een meisje gezoend. En dat is nogal wat, hoor. Toen ik dertien was, vonden klasgenoten het al raar dat ik nog nooit een meisje had gezoend, laat staan wat ze daarvan vinden nu ik twintig ben. Werk je eindelijk samen met een leuk meisje, begint ze vragen te stellen als: “Heb je een vriendin?” “Eh, nee.” “Is het net uit dan?” “Niet bepaald, nee.” “Heb je wel ooit een vriendin gehad?” “... nee.” “Wel ooit eens gezoend?” “...... ook niet, nee.” “Oh, oké. Dat kon ik eigenlijk wel zien, ja.”

Nou daar gaat je zelfvertrouwen. Het was leuk om je gekend te hebben. Tot de volgende keer.

De Bill Gates-methode

Nu geloof ik erg in de Bill Gates-methode van de liefde. Ik word zo rijk dat het alle andere fouten in mijn karakter goedmaakt. En anders moet het maar gebeuren zoals in een boek: er verschijnt ooit een leuk meisje op mijn bed dat eigenlijk een alien is / wordt opgejaagd door de maffia / uit de hemel is gegooid, of zoiets, en dat dan verliefd op me wordt omdat ze nou eenmaal niemand anders kent. Ik lig er niet wakker van. We zien het wel. Ik woon vlak bij een bordeel en seks wordt echt minder een ding als je weet dat het ook te koop is. Voor een paar tientjes, een minuutje lopen en een deuk in je gevoel van eigenwaarde kun je het al hebben. Ik zou ervoor kunnen sparen. Gewoon niet te vaak naar de lokale tearoom, de bioscoop of uit eten gaan. Maar ik denk niet dat ik dat doe. Uiteindelijk ga ik toch voor die knal en niet voor de ‘sneller-dan-snel’-cultuur. Het leven is geen afhaalrestaurant.”

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.